III SA/Wa 2198/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Aneta Lemiesz, Protokolant p. o. referenta stażysty Michał Strzałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2016 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2015 r. nr IPPP1/4512-133/15-2/KC w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Skarżąca – Przedsiębiorstwo [...] S.A. zwróciła się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. We wniosku Skarżąca wskazała, że jest podmiotem utworzonym w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwa państwowego, w którym jedynym akcjonariuszem był Skarb Państwa posiadający 100% akcji. W dniu [...] października 2014 r. Skarżącą zawarła z akcjonariuszem umowę nabycia 310.002 akcji własnych w celu ich umorzenia za wynagrodzeniem. Zgodnie z zapisami umowy wynagrodzenie zostanie wypłacone w naturze – poprzez wydanie ruchomości stanowiących składniki majątku Skarżącej, tj. 7 lodołamaczy o łącznej wartości 7.598.125 zł. oraz w formie pieniężnej, przelewem bankowym w kwocie 24,02 zł. Zarówno wydanie ruchomości jak i przelew środków pieniężnych nastąpi w terminie 1 miesiąca po upływie 6 miesięcy od daty ogłoszenia wpisu o obniżeniu kapitału zakładowego Skarżącej w KRS. Przeniesienie własności akcji na rzecz nabywcy nastąpiło z chwilą podpisania umowy sprzedaży akcji tj. 21 października 2014 r. i również z tą datą na nabywcę przeszły wszystkie prawa i obowiązki wynikające z umowy. Również [...] października 2014 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki podjęło uchwały o umorzeniu akcji Spółki nabytych od Skarbu Państwa oraz o obniżeniu kapitału zakładowego. Skarżąca jest czynnym podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej – "ustawa o VAT"). W związku z powyższym Skarżąca zapytała: 1. Czy przekazanie przez Spółkę ruchomości w postaci lodołamaczy na rzecz Skarbu Państwa tytułem wynagrodzenia za zbycie na rzecz Spółki jej akcji w celu umorzenia będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT? 2. Gdyby stanowisko przedstawione przez Spółkę okazało się nieprawidłowym, to, w którym momencie powstanie u niej obowiązek podatkowy z tytułu wydania rzeczowych składników majątku, tj. lodołamaczy? Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie, Skarżąca wskazała, że umorzenie akcji jest operacją wieloetapową, uwarunkowaną istnieniem stosownych zapisów w statusie spółki oraz podjęciem określonych uchwał przez walne zgromadzenie akcjonariuszy. Operacja umorzenia akcji składa się z kilku czynności i skutkuje zmianą w strukturze akcjonariuszy. Jako że poszczególne czynności, które stanowią kolejne etapy operacji umorzenia akcji pozostają ze sobą w ścisłym związku, toteż ocena ich skutków podatkowych nie może abstrahować od funkcji i celów umorzenia akcji jako całości. Planowane przekazanie ruchomości przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa tytułem wynagrodzenia stanowi jeden z etapów operacji umorzenia akcji. Tym samym analiza konsekwencji podatkowych tego przekazania musi uwzględniać jego kontekst prawny. W ocenie Spółki, umorzenie akcji nie stanowi samo w sobie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W ocenie Skarżącej, powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w ukształtowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, w tym m.in. w wyroku NSA z dnia 10 maja 2012 r., sygn. I FSK1010/11. Niezależnie od powyższego, zdaniem Spółki, należy stwierdzić, że analizowane przekazanie ruchomości na rzecz Skarbu Państwa nie mogłoby stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT również z tego powodu, iż nie jest to czynność odpłatna w rozumieniu ustawy o VAT. Jakkolwiek z brzmienia przepisów KSH wynika, że zbycie przez akcjonariusza akcji w celu umorzenia następuje za wynagrodzeniem, to operacja umorzenia akcji, rozpatrywana jako całość, nie jest czynnością wykonywaną odpłatnie. Jednocześnie przekazanie akcjonariuszowi składników majątku Spółki (w tym przypadku ruchomości w postaci lodołamaczy) nie jest czynnością wykonywaną za wynagrodzeniem, w szczególności tym wynagrodzeniem nie są akcje, które Spółka nabywa w celu umorzenia. Akcje, które (w celu umorzenia) otrzymuje Spółka, nie są formą zapłaty za przekazanie ruchomości, gdyż przekazanie to jest jedynie rozdysponowaniem majątku Spółki dokonywanym w związku z przeobrażeniami właścicielskimi. Odnosząc się do drugiego z pytań Spółka wskazała, że gdyby organ podatkowy uznałby, że w przedstawionym stanie faktycznym dojdzie do transakcji podlegającej opodatkowaniem podatkiem VAT, to jej zdaniem obowiązek podatkowy z tytułu wydania ruchomości (lodołamaczy) należałoby określić na dzień ich faktycznego wydania nabywcy. Zgodnie bowiem z treścią art. 19a ust 1 ustawy o VAT. