III SA/Wa 2243/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. i P. B. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2243/12 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi M.B. i P. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia - odmówić zmiany postanowienia - W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w sprawie uiszczenia wpisu od zażalenia Skarżący – M. B. i P. B. , ponownie wnieśli o zwolnienie ich z tej opłaty. Wykonując wezwanie Sądu, Skarżący nadesłali wypełnione formularze PPF. Z oświadczeń przez nich złożonych wynika, że prowadzą oni wspólnie gospodarstwo domowe. Dochód uzyskuje jedynie P. B. , ze stosunku pracy, w wysokości 1.600 zł brutto miesięcznie. Skarżąca pozostaje na utrzymaniu męża. Wcześniej Skarżący był właścicielem dobrze funkcjonującej firmy tj. [...]. Dnia [...] lipca 2010 r. decyzją Starosty K. zakazano Skarżącemu prowadzenia działalności gospodarczej. Obecnie Skarżący musi obsługiwać znaczne kwoty kredytowe i leasingowe przy braku dochodów, które wcześniej przynosiła [...]. Do swojego majątku Skarżący zaliczył nieruchomość rolną o pow. 57,2452 ha. Wyjaśnił również, że w budynkach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, działalności takiej nie prowadzi. Cześć tych budynków dzierżawi i z uzyskiwanego z tego tytułu dochodu spłaca zobowiązania zaciągnięte w związku z wcześniejszym funkcjonowaniem [...]. Skarżący z tytułu uprawy zbóż osiąga rocznie przychód w wysokości 100.000 zł (przy kosztach: 33.000 zł - zasiew, 29.000 zł - zbiory, 59.000 zł - uprawa, 12.000 zł - środki ochrony roślin, 5.000 zł - ubezpieczenie, 4.000 zł - podatek rolny i od nieruchomości). W załączeniu Skarżący nadesłał zestawianie ciążących na nim kredytów i rat leasingowych, zestawienie miesięcznych wydatków rodziny, wydruk z podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz zaświadczenie o zatrudnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przede wszystkim należy zauważyć, że w niniejszej sprawie zapadło już prawomocne postanowienie z 6 sierpnia 2013 r. odmawiające przyznania Skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 października 2013 r., sygn. akt II FZ 786/13 oddalono zażalenie na to postanowienie). W tej sytuacji pismo Skarżących z 29 października 2013 r., złożone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, należało potraktować jako wniosek o zmianę przywołanego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek Skarżących należy zatem ocenić przez pryzmat przesłanek wynikających z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przepis ten uzależnia zatem możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień prawomocnych, czyli takich, od których nie przysługuje już stronie żaden środek zaskarżenia, jak i niekończących sprawy, od zmiany okoliczności, przez co należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązujących przepisach. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. Oceniając ponowny wniosek Skarżących w kontekście powyższej przesłanki należy zauważyć, że Skarżący nie wskazali żadnych nowych okoliczności, które nie byłyby już przedmiotem analizy w prawomocnie zakończonym postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy. Skarżący w dalszym ciągu uzyskują przychody z działalności gospodarczej (dzierżawy lokali) w wysokości ok. 10.000 zł miesięcznie oraz z działalności rolniczej w wysokości 100.000 zł rocznie oraz ze stosunku pracy 1.600 zł brutto miesięcznie. To wszystko sprawia, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że sytuacja finansowa Skarżących uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie, a tym samym zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 165, art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji