III SA/Wa 2151/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska (spr.), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi "S." S.A. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Pismem z 14 listopada 2007 r. S. S.A. w likwidacji z siedzibą w W., zwana dalej Skarżącą, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] określającą prawidłową kwotę różnicy podatku do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za miesiąc wrzesień, październik i listopad 2004 r. oraz ustalającą kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za powyższe miesiące. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z wniesionej skargi wynika, że Skarżąca zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2007 r. m.in. w części w jakiej utrzymano w niej w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o ustaleniu na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dodatkowego zobowiązania podatkowego za okres od września do listopada 2004 r. Sąd miał na uwadze, że postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I FSK 1062/06 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym związanym z tożsamym – jak ten, który wystąpił w niniejszej sprawie – problemem prawnym dotyczącym dopuszczalności możliwości nałożenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w świetle przepisów prawa wspólnotowego. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze skierowaniem do ETS pytania prejudycjalnego w innej – choć dotyczącej tego samego problemu prawnego – sprawie. Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z postawionym w innej sprawie pytaniem prejudycjalnym i toczącym się w związku z nim postępowaniem przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), a więc postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, w świetle art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Nadto ustawodawca używając sformułowania "może" pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed ETS na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładania przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS na użytek sprawy, w której Naczelny Sad Administracyjny zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym będzie miała decydujące znaczenie także dla niniejszego postępowania, z uwagi na tożsamość problemu prawnego występującego w obu sprawach. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.