III SA/Wa 2050/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, , po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. postanawia sprostować z urzędu oczywiste błędy pisarskie w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2050/08 na stronie trzeciej w wierszu szóstym licząc od góry poprzez dodanie partykuły "nie" po słowie "zażalenia" oraz zastąpienie słowa "żądanie" zwrotem "żądania". Wyrokiem z 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2050/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu tego wyroku (str. 3, wiersz 6 licząc od góry) tutejszy Sąd wskutek omyłki popełnił oczywisty błąd pisarski pomijając partykułę "nie" oraz dokonując błędnej odmiany słowa "żądanie". Należy zauważyć, że błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (zob. K. Piasecki (red)., Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Warszawa 2001, s. 1050). O oczywistości ww. błędów pisarskich świadczy zarówno rozstrzygnięcie zawarte w powoływanym wyroku, jak również ta część uzasadnienia, w których one wystąpiły (zob. ostatnie zdanie str. 2 oraz pierwszy akapit str. 3). Zatem z uwagi na powyższe omyłki uzasadnienie rzeczonego wyroku należało sprostować. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "ppsa") Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ppsa, Sąd postanowił jak w sentencji.