III SA/Wa 2012/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Maciej Kurasz,, Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2008 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oraz odmowy zwrotu oprocentowania nadpłaty oddala skargę Jak wynika z akt sprawy, W. Z. (Skarżący w niniejszej sprawie) w 2006 r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 9.504,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. Do wniosku Skarżący załączył dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym z [...] czerwca 2004r. Pismem z [...] lutego 2006 r. Naczelnik Urzędu Celnego wezwał Skarżącego do dopełnienia określonych czynności, nadesłania wymienionych dokumentów oraz złożenia korekty do deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego. W dniu [...] marca 2006 r. Skarżący przesłał ww. dokumenty wraz z informacja, że odmawia złożenia korekty deklaracji dotyczącej nabycia wewnątrzwspólnotwego powyższego pojazdu. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z [...] maja 2006 r. odmówił Skarżącemu zwrotu podatku akcyzowego stwierdzając, iż w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek określających nadpłatę w podatku akcyzowym wymienionych w art. 72 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "Op"), a zatem nie zaistniały przyczyny powodujące zwrot akcyzy. W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący zarzucił naruszenie art. 25 TWE i art. 90 TWE. Dyrektor Izby Celnej w W., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z [...] września 2006 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uznał bowiem, że zgromadzony w aktach materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie występuje nadpłata w rozumieniu Op. Wskazał także, że w przedmiotowej sprawie obowiązek zapłaty podatku wynikał z powszechnie obowiązującego przepisu prawa. W momencie zapłaty podatek miał podstawę prawną na gruncie obowiązujących przepisów. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że w dniu 15 czerwca 2006r. odbyła się w Luksemburgu rozprawa w sprawie C-313/05 Brzeziński dotycząca zapytania prejudycjalnego (zapytania wstępnego) WSA w Warszawie, lecz nie zostało jeszcze wydane orzeczenie. Na powyższą decyzję wniósł skargę do WSA w Warszawie, która została odrzucona postanowieniem z 8 stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 3534/06. Następnie, w związku z wyrokiem ETS z 18 stycznia 2007 r. w sprawie C-313/05, Skarżący zwrócił się do Dyrektora Izby Celnej z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...] września 2006 r. W przedmiotowym wniosku Skarżący określił kwotę nadpłaty na 8.927,00 zł oraz zażądał jej zwrotu wraz z odsetkami liczonymi od 17 czerwca 2004 r. do dnia złożenia wniosku w wysokości (3.038,00 zł). Postanowieniem z [...] kwietnia 2007 r. Dyrektor Izby Celnej wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] września 2006 r. a następnie decyzją z [...] lutego 2008 r. - uchylił w całości swoją decyzję z [...] września 2006 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2006 r.; - odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego i zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 8.927,00 zł; - stwierdził nadpłatę podatku akcyzowego w kwocie 8.795,000 zł i zarządził zwrot tej kwoty; - odmówił zwrotu oprocentowania od nadpłaty podatku akcyzowego liczonych od dnia 17 czerwca 2007 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Celnej, wyjaśnił, że mając na uwadze orzeczenie ETS z 18 stycznia 2007 r. zbadał, czy akcyza obliczona i zapłacona przez Skarżącego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego przewyższa wartość rezydualną akcyzy zawartą w wartości rynkowej podobnego samochodu sprzedawanego na terytorium kraju. W celu obliczenia wartości rynkowej podobnego pojazdu, stanowiącej podstawę do określenia rezydualnej kwoty akcyzy zawartej w jego cenie organ wartość rynkową podobnego pojazdu ustalił w oparciu o notowania rynkowe zamieszczone w Informatorze Rynkowym "S." [...]