III SA/Wa 2042/17

Dnia 11 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowana przez kuratora D. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę D. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez kuratora D. P. (dalej: "Skarżąca", "Spółka"), pismem z dnia 4 maja 2017 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Z uwagi na to, że Skarżąca nie posiadała organu do jej reprezentacji, a skarga została wniesiona przez kuratora w osobie D. P., zarządzeniem z dnia 29 listopada 2017 r., wezwano Skarżącą, w trybie art. 31 § 1 w związku z art. 58 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", do usunięcia braków w składzie zarządu, w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane w dniu 7 grudnia 2017 r. kuratorowi D. P., kuratorowi P. P. D. oraz na adres Skarżącej. Do dnia dzisiejszego Skarżąca ani kurator P. P. D. nie odpowiedzieli na powyższe wezwanie, natomiast kurator D. P., pismem z dnia 13 grudnia 2017 r. poinformował Sąd, że nie jest osobą właściwą, do której winna być skierowana korespondencja i w związku z powyższym odesłał wezwanie Sądu z dnia 7 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, sąd odrzuca skargę. Zgodnie zaś z art. 58 § 2 p.p.s.a, z powodu m.in. braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. Z analizy powyższych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że strona będąca osobą prawną może dokonywać czynności w toku postępowania przed sądem administracyjnym, a więc korzystać z posiadanej zdolności procesowej, jedynie za pomocą swoich organów. Okoliczność, iż organ taki nie funkcjonuje, choćby z uwagi na braki w jego składzie, które uniemożliwiają reprezentację podmiotu, wyłącza zatem możliwość korzystania przez osobę prawną z posiadanej zdolności procesowej. Należy jednak podkreślić, że samo stwierdzenie wystąpienia takiego braku nie obliguje automatycznie sądu do odrzucenia skargi. Wcześniej bowiem, adekwatnie do art. 58 § 2 p.p.s.a., w razie stwierdzenia nieprawidłowości w składzie organu, które mają charakter usuwalny, sąd zobowiązuje stronę do usunięcia braków w tym zakresie w wyznaczonym terminie. W postanowieniu NSA z dnia 15 maja 2007 r. sygn. akt II FSK 261/07 (opubl. w CBOSA) podkreślono, że odrzucenie skargi z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron może nastąpić dopiero wtedy, gdy strona zostanie wcześniej wezwana do uzupełnienia takiego braku, przy czym wezwanie takie można wystosować wówczas, gdy brak w postaci zdolności sądowej daje się uzupełnić. Uwagi powyższe niewątpliwie odnoszą się również do zdolności procesowej strony skarżącej. Jednocześnie wyjaśnić trzeba, że wprawdzie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 2, nakazuje zawiesić postępowanie, jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, to jednak obowiązek taki dotyczy wyłącznie postępowań wszczętych skutecznie wniesioną skargą, a więc czyniącą zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a także spełniającą inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do takich wymogów należy m.in. wykazanie przez stronę skarżącą, że na dzień wniesienia skargi posiadała organ uprawniający do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym. Braki istniejące w chwili wnoszenia skargi skutkują zatem odrzuceniem skargi, a nie zawieszeniem postępowania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd zauważa, że Skarżąca w chwili wniesienia skargi nie posiadała organu uprawnionego do jej reprezentowania. Zaistniał zatem tego rodzaju brak w składzie organu spółki, który uniemożliwiał jej działania w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Ponadto, braki osobowe w organie reprezentującym Skarżącą nie zostały uzupełnione pomimo wezwania Sądu. Reasumując, w niniejszej sprawie, w związku z zaniechaniem podjęcia przewidzianych prawem działań mających na celu uzupełnienie składu organu, Skarżąca nie posiada zdolności do podejmowania skutecznych czynności w sprawie sądowoadministracyjnej. Brak ów nie został uzupełniony. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu. Mając zatem powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.