III SA/Wa 2258/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, , po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. C. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia - odrzucić zażalenie - Sygn. akt III SA/Wa 2258/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, , po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. C. z dnia 5 czerwca 2010 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu zażalenia z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2258/09 w sprawie ze skargi B. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia - odrzucić zażalenie - W dniu 13 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 19 lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2258/09 ze skargi B. C. (dalej: Skarżąca") na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Pismem z dnia 10 maja 2010 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zażalenie zostało podpisane osobiście przez Skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja 2010 r. odrzucił ww. zażalenie. Skarżąca pismem z dnia 5 czerwca 2010 r. wniosła zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu podtrzymała wszystkie zarzuty i dokumenty przedstawione i przekazane do akt sprawy. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2001 r., III SA/Wa 2258/09, w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193.) zwane dalej: rozporządzeniem. Na powyższe zarządzenie Skarżąca wniosła pismo zatytułowane "odpowiedź na pismo z dnia 26 lipca 2010 r. – doręczenie odpisu zarządzenia – Sygn. akt III SA/Wa 2258/09, w sprawie zarządzenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 23 lipca 2010 r. – sygn. akt III SA/Wa 2258/09". W piśmie tym skarżąca między innymi oświadczyła, że "wszystkie moje wpłaty i opłaty regulowane są na bieżąco z mojego prywatnego zakodowanego konta bankowego uregulowanego prawnie i w/g właściwości". Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. w sprawie o sygn. II FZ 451/10 oddalił zażalenie Skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA z dnia 23 lipca 2010 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. W tym stanie rzeczy, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2010 r. Skarżąca pismem z dnia 15 października 2010 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 lipca 2010 r. w terminie 7 dni od jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie Skarżąca otrzymała w dniu 22 października 2010 r. (k. 104 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie z dnia 15 października 2010 r. Skarżąca wniosła zażalenie z dnia 28 października 2010 r., w którym wskazała, że wszystkiej jej opłaty i wpłaty regulowane są na bieżąco z konta prywatnego, zakodowanego konta bankowego uregulowanego prawnie i według właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływana jako "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia, zwrot kosztów postępowania, jeśli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną. Natomiast na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty. Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami niedopuszczalne jest złożenie zażalenia na postanowienie lub zarządzenie, które nie zostało w nich wymienione. Skarżąca pismem z dnia 28 października 2010 r., po otrzymaniu wezwania z dnia 15 października 2010 r. złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 lipca 2010 r. Pismo z dnia 15 października 2010 r. wystosowane zostało na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 października 2010 r., które nakazywało wezwanie Skarżącej do wykonania ww. prawomocnego zarządzenia. W tym miejscu zaznaczyć należy, że zarządzenie z dnia 14 października 2010 r. stanowi jedynie czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie z dnia 15 października 2010 r. ma charakter porządkowy i stanowi informację o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie. Wezwanie z dnia 15 października 2010 r., jak również zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 października 2010 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia nie mają charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., ponadto nie mieszczą się w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. Zatem zarówno na wezwanie z dnia 15 października 2010 r., jak również na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 października 2010 r. nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Za niedopuszczalne uważa się zażalenie, które zostało wniesione od orzeczenia, od którego nie służy żaden środek odwoławczy. W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji Sygn. akt IIISA/WA 2258/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W dniu 31 marca 2010 r. Skarżąca wniosła bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2010 r. Skarga kasacyjna została podpisana osobiście przez Skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia 7 kwietnia 2010 r. przekazał skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W dniu 13 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 6 maja 2010 r. Pismem z dnia 10 maja 2010 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zażalenie zostało podpisane osobiście przez Skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja 2010 r. odrzucił ww. zażalenie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 1 czerwca 2010 r. Skarżąca pismem z dnia 5 czerwca 2010 r. wniosła zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu podtrzymała wszystkie zarzuty i dokumenty przedstawione i przekazane do akt sprawy. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2001 r., III SA/Wa 2258/09, w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193.) zwane dalej: rozporządzeniem. Na powyższe zarządzenie Skarżąca wniosła pismo zatytułowane "odpowiedź na pismo z dnia 26 lipca 2010 r. – doręczenie odpisu zarządzenia – Sygn. akt III SA/Wa 2258/09, w sprawie zarządzenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 23 lipca 2010 r. – sygn. akt III SA/Wa 2258/09". W piśmie tym skarżąca między innymi oświadczyła, że "wszystkie moje wpłaty i opłaty regulowane są na bieżąco z mojego prywatnego zakodowanego konta bankowego uregulowanego prawnie i w/g właściwości". Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. w sprawie o sygn. II FZ 451/10 oddalił zażalenie Skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA z dnia 23 lipca 2010 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. W tym stanie rzeczy, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2010 r. Skarżąca pismem z dnia 15 października 2010 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 lipca 2010 r. w terminie 7 dni od jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie Skarżąca otrzymała w dniu 22 października 2010 r. (k. 104 akt sądowych). Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 8 listopada 2010 r. Skarżąca, mimo pouczenia, nie uiściła należnego wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływana jako "p.p.s.a.", zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przed Sąd. Obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia wynika z art. 230 § 1 p.p.s.a., w myśl którego od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. W rozpoznawanej sprawie Sąd doręczając Skarżącej wezwanie z dnia 15 października 2010 r. w pouczeniu wskazał, że od zażalenia pobiera się wpis sądowy w wysokości 100 zł. Powyższe pismo zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 22 października 2010 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął 29 października 2010 r. (piątek). Tymczasem jak wynika z kontroli rejestru dochodów budżetowych Sądu w przedmiotowej sprawie, nie uiszczono wpisu sądowego we wskazanym przez Sąd terminie. W konsekwencji, nieuiszczenie wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia zażalenia. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.