/2004 wydawnictwa E., obejmujący okres od 11.06.2004 r. do 10.07.2004 r. będącym źródłem informacji o wartościach używanych samochodów, wykorzystywanym przy wycenie pojazdów przez rzeczoznawców techniki samochodowej. W związku z tym, iż notowania podane w ww. Informatorze dotyczą modelowego auta sprzedawanego przez handel samochodowy, a więc obejmują podatek VAT i podatek akcyzowy zawarty w cenie tych samochodów, w celu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, a następnie wartości rezydualnej akcyzy, zawartej w cenie podobnego samochodu osobowego sprzedawanego na terytorium kraju, organ podatkowy uzyskane notowanie pomniejszył o podatek VAT i akcyzę zawartą w notowaniu oraz określił podstawę opodatkowania akcyzą podobnego samochodu osobowego, sprzedawanego na rynku krajowym w wysokości 22.858,00 zł oraz podatek akcyzowy (wartość rezydualnej akcyzy) zawarty w cenie sprzedawanego samochodu podobnego zarejestrowanego wcześniej na terenie kraju w wysokości 709,00 zł. Kwotę powyższą porównał z kwotą akcyzy obliczoną i zapłaconą przez Skarżącego, w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego marki, w celu stwierdzenia czy w sprawie wystąpiła nadpłata w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Op oraz w jakim stopniu wniosek Podatnika o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym jest zasadny. W oparciu o orzeczeniem ETS z 18 stycznia 2007 r., sygn. C-313/05 oraz wytyczne zawarte w wyroku WSA w Warszawie z 18 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 289/07, Dyrektor Izby Celnej uznał, że kwota 8.795,00 zł stanowi nadpłatę na podstawie art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 1 pkt 1, art. 75 § 2 pkt 1 lit. a i § 3 Op. Odmawiając zwrotu oprocentowania liczonego o dnia 17 czerwca 2004 r. organ wyjaśnił, że stosownie do art. 78 § 1 i § 3 pkt 3 lit. c Op, nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. Tym niemniej oprocentowanie przysługuje w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 Op od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją), jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 6, chyba że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent. W realiach rozpoznawanej sprawy, o ile Skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty w dniu 21 lutego 2006 r., to jednak do powyższego wniosku nie złożył skorygowanego zeznania (deklaracji). Nie uczynił tego również na wezwanie Naczelnika Urzędu Celnego - pismo z [...] lutego 2006 r., a w piśmie z [...] marca 2006 r. Skarżący odmówił dokonania korekty deklaracji. Pismem z [...] marca 2008 r. Skarżący odwołał się od ww. decyzji w części dotyczącej odmowy zwrotu oprocentowania od nadpłaty podatku akcyzowego żądając zapłaty odsetek. Zdaniem Skarżącego, nie miał on obowiązku złożenia korekty deklaracji, ponieważ pierwotną deklarację złożył w terminie przewidzianym prawem a organy podatkowe nie zarzuciły mu oszustwa w dacie jej złożenia. Dyrektor Izby Celnej decyzją z [...] maja 2008 r. utrzymał w mocy własna decyzję z [...] lutego 2008 r., wskazując że przedmiotem sporu jest odmowa stwierdzenia i zwrotu oprocentowania nadpłaty liczonego od dnia zapłaty podatku akcyzowego tj. od dnia 17 czerwca 2004 r. Zdaniem organu powyższe żądanie Skarżącego nie ma uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa, ponieważ dla podatników podatku akcyzowego nadpłata powstaje z dniem złożenia deklaracji podatku akcyzowego (art. 73 § 2 pkt 2 Op). Natomiast zgodnie z art. 75 § 3 Op, w przypadku gdy w zeznaniu (deklaracji) podatku akcyzowego, podatnik wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej - podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest zobowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). Zgodnie z art. 81 § 2 Op skorygowanie deklaracji następuje przez tj złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że nadpłaty podlegają oprocentowaniu jedynie w ściśle określonych w art. 78 Op przypadkach. Z powoływanego przepisu wynika, że jeżeli do powstania nadpłaty doszło w wyniku stwierdzenia jej w następstwie postępowania zainicjowanego przez podatnika, oprocentowanie tej nadpłaty przysługuje od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją), ale jedynie wówczas gdy nadpłata nie została zwrócona przez organ podatkowy w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz z korektą deklaracji (chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent). W przedmiotowej sprawie Skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty w [...] lutego 2006 r., jednakże do powyższego wniosku nie złożył skorygowanego zeznania (deklaracji). Nie uczynił tego także pomimo wezwania przez organ podatkowy I instancji. Odnosząc się do argumentu Skarżącego, iż przyczyną dla której odmówił złożenia korekty deklaracji był fakt, że deklarację uproszczoną z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego złożył w terminie przewidzianym prawem a organy podatkowe nie postawiły zarzutu oszustwa w dacie złożenia deklaracji, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że organy obu instancji nigdy nie kwestionowały faktu nieterminowego złożenia deklaracji, jak również podstawy opodatkowania wskazanej w ww. deklaracji. W tym stanie rzeczy Skarżący, będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na powyższą decyzję do WSA w Warszawie. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa, ponieważ Skarżący nie jest zobowiązany do składania korekty deklaracji. Zwrot akcyzy nastąpił bowiem na podstawie decyzji w związku z naruszeniem przepisów wspólnotowych. Decyzja ta, a nie deklaracja była podstawą zwrotu nadpłaty. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona według kryterium zgodności z prawem, zgodnie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa"), nie wykazała, aby rozstrzygnięcia organów podatkowych w sprawie Skarżącego zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygniecie. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania podatkowego, a także okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji. W rozpoznawanej sprawie, w której spór między organami podatkowymi a Skarżącym sprowadza się do oceny zasadności odmowy zwrotu oprocentowania nadpłaty, rację należy przyznać organom podatkowym. Zdaniem Sądu, organy podatkowe zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa odmówiły Skarżącemu zwrotu oprocentowania nadpłaty liczonego od 17 czerwca 2004 r. (data złożenia deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego). Formułując powyższą ocenę Sąd miał na uwadze następujące przepisy prawa: - art. 72 § 1 pkt 1 Op, z którego wynika, że za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku; - art. 73 § 2 pkt 2 Op, z którego wynika, że dla podatników podatku akcyzowego nadpłata powstaje z dniem złożenia deklaracji podatku akcyzowego; - art. 75 § 3 Op, który stanowi, że w przypadku gdy w zeznaniu (deklaracji) podatku akcyzowego, podatnik wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej - podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest zobowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację); - art. 81 § 2 Op, który stanowi, że skorygowanie deklaracji następuje przez tj złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. W realiach rozpoznawanej sprawy najistotniejszym jest jednak, że nadpłaty podlegają oprocentowaniu jedynie w ściśle określonych w Op przypadkach. Podkreślenia wymaga także, że czy innym jest zasadność żądania nadpłaty , a czym innym jest oprocentowanie nadpłaty. Nie ma zatem racji pełnomocnik Skarżącego wywodząc, że obowiązek złożenia korekty deklaracji znosi stan niezgodności decyzji z prawem wspólnotowym. Zgodnie z brzmieniem art. 78 § 3 pkt 3 oprocentowanie przysługuje w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 - od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) a) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę, b) jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent, c) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 6, chyba że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent. Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, że jeżeli do powstania nadpłaty doszło w wyniku stwierdzenia jej w następstwie postępowania zainicjowanego przez podatnika, oprocentowanie tej nadpłaty przysługuje od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją), ale jedynie wówczas gdy nadpłata nie została zwrócona przez organ podatkowy w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz z korektą deklaracji (chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent). W przedmiotowej sprawie Skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty w piśmie z [...] lutego 2006 r. (k. 20 akt podatkowych), jednakże do powyższego wniosku nie złożył skorygowanego zeznania (deklaracji). Nie uczynił tego także na wezwanie organu podatkowego I instancji. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia żądania zwrotu oprocentowania. Mając powyższe na uwadze, WSA w Warszawie na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.