III SA/Wa 1980/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: -zwrócić Skarżącemu T. T. uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł (dwieście złotych)- Na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 listopada 2007 r. T. T., zwany dalej "Skarżącym", został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia został doręczony w dniu 28 listopada 2007 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał dnia 5 grudnia 2007 r. (środa). Skarżący uiścił wpis w dniu 7 grudnia 2007 r., po upływie ustawowego terminu. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", z uwagi na nie uiszczenie wpisu w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Pismem takim jest między innymi skarga. Zasadą jest, że uiszczony wpis nie podlega zwrotowi, natomiast wymieniony wyżej przepis ustanawia wyjątek od tej zasady. Wyjaśnienia wymaga, że w wyniku reformy sądownictwa administracyjnego zmienił się sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego z bezpośredniego na pośredni. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, co powoduje, że organ przekazuje skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Nie występuje więc potrzeba wysyłania przez Sąd odpisu skargi do organu, jak było pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Na gruncie pojawiających się obecnie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a. w orzecznictwie przyjęto, iż tylko w sytuacjach, których dotyczy art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), można wprowadzić ograniczenie co do wysokości zwracanego wpisu od skargi odrzuconej lub cofniętej po jej wysłaniu organowi. Natomiast w przypadku postanowień wydawanych w związku z odrzuceniem lub cofnięciem skargi skierowanej do Sądu od razu za pośrednictwem organu takiego ograniczenia nie ma. W orzecznictwie przyjmuje się też, że przewidziany w przedmiotowym przepisie warunek "wysłania odpisu skargi organowi" przed odrzuceniem skargi, należy uznać za spełniony również w sytuacji, gdy nie zachodzi potrzeba przesyłania tegoż odpisu. Zaakceptowanie bowiem odmiennego stanowiska prowadziłoby do braku możliwości stosowania art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a, co pozostaje w sprzeczności z założeniem racjonalności ustawodawcy, który nie tworzy przepisów niemożliwych do zaakceptowania (por. postanowienie NSA z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt II FZ 488/06, niepubl.). Dodatkowo wskazać wypada, ze wpis od skargi jest opłatą za dokonanie przez sąd administracyjny kontroli administracji publicznej. Wynik tej kontroli jest odzwierciedlony w wyroku kończącym postępowanie. Jeśli do wydania wyroku nie dochodzi, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, gdyż skarga została odrzucona z przyczyn formalnych, to nie ma podstaw, by Skarżący ponosił koszty kontroli, której nie było. W świetle powyższego, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.