III SA/Wa 2038/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2012 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi A.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2038/12, 2) zwrócić na rzecz A.R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpis sądowego od zażalenia Postanowieniem z dnia 31 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi A.R. (dalej "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Zaskarżonym postanowieniem Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt. SK 18/09, dotyczącego zgodności z Konstytucją RP art. 30 ust. 1 pkt 7 oraz art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm., dalej "u.p.d.o.f."), które kształtują także podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie zarzucając mu naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a.") przez uznanie, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 18/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało skorzystanie przez Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim wypadku w myśl art. 195 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że błędne było uznanie przez Sąd w postanowieniu z dnia 31 października 2012 r., że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie jest zależne od wyniku postępowania toczącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 18/09. W ocenie Sądu na rozpoznanie przedmiotowej sprawy nie będzie miało wpływu rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w zakresie zgodności z Konstytucją RP art. 30 ust. 1 pkt 7 oraz art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f, gdyż przepisy te były już analizowane przez Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt P 90/08, zajął już stanowisko, co do konstytucyjności konstrukcji opodatkowania dochodów nieujawnionych. W tym stanie rzeczy, ekonomia procesowa (zabezpieczona przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art. 7 P.p.s.a.) przemawia za kontynuowaniem postępowania sądowoadministracyjnego. Zaznaczyć należy, że sytuacja procesowa Skarżącej, w razie odmiennej niż dotychczasowa oceny przez Trybunał Konstytucyjny przepisów u.p.d.o.f., zabezpieczona jest przez instytucję wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego też względu i mając na uwadze wyartykułowaną w art. 7 P.p.s.a. dyrektywę zapewnienia sprawności postępowania, Sąd uznał za stosowne uchylić zaskarżone postanowienie. Nie można bowiem zapomnieć, że zawieszenie postępowania powinny uzasadniać również względy celowościowe, sprawiedliwościowe, w tym także ekonomika procesowa oraz sprawność procedowania, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 832/11, Lex nr 1104148). Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 195 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Uznanie natomiast zażalenia za oczywiście uzasadnione oznacza brak podstaw do uiszczenia opłaty i obligowało Sąd – w myśl art. 225 P.p.s.a. – do zwrotu uiszczonego wpisu w kwocie 100 zł, co też orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.