III SA/Wa 1971/14

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące od lipca do grudnia 2013 r. postanawia odmówić przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia Postanowieniem z 20 sierpnia 2014 r. przyznano Skarżącemu Z.N. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którym wyznaczona została A. P. . Ta na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. zgłosiła wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (zob. protokół rozprawy, k. 45 akt sądowych). Wyrokiem z 4 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę Skarżącego. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). Stosownie do § 20 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 13 sierpnia 2014 r. (II OZ 759/14) z treści tych przepisów wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 – 48 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienia NSA z: 24 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 200/2010; 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/2008, dostępne CBOSA). Z akt sprawy wynika, iż wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia nie zawiera oświadczenia, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia, tj. nie określono w nim, czy opłaty z tytułu prowadzonej sprawy zostały zapłacone w całości lub w części, czy też nie. Z tego względu wniosek ten podlega oddaleniu jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN z 14 października 1998 r. sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.