III SA/Wa 2197/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. – Oddział w Polsce, K. z siedzibą w K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe - Wnioskiem z dnia 10 stycznia 2011 r. (uzupełnionym w dniu 9 lutego 2011 r.) strona skarżąca – B.– Oddział w Polsce, K. zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania olejów smarowych przeznaczonych do innych celów niż napędowe i grzewcze. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] kwietnia 2011 r. Minister Finansów uznał, że stanowisko strony skarżącej w zakresie opodatkowania olejów jest nieprawidłowe. Strona w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła naruszenie: - art. 2 ust. 4 lit. b) Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 283 z 31 października 2003 r., str. 51 ze zm., dalej: Dyrektywa Energetyczna) poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że wyroby nabywane przez Spółkę, pomimo ich przeznaczenia do celów innych niż opałowe lub napędowe mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na takich samych zasadach, jak wyroby akcyzowe zharmonizowane, - art. 1 ust. 3 lit a Dyrektywy Rady 2008/118/WE z 16 grudnia 2008 r., (Dz. Urz. UE L z 2009 Nr 9, str. 12 ze zm., dalej: Nowa Dyrektywa Horyzontalna) poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że oleje smarowe wykorzystywane do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania mogą zostać opodatkowane zharmonizowanym podatkiem akcyzowym oraz uznaniu, że polskie przepisy obowiązujące w tym zakresie nie zwiększają formalności przy przekraczaniu granicy w handlu pomiędzy państwami członkowskimi, - art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz. U. 2009 Nr 3, poz. 11 ze zm. dalej: ustawa akcyzowa) w związku z art. 2 ust. 4 lit. b) Dyrektywy Energetycznej, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że przepis ten nie zobowiązywał Ministra Finansów do wprowadzenia zwolnienia od akcyzy dla olejów smarowych, przeznaczonych do innych celów niz opałowe lub napędowe, - art. 110 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, tekst jedn. Dz. U. UE C 115/49 z 9 maja 2008 r.) poprzez uznanie, że polskie regulacje w zakresie podatku akcyzowego nie dyskryminują olejów smarowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo. Minister Finansów, wniósł o oddalenie skargi uznając zarzuty skargi za niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r. I GSK 1017/10, przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: Czy objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których mowa w art. 2 pkt 2 w związku z poz. 4 załącznika nr 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym w art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 92.76.1)? Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie sądowe w sprawie należało zawiesić. Przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny zapytanie, wprawdzie dotyczy interpretacji przepisów poprzedniej ustawy o podatku akcyzowym oraz poprzedniej, starej dyrektywy horyzontalnej – niemniej jednak tożsamego problemu tj. możliwości opodatkowania przez Polskę podatkiem akcyzowym olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż napędowe i grzewcze. Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270 zwana dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005r. I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008r. I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym). W orzecznictwie sądów administracyjnych (vide wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008r., I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009r., III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji, czego w opisanej wyżej sytuacji, wywołanej prowadzeniem dwóch postępowań w tej samej sprawie nie można wykluczyć. Dodatkowo należy podkreślić, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko Sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (vide postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008r. I FZ 221/08 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygniecie. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W rozpatrywanej sprawie strony powoływały w sprawie orzeczenia sądów administracyjnych, w tym dotyczące bezpośrednio przepisów, których dotyczy ww. postanowienie NSA. Sąd uznał więc, że wyjaśnienie powyższej wątpliwości będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie i zawiesił postępowanie w trybie ww. art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a.