III SA/Wa 2328/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za kwiecień 2003 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Pismem z 27 października 2008r. pełnomocnik W. M. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] września 2008r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] listopada 2008r., określającą zobowiązanie podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2003r. Jako jeden z zarzutów podniósł niezgodność § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 27, poz. 269 ze zm., dalej: "rozporządzenie") z art. 2, art. art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483, dalej: "Konstytucja RP"). Pismem z 13 października 2010r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku podniósł ,iż Trybunał Konstytucyjny rozpatruje sprawę o sygn. akt P 5/08 pozostającą w bezpośrednim związku z przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Pismem procesowym z 26 listopada 2010r. Skarżący uzupełnił zarzuty skargi o naruszenie: 1) § 6 ust. 1, 2, 5 ww. rozporządzenia przez błąd w wykładni i przyjęcie, że braki w oświadczeniach nabywców oleju opałowego polegające na zawarciu w oświadczeniu adresu zamieszkania nabywcy, który nie zawsze pokrywa się z adresem zameldowania i w związku z tym jest nieweryfikowalny w oparciu o dane znajdujące się w zasobach ewidencji ludności właściwych urzędów, są tożsame z niezłożeniem oświadczeń; 2) § 5 ww. rozporządzenia związku z § 6 ust. 1, 2 ww. rozporządzenia przez błąd w wykładni i przyjęcie, że oświadczenia, w których zawarto dane mające odzwierciedlenie w ewidencjach meldunkowych są tożsame z wykorzystaniem oleju opałowego na cele opałowe; 3) art. 35 ust. 1 pkt 5 i 6 pkt lit. c) ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm., dalej: "ustawa o VAT") przez pominięcie odpowiedzialności nabywcy z tytułu przeznaczenia zakupionego oleju opałowego na cele inne niż opałowe; 4) art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "O.p") przez uznanie za dowody w sprawie informacji uzyskanych od właściwych urzędów, które nie dysponują bazami danych identyfikującymi adresy zamieszkania osób fizycznych; 5) art. 121, art. 122, art. 187, art. 191 O.p. przez sformułowanie wobec Skarżącego zarzutu nienależytej staranności przy odbieraniu oświadczeń od nabywców oleju opałowego, które opierało się na niepotwierdzonych przypuszczeniach; 6) art. 120, art. 121 § , art. 187, art. 191 O.p. przez niewyjaśnienie wszelkich aspektów sprawy oraz przekroczenie swobodnej oceny dowodów skutkujące nieuznaniem prawa Skarżącego do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego w przypadku sprzedaży oleju opałowego udokumentowanej oświadczeniem z 17 kwietnia 2003r. złożonym przez J. D., mimo że nabywca ten w zeznaniu przed Sądem Rejonowym w C. potwierdził zakup oleju opałowego oraz wykorzystanie tego oleju zgodnie z przeznaczeniem. Sąd stwierdza również, że Naczelny Sąd Administracyjny (dalej "NSA") postanowił 16 listopada 2007r. sygn. akt I FSK 792/07, w trybie art. 193 Konstytucji RP, przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie: Czy po 1 stycznia 2003r. § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 ww. rozporządzenia były zgodne z art. 37 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 oraz z art. 35 ust. 6 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, a także z art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP w związku ze zmianą art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, wprowadzoną od 1 października 2002r., na podstawie art. 1 pkt 13 lit. b) tiret drugi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 153, poz. 1272) oraz uzupełnieniem tej ustawy, na podstawie art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 4 grudnia 2002 r. zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ustawę o oznaczeniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy oraz ustawę – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 213, poz. 1803), o art. 35a, który wszedł w życie od dnia 1 stycznia 2003r." W uzasadnieniu NSA zwrócił uwagę, że w momencie wejścia w życie ww. rozporządzenia brak było podstawy ustawowej do uregulowania materii zawartej w § 6 ust. 1 i 5 rozporządzenia, a dotyczącej warunku zwolnienia niektórych wyrobów z akcyzy, co następowało po uzyskaniu przez sprzedawcę takiego wyrobu oświadczenia jego nabywcy o przeznaczeniu wyrobu – oleju opałowego, na cele grzewcze i w konsekwencji niespełnienie przez podatnika takich warunków pozbawia sprzedawcę stosowania obniżonej stawki akcyzy. W związku natomiast z wprowadzoną nowelizacją ustawy o VAT pojawiają się wątpliwości, czy po jej wejściu w życie, to jest po 1 października 2002r., można uznać, że przepisy aktu wykonawczego, które stanowiły wykonanie art. 37 ust. 2 pkt 1 i 2, a więc dotyczyły obniżenia stawek akcyzy lub zwolnienia od akcyzy niektórych wyrobów, nadal obowiązywały. NSA wskazał, że powstaje pytanie czy tego typu zabieg legislacyjny, który doprowadził do ukształtowania stanu prawnego zobowiązań w podatku akcyzowym m.in. za styczeń i luty 2003r. – kiedy to § 6 ust. 1 i 5 rozporządzenia mógł wykonywać wprowadzone już po jego wydaniu przepisy ustawy, był dopuszczalny w demokratycznym państwie prawa i zgodny z zasadami przyzwoitej legislacji (art. 2 Konstytucji RP). W ocenie NSA, w konsekwencji tych wątpliwości pojawia się kolejna wątpliwość: czy po wejściu w życie znowelizowanych przepisów ustawy (art. 37 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 4 i ewentualnie art. 35 ust. 6 pkt 1 oraz art. 35a ustawy o VAT) zmiany mogły doprowadzić do uznania za odpowiadające ustawie i Konstytucji RP (art. 2, art. 92 ust. 1, art. 217) przepisy aktu wykonawczego (§ 6 ust. 1 i 5 rozporządzenia), które w dniu ich wydania nie miały oparcia w upoważnieniu ustawowym ani w wytycznych zawartych w upoważnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w W., jak również poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z [...] listopada 2007r. zostały wydane między innymi na podstawie § 6 ust.1 pkt 2 i ust 5 ww. rozporządzenia. Zgodność z ww. przepisów z art. 37 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 oraz z art. 35 ust. 6 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, a także z art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP będzie badana przez Trybunał Konstytucyjny. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania – przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zaszła zatem przesłanka do jego zawieszenia. Sąd, mając powyższe na uwadze oraz treść art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.