III SA/Wa 2057/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Asesor WSA Hieronim Sęk (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2004 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za ten miesiąc postanawia zawiesić postępowanie sądowe Pismem z dnia 7 listopada 2007 r. "D." sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] grudnia 2006r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2004r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za wyżej wskazany miesiąc. Na rozprawie w dniu 3 marca 2008 r. obie strony wniosły o zawieszenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: postępowanie sądowe należało zawiesić. Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Sąd stwierdził, że w sprawie wystąpiła przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego określona w art. 126 P.p.s.a, tj. zgodny wniosek stron. W ocenie Sądu powyższy wniosek nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności, które to elementy mogłyby stać na przeszkodzie do jego uwzględnienia (zob. J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi..., s. 191; podobnie H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., s. 252). Wspomnieć jednocześnie można, że sprawa będąca przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszym postępowaniu obejmuje między innymi wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług (tzw. sankcji w VAT). Jako podstawę prawną w tym zakresie przywołano art. 109 ust. 4-5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt I FSK 1062/06 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) pytanie prejudycjalne w przedmiocie oceny czy przepisy prawa wspólnotowego, tj. art. 2 ust. 1 i ust. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) oraz art. 27 ust. 1 i art. 33 Szóstej Dyrektywy nie stoją na przeszkodzie do stosowania dodatkowego zobowiązania podatkowego przewidzianego w art. 109 ust. 5 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu wykładania przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS na użytek sprawy o sygn. akt I FSK 1062/06 będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania w zakresie dodatkowego zobowiązania podatkowego. Wobec takiego stanu rzeczy Sąd na podstawie art. 126 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.