III SA/Wa 2050/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. oddala skargę Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z [...] grudnia 2007 r., skierowanym do K. P. ("Skarżącego" w niniejszej sprawie) Naczelnik Urzędu Skarbowego W. orzekł o zaliczeniu zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 530,00 zł na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn. Postanowienie to zostało doręczone Skarżącemu 19 grudnia 2007 r. W dniu 28 grudnia 2007r. (data stempla pocztowego) Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...]marca 2008 r., wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 236 § 2 pkt 1 i art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.; dalej "Op") stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] grudnia 2007 r. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 Op zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Organ odwoławczy argumentował, że skoro postanowienie organu I instancji zostało doręczone Skarżącemu 19 grudnia 2007 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał 27 grudnia 2007 r. Natomiast Skarżący nadał zażalenie w urzędzie pocztowym 28 grudnia 2007 r., co oznacza że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Niezależnie od powyższego Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że jeżeli Skarżący nie mógł dotrzymać terminu na złożenie zażalenia, winien był wystąpić w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, z wnioskiem o jego przywrócenie na podstawie art. 162 § 2 Op, wskazując przyczyny zaistniałej sytuacji oraz uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Skarżący zaś z tej możliwości nie skorzystał. Niezgdzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniósł o "wnikliwe zbadanie sprawy i spowodowanie oddania jego pieniędzy". W uzasadnieniu skargi Skarżący wyjaśnił, że przekazuje odpisy zaświadczeń lekarskich i uprzejmie prosi o uwzględnienie jego dolegliwości zdrowotnych (bólów stawów, stanów depresyjnych, nawracającego uczucia zmęczenia, trudności w koncentracji) jako ograniczających jego funkcjonowanie. Mając powyższe na uwadze Skarżący domaga się o przywrócenie terminu i rozpatrzenie jego zażalenia z 27 grudnia 2007 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę Skarżący i ustanowiony z urzędu pełnomocnik (pismo z 8 września 2008 r., k. 87 akt sądowych), podtrzymali wniesioną skargę. Wnosząc o uchylenie "zaskarżonych decyzji" zarzucili im naruszenia art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 187 Op m.in. poprzez nieuwzględnienie jako dowodu faktu, że Skarżący cierpi na depresję i ma ograniczone możliwości rozumowania i podejmowania decyzji. Zdaniem autorów pisma, organ winien był w ramach "samokontroli" uchylić zaskarżone decyzje, ponieważ Skarżący wypełnił przesłanki przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić dwie kwestie, mianowicie, że: - po pierwsze – sądowa kontrola postanowień ogranicza się do badania ich zgodności z prawem, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa"); - po drugie – przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie, w związku z wniesioną skargą, jest ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z[...] marca 2008 r., w którym stwierdzono wniesienie zażalenia na postanowienie organu I instancji z uchybieniem terminu ustawowego. Z powyższego wynika, że Sąd nie mógł uwzględnić wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu i rozpatrzenie jego zażalenia z 27 grudnia 2007 r., ponieważ sądy administracyjne nie mogą zastępować organów poprzez załatwianie spraw, które należą do kompetencji tych ostatnich. Sąd może rozpatrywać wnioski o przywrócenie terminu jedynie w zakresie w jakim odnoszą się one do terminów procesowych określonych w ppsa. Zasadnicza rola sądów administracyjnych sprowadza się zaś do kontroli rozstrzygnięć organów administracji pod względem ich zgodności z prawem. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 161 § 1 Op w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W niniejszej sprawie Skarżący z tej możliwości nie skorzystał, nie wnosił bowiem o przywrócenie uchybionego terminu. Jednocześnie podkreślić należy, że Skarżący jest w błędzie wywodząc, że organ powinien w ramach "samokontroli" uchylić zaskarżone decyzje, ponieważ wypełnił on przesłanki przywrócenia terminu. Twierdzenie to jest błędne, ponieważ samo dopełnienie czynności wniesienia zażalenia nie stanowiło żądania przywrócenia terminu. Ponadto wbrew oczekiwaniom Skarżącego i jego pełnomocnika, w ramach niniejszego postępowania sądowego nie mogły być rozważane przesłanki przywrócenia terminu. Przedmiotem kontroli sądowej nie jest bowiem rozstrzygnięcie wydane w przedmiocie odmowy czy też przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, lecz postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzające wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu ustawowego. Z tego względu poruszone przez Skarżącego i jego pełnomocnika kwestie jako wykraczające poza zaskarżone postanowienie, nie mogły być przedmiotem oceny Sądu. Z punktu widzenia niniejszego postępowania sądowego są one bezprzedmiotowe. Działając w powyżej określonych granicach Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, ponieważ zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o stwierdzeniu wniesienia zażalenia po upływie terminu jest zgodne z prawem. Prawidłowo organ odwoławczy powołał się na art. 236 § 2 pkt 1 Op, który stanowi zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie oraz na odpowiednio stosowany do postanowień art. 228 § 1 pkt 2 Op, z którego wynika, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. W świetle akt sprawy, nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowane przez Skarżącego i jego pełnomocnika, że zażalenie na postanowienie organu I instancji – doręczone na adres Skarżącego, zgodnie z przepisami Op dotyczącymi doręczeń, 19 grudnia 2007 r. – Skarżący nadał w placówce pocztowej w dniu 28 grudnia 2007 r. Potwierdza to stempel na kopercie, w której nadano zażalenie (zał. do k. 15 akt podatkowych). Oznacza to, że Skarżący wniósł środek zaskarżenia z jednodniowym uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 236 § 2 pkt 1 Op. Dodatkowo należy zauważyć, że postanowienie organu I instancji zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia oraz że wraz ze spóźnionym zażaleniem – o czym było mowa powyżej – nie złożono wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skarga nie jest uzasadniona. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.