III SA/Wa 2144/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2144/11 w sprawie ze skargi M. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić Ministrowi Finansów ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych) Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z dnia 25 czerwca 2012 r. pełnomocnik Ministra Finansów wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 czerwca 2012 r. pismem z dnia 29 czerwca 2012 r. wezwano pełnomocnika organu r. pr. K. W. do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej, terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Ministra Finansów przed sądami administracyjnymi oraz do wniesienia skargi kasacyjnej. Ze znajdującego się w aktach sądowych "potwierdzenia odbioru" wynika, że wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi organu w dniu 2 lipca 2012 r. Pismem z dnia 6 czerwca 2012 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik organu przedłożył uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi w sprawach ze skarg na pisemne interpretacje indywidualne w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. zgodnie z jego właściwością miejscową wynikającą z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "P.p.s.a.", wstępnej kontroli skargi kasacyjnej dokonuje wojewódzki sąd administracyjny. Kontrola ta wolą ustawodawcy ogranicza się do zbadania zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowania wymogów formalnych. Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy (tj. akt sądowych) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Natomiast według art. 46 § 2 P.p.s.a. do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa do akt sądowych. Należy zatem stwierdzić, iż do skargi kasacyjnej, którą podpisał pełnomocnik, należy dołączyć dokument potwierdzający jego umocowanie w sprawie. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 P.p.s.a.). W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej sąd skargę odrzuca na podstawie art. 178 P.p.s.a. Wymaga podkreślenia, iż okoliczność, że skargę kasacyjną sporządził i wniósł pełnomocnik, który reprezentował stronę na wcześniejszym etapie postępowania sądowego, nie zwalnia Sądu od badania prawidłowości złożonego pełnomocnictwa. Istotą bowiem obowiązku przewidzianego w art. 46 § 3 P.p.s.a. jest wykazanie uprawnienia pełnomocnika do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik organu zobowiązany został do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, przez nadesłanie uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Ministra Finansów przed sądami administracyjnymi oraz do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd zauważa, iż treść nadesłanej przez pełnomocnika organu przy piśmie z dnia 6 czerwca 2012 r. uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego z dnia 5 sierpnia 2009 r. do działania imieniu Ministra Finansów jest identyczna z treścią uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego z tego samego dnia załączonej do wniesionej przez niego skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu treść w/w pełnomocnictwa procesowego nie przewiduje umocowania pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych w zakresie przepisów prawa podatkowego wydawanych w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. Z jego treści nie można wyprowadzić wniosku o woli mocodawcy do reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Powyższe pełnomocnictwo ogranicza umocowanie pełnomocnika jedynie do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi w sprawach ze skarg na pisemne interpretacje indywidualne w zakresie przepisów prawa podatkowego. Z uwagi na tak sformułowane pełnomocnictwo procesowe, brak wymienienia w nim wprost umocowania do działania pełnomocnika w sprawach dotyczących skarg kasacyjnych powoduje, iż nie można uznać, że pełnomocnik Ministra Finansów był właściwie umocowany do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W tej sytuacji złożona przez pełnomocnika organu przy piśmie z dnia 4 lipca 2012 r. uwierzytelniona kopia w/w pełnomocnictwa procesowego nie czyniła zadość wezwaniu Sądu. Siedmiodniowy termin do wykonania wskazanego wyżej obowiązku biegł od dnia 3 lipca 2012 r. do dnia 9 lipca 2012 r. Pełnomocnik organu w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej. W tej sytuacji, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a z w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.