III SA/Wa 2118/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Protokolant Emilia Jaktorska, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie Wnioskiem z 12 maja 2009 r. A. S. (dalej - "Skarżący" lub "Wnioskodawca") zwrócił się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży działek. W treści wniosku Skarżący wskazał, iż od 1991 r. jest właścicielem gospodarstwa rolnego. Ziemia została na niego przepisana na podstawie umowy darowizny w zamian za dożywotnią opiekę na rzecz rodziców. Ogółem powierzchnia użytkowa gospodarstwa wynosi 13,095 ha w tym grunty orne, sady, pastwiska, lasy i grunty leśne oraz użytki rolne zabudowane. Ze względu na zły stan zdrowia oraz podeszły wiek Skarżący doszedł do wniosku, że nie będzie w stanie sam dalej prowadzić gospodarstwa. W związku z tym, w zamian za oferowaną pomoc przy gospodarstwie, w styczniu 2009 r. sprzedał 3 działki po niższej cenie siostrzeńcom. Pieniądze ze sprzedaży Skarżący chce przyznać na remont budynków. Wnioskodawca zaznaczył, że po nabyciu gruntów rolnych uprawiał ziemię rolną. Uprawy te dotyczyły szczególnie zbóż, ziemniaków oraz truskawek. Obecnie nie uzyskano zgody na zabudowę na sprzedanych działkach (nie występowano z takim wnioskiem). Droga do 3 sprzedanych działek jest wyznaczona, gdyż odsprzedając te działki Wnioskodawca musiał uwzględnić dojazd do nich. Uzupełniając wniosek, na wezwanie organu, Skarżący wyjaśnił, że dla przedmiotowych działek istnieje plan zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę. Przekształcenia przedmiotowych gruntów z terenów rolnych na budowlane dokonała gmina. Wnioskodawca stwierdził ponadto, że nie dokonywał sprzedaży żadnych produktów rolnych pochodzących z własnej działalności, gdyż wszystkie produkty wykorzystywał do hodowli drobiu i bydła. Grunt nie był przedmiotem najmu, ani dzierżawy. Działki nie były i nie są zabudowane. W momencie otrzymania gruntów od ojca stanowiły one jedną całość. Skarżący sam wydzielił cześć działek, bowiem należały do VI klasy i ich uprawa była nieopłacalna. W związku z powyższym, Skarżący zwrócił się z zapytaniem, czy po sprzedaży działek musi płacić podatek VAT. Zdaniem Skarżącego, okoliczności w jakich nastąpiła sprzedaż działek świadczą o tym, że czynność ta nie podlega opodatkowaniu VAT. Wskazał, iż pieniądze ze sprzedaży działek chce przeznaczyć na remont budynków (zmiana dachu, podłączenie centralnego ogrzewania, wymiana okien), ogrodzenie posesji. Wnioskodawca stwierdził, iż w przyszłości nie zamierza sprzedawać działek. Zaskarżoną interpretacją z [...] sierpnia 2009 r. Minister Finansów uznał stanowisko Skarżącego przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Organ powołując się na przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 6, pkt 15, pkt 19, pkt 20 i pkt 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm; - dalej "ustawa o VAT") wskazał, że działalność prowadzona przez rolników również mieści się w pojęciu działalności gospodarczej. Zatem, rolnik posiada status podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą, która obejmuje także czynności polegające na sprzedaży gruntów, na których uprzednio była prowadzona działalność rolnicza. W ocenie organu, biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż zamierzona transakcja ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Tak więc, dostawa przedmiotowych działek, wydzielonych z gruntu wykorzystywanego w działalności rolniczej, na mocy art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu. Zdaniem Ministra Finansów, z opisu stanu faktycznego wynika, iż Skarżący, będący rolnikiem, w styczniu 2009 roku sprzedał 3 działki. Nieruchomość podzielono dla celów handlowych na mniejsze działki dokonując, na wniosek Skarżącego, zmiany przeznaczenia gruntów z rolnych na przeznaczone pod budownictwo. Wnioskodawca wskazał, iż nie dokonywał sprzedaży żadnych produktów rolnych pochodzących z własnej działalności, gdyż wszystkie produkty wykorzystywał do hodowli drobiu i bydła. W związku z powyższym, zdaniem organu, Wnioskodawca prowadził działalność rolniczą o jakiej mowa w art. 15 ust 1 ustawy o VAT - poprzez uprawę roślin a następnie hodowlę drobiu i bydła. W ocenie organu, skoro Skarżący dokonał podziału nieruchomości, a wydzielone działki budowlane wchodziły pierwotnie w skład gospodarstwa rolnego, w którym prowadzono produkcję rolną, a następnie dostosowano nieruchomość do potrzeb handlowych (wytyczenie drogi dojazdowej do działek budowlanych) sprzedaży przedmiotowych działek dokonano w ramach prowadzonej przez rolnika działalności komercyjnej w zakresie handlu działkami budowlanymi. W konsekwencji czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pismem z 1 września 2009 r. Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził, że w wyniku analizy podniesionych zarzutów nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w interpretacji. W skardze na powyższą interpretację Skarżący wniósł o uchylenie interpretacji indywidualnej. Zaskarżonej interpretacji zarzucił: - błędnie zastosowanie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, poprzez uznanie go za podatnika podatku VAT, - błędne ustalenie stanu faktycznego, poprzez pominięcie faktu, iż sprzedaż nieruchomości miała na celu uposażenie najbliższej rodziny, - przyjęcie związku przyczynowego pomiędzy sprzedażą nieruchomości a faktem, iż Skarżący jest rolnikiem i uznanie dochodu ze sprzedaży za dochód z działalności rolnej. W ocenie Skarżącego, aby dochód osoby fizycznej podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT musi on mieć związek z prowadzoną działalnością gospodarczą lub posiadać cechy wskazujące na to, iż dochód wynika z działalności, która posiada cechy stałości, powtarzalności i nastawiona jest na stały zarobkowy charakter. Skarżący podniósł, iż on jako rolnik nie prowadzi działalności w zakresie odpłatnej sprzedaży nieruchomości. Nieruchomość, z której powstały wydzielone działki nie była także przedmiotem komercyjnej transakcji zbycia. Przed podziałem, nieruchomość ze względu na niska klasę leżała odłogiem. Obecny plan miejscowego zagospodarowani przestrzennego przewiduje dla nieruchomości funkcję - budownictwo mieszkaniowe. Nie można zatem przyjąć, iż nieruchomość posiadała związek z działalnością rolnika, ani tym bardziej, iż uzyskane środki pochodzą z prowadzonej działalności rolniczej. W jego ocenie, nieruchomość po podziale i w związku ze zmianą planu zagospodarowania przestrzennego utraciła charakter rolniczy. Dochodu z niej nie można łączyć z dochodem z działalności rolniczej, Ponadto zauważył, iż o sprzedaży przesądziły względu rodzinne, a nie chęć uzyskania zysku. Transakcja ta nie ma cech powtarzalności. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w wydanej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniami z 9 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego: - w sprawie o sygn. akt I FSK 2039/08; Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej?, - w sprawie o sygn. akt I FSK 2134/08; Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? W tych okolicznościach Sąd uznał, że udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytania prejudycjalne nie pozostanie bez wpływu na rozstrzygnięcie skargi A. S.. W związku z powyższym, należało stwierdzić, że zaistniała w przedmiotowej sprawie sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie określoną w ww. art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia