III SA/Wa 2112/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych). Naczelnik Urzędu Skarbowego W. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., na podstawie art. 216 § 1, art. 165 § 2 i § ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej "O.p.") wszczął wobec Skarżącego – M. K. , postępowanie podatkowe od osób fizycznych za 2011 rok w związku z kontrolą podatkową i naruszeniem art. 14 ust. 1 i 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.). Skarżący pismem z dnia 12 maja 2015 r. wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym zarzucił wydanie ww. postanowienia bez podstawy prawnej, przed zakończeniem postępowania kontrolnego. Podniósł zarzut naruszenia art. 120, art. 121 § 1 O.p. w związku z 165b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w piśmie z dnia 25 czerwca 2015 r. wskazał na zasadność wszczęcia postępowania podatkowego przy wykorzystaniu ustaleń kontroli przeprowadzonej u Skarżącego, zakończonej protokołem z dnia [...] lutego 2015 r. Skarżący pismem z 1 lipca 2015 r., reprezentowany przez pełnomocnika - A.K. , wniósł skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Skarżący wniósł m.in. o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podtrzymał zarzuty wskazane w piśmie z dnia 12 czerwca 2015 r. W jego ocenie zaskarżone postanowienie nie podlegało kontroli instancyjnej, a podlega kontroli sądowej. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl natomiast art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone przez Skarżącego postanowienie w przedmiocie wszczęcia postępowania odnośnie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa , regulującej prowadzenie postępowań podatkowych, nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 236 § 1 O.p. na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi, tymczasem art. 165 O.p., traktujący na temat wszczęcia postępowania podatkowego, nie przewiduje zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie. Z przytoczonych wyżej regulacji wynika więc, że na postanowienie w przedmiocie wszczęcia postepowania podatkowego nie służy żaden środek odwoławczy. W tych warunkach, skoro przedmiotowe postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty oraz nie jest postanowieniem zaskarżalnym, nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego, dlatego też taka skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nie podlegająca jego kognicji. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji – o odrzuceniu skargi. Orzeczenie o kosztach znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.