III SA/Wa 2056/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za styczeń 2008 r. postanawia: odrzucić zażalenie Wyrokiem z 26 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez Z. L. (dalej: "Skarżący") decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za styczeń 2009 r. Sąd w pkt 2 wyroku orzekł również o niewykonalności ww. decyzji w całości oraz w pkt 3 orzekł o kosztach postępowania sądowego należnych Skarżącemu od Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Pismem z 4 marca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym: 5 marca 2013 r.) Skarżący zwrócił się o zwrot kosztów postępowania, przedłożonych przed rozprawą w dniu 26 lutego 2013 r. W załączeniu dołączył bilety kolejowe na łączną kwotę 193 zł. W dniu 18 kwietnia 2013 r. Skarżącemu został doręczony ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r. sygn. akt II FZ 394/13, wezwano Skarżącego do sprecyzowania charakteru pisma z dnia 4 marca 2013 r., tj. czy stanowi ono zażalenie na pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2056/13. W odpowiedzi na ww. wezwanie, przy piśmie z dnia 8 lipca 2013 r. zatytułowanym "zażalenie", Skarżący podał, że wnosi o zmianę 3 pkt ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W sytuacji, gdy strona nie składa środka odwoławczego, co do istoty sprawy zaskarżenie rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych następuje zażaleniem zgodnie z brzmieniem art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm, dalej "p.p.s.a."). Jednocześnie zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Natomiast z § 2 tego artykułu wynika, że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Dotyczy to także sytuacji, gdy postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia zawarte jest w wyroku. Obowiązek doręczenia postanowienia wynika zaś z art. 163 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, że Sąd pierwszej instancji może w wyroku zasądzić zwrot kosztów postępowania (art. 200 p.p.s.a.) jedynie w razie uwzględnienia skargi, postanowienie w tym przedmiocie zawsze podlega doręczeniu (art. 142 § 1 w zw. z art. 141 § 1 p.p.s.a.). Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.). Z analizy powyższych przepisów wynika, iż zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania zamieszczone w wyroku może być skutecznie wniesione (jest dopuszczalne) wyłącznie po doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem. Strona dopiero, bowiem z chwilą otrzymania orzeczenia Sądu z uzasadnieniem ma możliwość zapoznania się z motywami tego orzeczenia i dopiero wówczas może w pełni korzystać z przysługującego jej prawa do wniesienia środka zaskarżenia (skargi kasacyjnej, zażalenia). Stanowisko takie zostało wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 11 września 2006 r., sygn. akt II GZ 95/06 przyjął, że zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania zamieszczone w wyroku może być skutecznie wniesione (jest dopuszczalne) wyłącznie po doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący w piśmie z dnia 4 marca 2013 r. wniósł zażalenie na postanowienie o zwrocie kosztów postępowania zamieszczone w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r., zaś odpis wyroku wraz z uzasadnieniem nie został jeszcze doręczony Skarżącemu. Tak więc, zażalenie zostało wniesione przed doręczeniem Skarżącemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, wobec czego należało je potraktować jako czynność przedwczesną i z tego powodu niedopuszczalną. Jednocześnie wskazać należy, że nawet w przypadku uznania, że Skarżący złożył zażalenie na pkt 3 wyroku dopiero w piśmie z dnia 8 lipca 2013 r. to i tak zażalenie to podlegałoby odrzuceniu jako wniesione po terminie do jego złożenia. W rozpoznawanej sprawie siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r. (tak jak wskazano już powyższej) zaczął biec Skarżącemu w dniu doręczenia mu przedmiotowego wyroku tj. 18 kwietnia 2013 r. i upłynął z dniem 25 marca 2009 r. (czwartek). Nie można zatem uznać, że złożenie zażalenia w dniu 8 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) zostało wniesione w terminie do jego złożenia. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Sąd był więc zobowiązany na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie odrzucić.