III SA/Wa 2158/07
PostanowienieWSA w Warszawie2008-01-31
Skład orzekający: Hanna Kamińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, ma legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odwoławczego w tej samej sprawie?Ratio decidendi
Gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odwoławczego w tej sprawie. Organ administracji, któremu przysługuje kompetencja do decyzyjnego rozstrzygnięcia sprawy na którymkolwiek jej etapie, nie jest uprawniony do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego.Stan faktyczny
Gmina - Miasto Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która uchyliła decyzję Burmistrza Miasta Z. ustalającą zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2000 rok i umorzyła postępowanie pierwszej instancji. Gmina zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe przyjęcie przedawnienia zobowiązania podatkowego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy - Miasta Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2000 rok postanawia: - odrzucić skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: "SKO w W.") uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] kwietnia 2007r., nr [...] ustalającą D. S., Prywatny Zakład Handlowo-Transportowy "D." zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2000 r. za grunty dzierżawione od Nadleśnictwa D. położone w obrębie Z. oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji.
Pismem z dnia 12 listopada 2007 r. Gmina - Miasto Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej wskazaną decyzję SKO w W. zarzucając jej naruszenie przepisów art. 68 i art. 70 oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm. ) poprzez wadliwe przyjęcie, że zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości uległo przedawnieniu. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy SKO w W. celem merytorycznego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 tego paragrafu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi § 3 powołanego artykułu. W takim stanie rzeczy zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji w ogóle nie mogą być przedmiotem rozpoznania przez sąd.
Decyzję SKO w W. z dnia [...] września 2007 r. zaskarżyła Gmina - Miasto Z. reprezentowana przez Burmistrza.
Stosownie do art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) burmistrz jest organem wykonawczym w gminie. Przepisy art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) w związku z art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) wyznaczają mu z kolei rolę organu podatkowego pierwszej instancji właściwego w sprawach podatku od nieruchomości.
Należy w tym miejscu zauważyć, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego do podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nie należy organ administracji, któremu w sprawie, na którymkolwiek jej etapie przysługuje kompetencja do jej decyzyjnego rozstrzygnięcia. Tym samym organowi pierwszej instancji, nie przysługuje skarga na decyzję organu drugiej instancji, który rozpatrzył odwołanie (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2001 r., sygn. akt II SA/Po 353/01; nie publ.). Podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 października 1990 r. SA/Wr 990/90 (ONSA 1990/4 poz. 7), stwierdzając, iż bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy nie jest ona stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt gminy. Gmina ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego .
Podobne stanowisko zostało wyrażone w Uchwale Składu Pięciu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 1999 r. OPK 14/2000 (ONSA 2001/1 poz. 17) i w Uchwale Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. OPS 1/2003 (ONSA 2003/4 poz. 115).Oznacza to, że gmina której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odwoławczego, wydane w tej sprawie.
Z tych względów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło