III SA/Wa 2294/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Radosław Teresiak po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od grudnia 2015 r. do kwietnia 2016 r. oraz zabezpieczenie jej na majątku podatnika postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – N. Sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od grudnia 2015 r. do kwietnia 2016 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że w toku postępowania zabezpieczającego został zajęty jej rachunek bankowy, co uniemożliwia jej prowadzenie działalności. Ponadto wskazała podmioty, które zwróciły się do niej z propozycją nawiązania współpracy handlowej. Zdaniem Skarżącej zastosowane zabezpieczenie wyrządza jej znaczną a realną szkodę oraz powoduje trudne do odwrócenia skutki. Utrata bowiem kontrahentów przy utrzymującym się zabezpieczeniu może realnie spowodować konieczność wszczęcia postępowania upadłościowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej P.p.s.a.), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (LEX nr 564208). Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżąca w niniejszej sprawie nie uzasadniła należycie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie podała również popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jej sytuacji majątkowej. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedstawiony przez Skarżącą jest wnioskiem zbyt ogólnym, nie dającym Sądowi żadnego pozytywnego argumentu poza potencjalnym zagrożeniem zaprzestania działalności Skarżącej. Sąd mając na uwadze ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie może wydać postanowienia o ochronie tymczasowej nie mając żadnej konkretnej bazy informacji. Z wniosku Skarżącej nie wynika jaka jest jej aktualna sytuacja majątkowa, zaś uzasadnienie wniosku jest niezindywidualizowane i na tyle ogólne, że jego analiza nie daje obrazu sytuacji Skarżącej w kontekście przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto podkreślenia wymaga, że Skarżąca nie przedłożyła jakichkolwiek dowodów obrazujących jego sytuację materialną i uzasadniających celowość wydania takiego rozstrzygnięcia przez Sąd. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.