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów. W przypadku Spółki wydanie towarów (ruchomości w postaci lodołamaczy) jeszcze nie nastąpiło. Bez znaczenia dla momentu ustalenia obowiązku podatkowego pozostaje fakt samego zawarcia umowy. W interpretacji indywidualnej z 23 kwietnia 2015 r. Minister Finansów za nieprawidłowe uznał stanowisko Spółki w zakresie opodatkowania czynności przeniesienia prawa własności lodołamaczy tytułem wynagrodzenia za umorzenie udziałów oraz za prawidłowe – w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego dla dostawy lodołamaczy. W uzasadnieniu interpretacji Minister Finansów wskazał, że sama czynność nabycia przez spółkę akcyjną akcji własnych w celu ich umorzenia nie jest objęta podatkiem od towarów i usług. Natomiast przekazanie w zamian za umorzone akcje towarów (ruchomości) – tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – odpowiada hipotezie art. 7 ustawy o VAT. Minister Finansów wskazał, że mamy tutaj do czynienia z dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jako przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel i dodatkowo ma ona charakter odpłatny. Zdaniem Ministra Finansów, pojęcie "rozporządzenia towarami jak właściciel", należy rozumieć szeroko. Zatem, przekazanie składników majątku o charakterze rzeczowym pomiędzy Skarżącą a Skarbem Państwa stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym podlega opodatkowaniu. Skarżąca przekazując towary (lodołamacze) dokonuje bowiem przeniesienia władztwa ekonomicznego nad nimi, co wypełnia definicję dostawy towarów. Czynność ta stanowi czynność odpłatną, gdyż Skarb Państwa otrzyma konkretne ruchomości w zamian za umorzone akcje. Minister Finansów podkreślił również, że Spółka dokonując dostawy 7 lodołamaczy działa w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Skarżąca przekazuje ruchomości stanowiące składniki majątku firmy, a zatem dokonuje tej czynności w ramach swojej działalności gospodarczej. Podsumowując Minister Finansów stanął na stanowisku, że przekazanie przez Spółkę lodołamaczy na rzecz Skarbu Państwa jako jedynego akcjonariusza tytułem wynagrodzenia za zbycie akcji w celu umorzenia będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, dla której momentem powstania obowiązku podatkowego będzie, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy, dokonanie dostawy towarów, tj. dzień faktycznego przekazania ruchomości Skarbowi Państwa. Odnosząc się do powołanych przez Skarżącą wyroków sądów administracyjnych Minister Finansów zauważył, że linia orzecznicza dotycząca omawianej kwestii nie jest jednolita. Pismem z 6 maja 2015 r. Skarżąca wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji. Skarżąca wniosła skargę na interpretację indywidualną. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie: - art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie interpretacji w oparciu o okoliczności stanu faktycznego, które nie zostały wskazane przez Spółkę w jej wniosku, - art. 7 ust. 1 w związku z art. 15 ust 1 i 2 ustawy o VAT poprzez uznanie, iż wydanie środków trwałych (lodołamaczy), jako wynagrodzenia za nabywane akcje własne w celu ich umorzenia, jest czynnością wykonywaną w ramach działalności gospodarczej Spółki, i jako czynność dokonana odpłatnie, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że stoi na stanowisku, iż czynność cywilnoprawna jaką jest nabycie akcji własnych za wynagrodzeniem, w celu ich umorzenia, jest czynnością jednorodną, niepodzielną, i dla celów podatku VAT nie powinna być dzielona na dwa oddzielne zdarzenia, jak zakwalifikował je organ w przedmiotowej interpretacji. Skarżąca zauważyła, że we wniosku o interpretację przywołała regulacje zawarte w Kodeksie spółek handlowych w zakresie nabywania własnych akcji w celu umorzenia. Wyraziła również powszechnie akceptowalny pogląd, iż odpłatne nabycie akcji własnych w celu ich umorzenia jest jedną, niepodzielną czynnością cywilnoprawną. Organ interpretacyjny podzielił tę czynność na dwie odrębne transakcje, czym naruszył normę prawną wyrażona w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – wydał bowiem interpretację do stanu faktycznego innego, niż przedstawiony przez Skarżącą. Ponadto, zdaniem Spółki, w skarżonej interpretacji organ interpretacyjny zignorował ugruntowaną linię orzeczniczą sądów administracyjnych w zakresie zasad opodatkowania podatkiem VAT odpłatnego nabycia udziałów (akcji) własnych w celu ich umorzenia. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy przekazanie przez Skarżącą (spółkę akcyjną) ruchomości w postaci lodołamaczy na rzecz akcjonariusza (Skarbu Państwa), tytułem wynagrodzenia za zbycie na rzecz Spółki jej akcji w celu umorzenia stanowi czynności podlegającą opodatkowaniu VAT. W ocenie Skarżącej, czynności takiej nie można kwalifikować jako odpłatnej dostawy towarów, jest to bowiem jedna czynność cywilnoprawna prowadząca do umorzenia udziałów. Natomiast, zdaniem organu interpretacyjnego, przekazanie przez Spółkę składników majątku (lodołamaczy) na rzecz akcjonariusza tytułem wynagrodzenia za zbycie akcji w celu umorzenia odpowiada hipotezie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i będzie podlegało opodatkowaniu VAT. Nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel i przeniesienie to będzie miało charakter odpłatny. Zdaniem organu, Spółka w tej transakcji będzie działa w charakterze podatnika, gdyż odpłatne przekazanie towarów stanowiących składniki majątku Spółki będzie stanowić czynność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej. Odnosząc się do powyższego sporu w pierwszej kolejności zauważyć należy, że rzeczywiście kwestia opodatkowania czynności przekazania towarów (nieruchomości) wspólnikowi w zamian za nabycie przez spółkę jego udziałów w celu umorzenia stanowiła przedmiot rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 16 listopada 2015 r., sygn. akt I FPS 6/15, zgodnie z którą: "Przekazanie nieruchomości wspólnikowi w zamian za nabycie przez spółkę jego udziałów w celu ich umorzenia podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 12054 ze zm.)". Uchwała ta wprawdzie wydana została na gruncie zapytania dotyczącego nabycia w celu umorzenia udziałów w spółce z o.o. i przekazania w zamian nieruchomości, niemiej jednak, z uwagi na niemal analogiczne regulacje prawne jest ona jak najbardziej aktualna w odniesieniu do nabycia w celu umorzenia akcji spółki akcyjnej w zamian za przekazanie akcjonariuszowi ruchomości (lodołamaczy). Tym samym podzielając stanowisko wyrażone w powyższej uchwale zauważyć należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT i to niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa, co wynika z art. 5 ust. 2 ustawy o VAT. Definicję dostawy towarów ustawodawca zawarł w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowiąc, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również czynności wymienione w pkt 1-7. Odwołując się do ustawodawstwa unijnego wskazać należy, że podobną definicję dostawy towarów zawiera art. 14 ust. 1 Dyrektywy 112. Stosownie do tego przepisu dostawa towarów oznacza przeniesienie do rozporządzania towarami jak właściciel. Wobec tego, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera własną definicję dostawy nie ma powodu by definicję dostawy na gruncie tego podatku utożsamiać z definicją dostawy czy sprzedaży na gruncie kodeksu cywilnego. W ustawie o podatku od towarów i usług chodzi przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania towarem, a nie rozporządzenie w sensie prawnym poprzez przeniesienie własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreśla, że chodzi o przejście własności w sensie ekonomicznym, któremu nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym (sprawa C-320/88). Przedmiotem dostawy na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jest towar, natomiast towarem zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 6 tej ustawy są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W rozumieniu tej definicji nie może być wątpliwości co do tego, że także lodołamacze jako rzeczy są towarem. Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i art. 2 ust. 1a Dyrektywy 112 opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlega odpłatna dostawa, jednak ani ustawa o VAT ani też Dyrektywa 112 nie zawierają definicji odpłatności. W piśmiennictwie przyjmuje się, że odpłatność oznacza wykonanie dostawy czy świadczenia usług za wynagrodzeniem. Konieczne jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonanym świadczeniem. Jednocześnie zaznacza się, że zapłaty (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym, także świadczenie o charakterze rzeczowym będzie wynagrodzeniem. Zapłata zatem musi mieć konkretny wymiar. (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki Komentarz do VAT, wydanie trzecie s.115 i n. Wydawnictwo LEX). Umorzenie akcji zostało uregulowane w art. 359 K.s.h., w przepisie tym ustawodawca przewidział dobrowolne lub przymusowe umorzenie akcji oraz określił warunki takich umorzeń. Przed wszystkim akcje mogą być umorzone, gdy statut spółki tak stanowi. Dobrowolnym umorzeniem akcji ustawodawca określa umorzenie go za zgodą akcjonariusza w drodze jego nabycia przez spółkę. Umorzenie akcji bez zgody akcjonariusza, K.s.h. określa mianem umorzenia przymusowego. W obu przypadkach zarówno umorzenia dobrowolnego jak i umorzenia przymusowego wymagana jest uchwała walnego zgromadzenia. Uchwała taka powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia, wysokość wynagrodzenia przysługującego akcjonariuszowi akcji umorzonych bądź uzasadnianie umorzenia akcji bez wynagrodzenia oraz sposób obniżenia kapitału zakładowego (art. 359 § 2 K.s.h.). W orzecznictwie wskazano, że nabycie udziałów celem ich umorzenia może nastąpić w drodze umowy kupna, której treść wobec braku szczególnych unormowań i przy uwzględnieniu zasad autonomii woli stron i wolności umów ograniczają jedynie klauzule generalne z art. 58 § 1 i 2 oraz 353¹ Kodeksu cywilnego. W przepisie art. 359 § 1 K.s.h. ograniczenie swobody stron dotyczy jedynie celu, w jakim spółka nabywa własne udziały (akcje). Jeżeli nabycie to następuje zgodnie z celem określonym w ustawie strony mogą swobodnie ukształtować treść umowy sprzedaży (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r w sprawie II CKN 291/98, OSNC 1999/4/73). W wyroku tym Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na to, że umorzenie udziału jest celem nabycia udziału przez spółkę. W istocie zatem w pierwszym rzędzie chodzi tu o czynność prawną nabycia udziału (akcji) przez spółkę, a nie o umorzenie udziału (akcji). Instytucja na polega na nabyciu udziału (akcji) w celu umorzenia. Istotna jest tu umowa nabycia, rozumiana jako czynność prawna, która następnie jest podstawą dobrowolnego umorzenia udziału (akcji). Ustawodawca podkreśla zgodę wspólnika dla odróżnienia umorzenia dobrowolnego od umorzenia przymusowego, które może się odbyć bez zgody zainteresowanego. W konsekwencji zatem dobrowolne umorzenie musi oznaczać nabycie udziału (akcji) przez spółkę w drodze umowy. Strony zawierają więc umowę sprzedaży udziału (akcji), jeżeli umorzenie dobrowolne jest odpłatne. W literaturze można znaleźć także stanowisko, że umorzenie dobrowolne udziałów w rozumieniu kodeksu spółek handlowych nie jest w istocie w ogóle umorzeniem lecz nabyciem udziału przez spółkę w drodze umowy sprzedaży (por. P. Orlik: Umorzenie udziałów w spółce z o.o. w Kodeksie spółek handlowych, PPH 2001/2/4). W konsekwencji zatem uwypuklona jest czynność nabycia udziału, której causa pozostaje umorzenie udziału. Zatem jak już wskazano powyżej nabycie akcji przez Spółkę od akcjonariusza za wynagrodzeniem w celu ich umorzenia następuje na skutek zawarcia umowy sprzedaży pomiędzy tymi podmiotami. Akcjonariusz zbywa na rzez Spółki swoje akcje, które mają określoną wartość nie tylko nominalną, lecz także bilansową i rynkową. W sytuacji, gdy w zamian za zbyte przez wspólnika akcje, mające określoną wartość w ramach instytucji umorzenia akcji Spółka przekazuje akcjonariuszowi towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, to w ramach tej instytucji dochodzi do dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Dochodzi bowiem w tym przypadku do przeniesienia przez Spółkę na rzecz akcjonariusza prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Przeniesienie to jest odpłatne, gdyż Spółka uzyskuje w zamian akcje, które mają określoną wartość nie tylko nominalną. Nie ma przy tym znaczenia, że czynność ta odbywa się w ramach instytucji umorzenia akcji. Ponadto, nie ulega wątpliwości, że