III SA/Wa 24/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Sp. z. o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Sp. z. o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. , reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca na uzasadnienie wniosku podniosła, że decyzja organu podatkowego zostanie uchylona, przede wszystkim z uwagi na możliwy skuteczny zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego. W tej sytuacji egzekucja zobowiązania podatkowego, w istocie nienależnego, naraziłaby Skarb Państwa na roszczenia odszkodowawcze Skarżącej oraz konieczność zwrócenia kwot nienależnie pobranych wraz z odsetkami. Według Skarżącej, zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszenie przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego. W kontekście zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego wskazano też, że możliwe jest stwierdzenie niekonstytucyjności przepisu art 70 § 6 Ordynacji podatkowej, bowiem z takim wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego zwrócił się Rzecznik Praw Obywatelskich. Powyższe, zdaniem Skarżącej, rodzi tym większe obawy co do zasadności wydania decyzji podatkowej. W jej ocenie, w tej sytuacji niezasadnym byłoby przeprowadzenie postępowania mającego na celu wykonanie zaskarżonej decyzji, której przedmiotem byłaby konieczność zapłacenia kilkusettysięcznej kwoty zobowiązania podatkowego, co wyrządziłoby znaczną szkodę w majątku Skarżącej i nieodwracalne skutki. Skarżąca podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, przy pozostałych jej zobowiązaniach, mogłoby doprowadzić do konieczności złożenia wniosku o upadłość. Dalej podniesiono, że wartość podatku przy założeniu, iż z zakwestionowanymi kontrahentami Skarżąca dokonywała ok. 80% całego swojego obrotu (co ustalił organ podatkowy) powoduje, iż konieczność zapłacenia zobowiązania podatkowego w wysokości wskazanej przez organy podatkowe prowadziłaby praktycznie do konieczności zapłacenia przez Skarżącą 20% rocznego obrotu firmy. Według Skarżącej, konieczność zapłacenia jednorazowo takiej kwoty dla każdej firmy byłaby trudna do realizacji i należy uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Podkreśliła też, że posiada także inne zobowiązania, w tym wynikające z dostaw od innych podmiotów, konieczności bieżącego regulowania należności czynszowych czy związanych z kredytem hipotecznym. Skarżąca na poparcie wniosku powołała orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz piśmiennictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu Sądowi skargi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek, zdaniem Sądu, powyższych wymogów nie spełnia. Obszerna argumentacja przedmiotowego wniosku, w opinii Sądu, sprowadza się w istocie do tego, że Skarżąca podważa merytoryczną prawidłowość zaskarżonej decyzji i postępowania przeprowadzonego przez organ podatkowy, a ponadto Skarżąca podnosi, że wykonanie decyzji opiewającej na znaczną kwotę zobowiązania, biorąc pod uwagę, iż posiada ona również inne zobowiązania, doprowadzi do pogorszenia jej sytuacji finansowej, w tym nawet do upadłości Skarżącej. Biorąc pod uwagę powyższe należy po pierwsze wskazać, że do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie pełnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji finansowej, osiąganych obrotach oraz posiadanych zobowiązaniach. W złożonym wniosku brak jest natomiast szczegółowych informacji o tej sytuacji, ani nie załączono żadnych dokumentów na poparcie twierdzeń o wystąpieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie powołała również żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jej sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia, czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. Podkreślenia wymaga, że o spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.). Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami), jak sama Skarżąca podnosi, może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. Sąd zauważa również, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi samo zagrożenie egzekucją orzeczonej należności. Zagrożenie to wiąże się bowiem, z każdą decyzją ostateczną nakładającą obowiązek uiszczenia podatku. Tymczasem, ustawodawca nie uznał za stosowne ustanowienie regulacji wstrzymującej wykonanie każdej zaskarżonej decyzji. Przeciwnie – wskazał przesłanki, których wystąpienie warunkuje wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Odnosząc się z kolei do argumentacji Strony, że decyzja organu drugiej instancji narusza prawo i najprawdopodobniej zostanie uchylona wyjaśnić należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wadliwości zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.