III SA/Wa 21/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – A. C. złożył w dniu 25 listopada 2011 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. W piśmie z 27 grudnia 2012 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wskazał, że jej wykonanie wyrządziłoby trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności sprzedaży nieruchomości, bowiem Skarżący nie dysponuje innymi możliwościami zaspokojenia wynikającego z zaskarżonej decyzji zobowiązania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 20 lutego 2013 r. Skarżący wyjaśnił, że jedynym źródłem utrzymania jego i żony jest wynajem 5 lokali. Podkreślił, że wraz z żoną są wspólnikami spółki P. sp. z. o.o. jednak nie pobrali z niej do tej pory dywidendy jak również nie otrzymali wynagrodzenia dla członków zarządu. Skarżący nie posiadają płynnych środków finansowych, którymi mogli by pokryć zobowiązania podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej "p.p.s.a." Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt II FZ 417/10). Rozpoznając wniosek Skarżącego należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż jak wskazuje Skarżący jedynym źródłem utrzymania jego i żony jest wynajem 5 lokali. Podkreślił, że wraz z żoną są wspólnikami spółki P. sp. z. o.o. jednak nie pobrali z niej do tej pory dywidendy jak również nie otrzymali wynagrodzenia dla członków zarządu. Skarżący nie posiadają płynnych środków finansowych, którymi mogli by pokryć zobowiązania podatkowe. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącego we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę powyższe okoliczności (deklarowany roczny dochód Skarżącej i jej męża), które w zestawieniu z wysokością zobowiązania podatkowego (251.527 zł) określonego w zaskarżonej decyzji prowadzą do wniosku, iż realizacja decyzji w kontekście stwierdzonych okoliczności faktycznych mogłaby spowodować poważne konsekwencje finansowe w majątku Skarżącego i negatywnie wpłynąć na jego egzystencję. Mogło by również, co podniósł Skarżący wiązać się z koniecznością zbycia nieruchomości Tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji mogło być uznane za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.