III SA/Wa 2267/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, , po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2014 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - R. sp. z o.o. z siedzibą w K. - dalej "Skarżąca" wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lipca 2018 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2014 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc, że przedwczesna egzekucja określonego Spółce zobowiązania podatkowego groziłaby powstaniem skutków określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.". Uzasadniając wniosek Skarżąca podniosła zarzuty wadliwości zaskarżonej decyzji i stwierdziła, że jej wykonanie będzie działaniem pochopnym. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi Skarb Państwa ponosić będzie odpowiedzialność odszkodowawczą. Ponadto Skarżąca wskazała, że możliwe czynności egzekucyjne bardzo utrudniałyby Spółce prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżąca wyjaśniła, że w ostatnich latach dochody z działalności gospodarczej są znikome z uwagi na ogromną konkurencję w branży budowlanej. Czynności te wpłynęłyby bardzo niekorzystnie na działalność Skarżącej, w tym jej renomę u kontrahentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji podnosząc zarzuty jej wadliwości. W ocenie Skarżącej wykonanie wadliwej decyzji byłoby działaniem pochopnym i wpłynęłoby bardzo niekorzystnie na działalność Skarżącej. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów na poparcie swoich wniosków, natomiast do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Bez przedstawienia stosownych dokumentów, które potwierdzałyby wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. We wniosku o wstrzymanie Skarżąca nawet pobieżnie nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej. Sądowi nie jest znana sytuacja materialna Skarżącej. Z lakonicznego uzasadnienia nie wynika bowiem, jakimi środkami finansowymi dysponuje Skarżąca i jakie mają one odniesienie do wskazanej w decyzji kwoty. Strona nie wskazała też czy posiada oszczędności, nieruchomości, wartościowe ruchomości itd. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż wnioskodawca formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji, powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). Skoro zatem Skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Odnosząc się do zarzutów Skarżącej dotyczących wadliwości zaskarżonej decyzji wyjaśnić należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wadliwości zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.