zgodnie z przepisami Dyrektywy 112 czynność wniesienia aportu do spółki prawa handlowego czy cywilnego co do zasady jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT (na gruncie unormowań zawartych w ustawie o podatku o towarów i usług czynność taka nie podlega opodatkowaniu jedynie ze względu na wadliwą implementację Dyrektywy 112 na grunt polskiego systemu prawnego). Skoro zatem nie ulega wątpliwości, że wkłady niepieniężne wnoszone do spółek prawa handlowego podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, to nie ma żadnego uzasadnienia do uznania by w sytuacji odwrotnej tj. przekazania przez spółkę prawa handlowego wspólnikowi nieruchomości (rzeczy) w zamian za nabyte od akcjonariusza akcje, czynność tę traktować inaczej tylko z tego powodu, że odbywa się ona w ramach umorzenia akcji. Bowiem w sytuacji, gdy wniesienie przez akcjonariusza aportu do spółki w zamian za otrzymane akcje stanowi dostawę towarów, to także przekazanie przez spółkę akcjonariuszowi towaru w zamian za zbywane przez niego na rzecz spółki akcje stanowi dostawę towarów. W obu tych przypadkach dochodzi do odpłatnego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W pierwszym przypadku przez akcjonariusza na rzecz Spółki, a w drugim przez Spółkę na rzecz akcjonariusza. Wobec powyższego przyznać należy rację organowi interpretacyjnemu co do tego, że przekazanie przez Spółkę na rzecz akcjonariusza rzeczy jakimi są lodołamacze w zamian za nabycie przez Spółkę jego akcji w celu umorzenia spełnia kryteria dostawy i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wskazać należy, że stosownie do treści tego przepisu podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie zaś do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Czyli spółka akcyjna jako osoba prawna wykonująca działalność (dostawę), która w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług może być uznana za działalność gospodarczą, prowadząca tę działalność samodzielnie może być uznana za podatnika podatku od towarów i usług (por. T. Michalik, VAT Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck, wydanie 9 str. 213). Ponadto wskazać należy, że brak celu zarobkowego konkretnej transakcji nie oznacza niemożności uznania takiej umowy jako zawartej poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Brak jest także przepisu który odmawiałby przyznania charakteru działalności gospodarczej umowom zawieranym pomiędzy spółką a akcjonariuszem. Sąd nie dopatrzył się również zarzucanego naruszenia art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie interpretacji w oparciu okoliczności stanu faktycznego, które nie zostały wskazane we wniosku. Uzasadniając powyższy zarzut Skarżąca podnosi, że organ interpretacyjny nieprawidłowo podzielił czynność cywilnoprawną jaką jest nabycie akcji własnych za wynagrodzeniem w celu ich umorzenia, na dwa oddzielne zdarzenia. Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności zauważyć należy, że art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zauważyć w związku z powyższym należy, że organ podatkowy wydał interpretację indywidualną, w której uznano stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe oraz wskazał uzasadnienie prawne tego stanowiska. Minister Finansów wydał rozstrzygnięcie zgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego, w którym w sposób jasny, prosty i wyczerpujący uzasadnił przyjęte stanowisko. Z całokształtu stanowiska organu interpretacyjnego jasno wynika, że nie dokonano żadnej modyfikacji przedstawionego przez Skarżącą stanu faktycznego. Wydana interpretacja indywidualna zawiera wyraźne określenie stanowiska organu i jego prawne uzasadnienie. Organ podatkowy w interpretacji indywidualnej wskazał przepisy prawa, na podstawie których dokonał oceny stanowiska Skarżącej oraz dokonał uzasadnienia swojego stanowiska. Ponadto, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, by nie było możliwości w ramach instytucji umorzenia akcji wyodrębnienia poszczególnych czynności i zakwalifikowania którejś z nich jako dostawy towarów. Stanowisko Skarżącej nie uwzględnia tego, że istnieje możliwość wydzielenia z danej czynności prawnej pewnego fragmentu, czy też uznanie, że czynność prawna będzie uznana za dostawę tylko w określonej części. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), oddalił skargę.