III SA/Wa 2446/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] marca 2016r. w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Skarżąca – E.K. we wniosku zawartym w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lipca 2016r. zwróciła się, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718; zwana dalej: "P.p.s.a.") o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] marca 2016r. W uzasadnieniu skargi Skarżąca powołała się na wady w stosowaniu przez organy podatkowe prawa materialnego i wskazała, że dokonane przez nią rozliczenie podatku, zgodnie z roczną deklaracją podatkową, zostało zaakceptowane przez organ podatkowy przez wypłatę wskazanej w deklaracji nadpłaty, zatem brak jest obowiązku zapłaty przez Skarżącą odsetek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zdaniem Sądu, wniosek zgłoszony na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy – co do zasady – zaskarżonej decyzji, na co wskazuje treść ww. przepisu. Sąd, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu (podkreślenie Sądu) ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 (dostępne na www.nsa.gov.pl) stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pogląd ten podziela i stwierdza, że rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżąca, jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania, powołuje się na argumentację dotyczącą wadliwości postępowania podatkowego, w szczególności - zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie uprawdopodobniła więc wystąpienia przesłanek zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak podania konkretnych informacji, choćby zestawień wysokości zobowiązań podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji z osiąganymi przez Skarżącą dochodami i jej sytuacją majątkową nie pozwala na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie decyzji. Należy również wyjaśnić, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu, powyższe rozważania wskazują, że zasadne było nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Sąd uwzględniając stan faktyczny i prawny oraz działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.