III SA/Wa 2251/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na rozprawie spraw ze skarg B. – P.B. Sp.j. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005, 2006, 2007 i 2008 roku p o s t a n a w i a : 1) odrzucić skargę, 2) zarządzić zwrot ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz B. – P. B. Sp.j. kwoty 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem wpisu sądowego. "B. – P.B." spółka jawna z siedziba w M. (dalej: "Spółka") złożyła [...] listopada 2009r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005, 2006, 2007 i 2008 roku. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 i 23 grudnia 2009r. (k. 1 i 31 akt sądowych) pełnomocnika Spółki wezwano dwoma pismami z 30 grudnia 2009r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uzupełnienia wpisu sądowego. W wezwaniach pouczono, że nieuzupełnienie ww. braków formalnych w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na wezwania, które zostały mu doręczone 7 stycznia 2010r. (k. 41, 49 akt sądowych), pełnomocnik Spółki pismem z 12 stycznia 2010r. przesłał kopię pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki potwierdzoną przez pełnomocnika, bez wskazania miejsca i daty uwierzytelnienia oraz kserokopię pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS"), poświadczoną za zgodność z oryginałem przez "głównego księgowego G. M.". Z akt sprawy wynika, że 12 stycznia 2010r. uiszczono wpis sądowy od skargi (k. 40 akt sądowych). W wezwaniu na rozprawę, które zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki 1 kwietnia 2010r. skierowano do pełnomocnika wezwania do nadesłania najpóźniej do dnia rozprawy oryginału odpisu pełnego KRS skarżącej Spółki bądź potwierdzonego za zgodność odpisu pełnego KRS skarżącej Spółki pod rygorem odrzucenia skargi. Na rozprawę wyznaczoną na dzień 31 maja 2010r. za stronę skarżącą nikt się nie stawił, do dnia rozprawy nie uzupełniono też ww. braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd zwraca uwagę, że stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni. Z art. 37 § 1 zd. drugie P.p.s.a. wynika ponadto uprawnienie do poświadczania za zgodność z oryginałem odpisu udzielonego pełnomocnictwa adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu i rzecznikowi patentowemu. W orzecznictwie sądowym utrwalił się natomiast pogląd (por. postanowienie NSA z 24 maja 2006r. sygn. akt IGSK 1066/06, ONSAiWSA 2007/2/32, postanowienie WSA w Warszawie z 25 września 2007r. sygn. akt V SA/Wa 1175/07 Lex nr 366235), że rygor uwierzytelnienia rozciąga się również na dokumenty potwierdzające umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej (np. odpis z KRS). Stosownie do art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 369 ze zm.) osobą uprawnioną do poświadczenia dokumentów jest notariusz. Z powyższego wynika, że odpis z KRS nie może być uwierzytelniony przez inne osoby niż notariusz lub adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy, któremu zostało udzielone pełnomocnictwo. Należało zatem przyjąć, że przesłana do Sądu kserokopia pełna odpisu z KRS poświadczona za zgodność przez główną księgową nie została prawidłowo poświadczona za zgodność z oryginałem. Poświadczenia dokonała osoba, która nie była do tego umocowane w świetle wyżej wymienionych i obowiązujących przepisów prawa. Tym samym nadesłana do sądu kserokopia KRS nie spełnia wymogów dokumentu wykazującego umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. wynika, że w sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd skargę odrzuca. Pełnomocnik skarżącej Spółki, mimo skutecznego wezwania oraz pouczenia o skutkach niewykonania wezwania we wskazanym terminie, nie nadesłał do sądu oryginału odpisu pełnego KRS skarżącej Spółki bądź potwierdzonego za zgodność odpisu pełnego KRS skarżącej Spółki. Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2008r. Nr 73, poz. 443, dalej" "ustawa o doradztwie"), w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2010r., na skutek nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 23 października 2009r. o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów (Dz. U. z 21 grudnia 2009r.), która obowiązuje od 1 stycznia 2010r., doradca podatkowy ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis doradcy podatkowego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) doradca podatkowy stwierdza to w poświadczeniu. Sąd stwierdza ponadto, że pismem z 12 stycznia 2010r. pełnomocnik skarżącej Spółki przesłał kopię pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki, ale pełnomocnictwa nie uwierzytelniono zgodnie z dyspozycją z art. 41 ust. 4 ustawy o doradztwie. Sąd, uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 P.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. Orzeczenie z punktu drugiego sentencji o zwrocie stronie skarżącej całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego ma uzasadnienie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.