III SA/Wa 2448/11

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2012 r po rozpoznaniu wniosku M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., 2006 r., 2007 r., 2008 r, 2009 r. p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o które strona wnioskuje w tym postępowaniu, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Wyjątki od tej zasady mogą mieć charakter ustawowy albo znajdować zastosowanie w instytucji przyznania prawa pomocy, która jest uregulowana w art. 243 i n. u.p.p.s.a. (por. postanowienie z 1 kwietnia 2005 r sygn. II OZ 209/05). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy, powinien wykazać okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. 2) M. L. , dalej jako strona, podatnik lub skarżący, pismem z 18 listopada 2011 r., a następnie na formularzu PPF z 12 grudnia 2011 r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący, wykonując wezwanie referendarza sądowego z 16 grudnia 2011 r., poinformował o uzyskiwanych zarobkach, przekazał kartę informacyjną ze szpitala, (2 szt), historię rachunku, kserokopię umowy o pracę na czas określony, PIT 37 za 2010 r., fakturę VAT za usługi telekomunikacyjne, energię, harmonogram spłat kredytu, zaświadczenie o miesięcznej składce na KRUS, zestawienie opłat ze spółdzielni mieszkaniowej, PIT16A za 2009 r., oświadczenie o zmianie formy opodatkowania w 2007 r. Skarżący, w formularzu PPF z 12 grudnia 2011 r poinformował o przebiegu postępowania sądowego, podatkowego. Nadto wskazał, że: - prowadzi wspólne gospodarstwo z żoną (ur. 1954 r ); - posiada mieszkanie o pow. 48 m. kw.; działkę rolną o pow. 1, 1 ha; - korzysta z pomocy kuzynki w redakcji pism do Sądu; - nie posiada sprawnego samochodu do wykonywania pracy (23-letni składak wymagający napraw); - uzyskuje z tytułu usług taxi kwotę pk 1600,- zł brutto miesięcznie; - jego zona, jako pracownik gospodarczy, uzyskuje kwotę 1480 zł brutto; - utrzymuje się wraz z żoną z kredytów i pożyczek; - miesięczna wysokość rat wynosi 2745,94 zł; - licząc nawet dochody brutto stronie pozostaje 123 zł. W piśmie z 2 stycznia 2012 r. skarżący, oprócz przedstawienia szczegółowego zarobków brutto za poszczególne miesiące swoich i żony, wskazał, że z tytułu czynszu za lokal mieszkalny opłaca 401 zł miesięcznie, opłaca składkę kwartalną na rzecz KRUS w wysokości 564 zł, spłaca trzy kredyty. Nadto poinformował, że jego sytuacja finansowa jest dramatyczna, ponieważ po opłaceniu wszystkich miesięcznych należności brakuje mu pieniędzy na leczenie i wyżywienie. 3) Referendarz sądowy wskazuje, że opłata z tytułu wpisu od skargi kasacyjnej, którą zamierza wnieść strona, wynosi 250 zł. Referendarz sądowy informuje, że warunkiem przyznania prawa pomocy jest rzetelne przedstawienie przez stronę swojej sytuacji majątkowej. Zasadność zwolnienia od kosztów sądowych czy przyznania pełnomocnika następuje na podstawie dokumentów złożonych przez stronę, które nie powinny być zarazem wewnętrznie sprzeczne. Proces gospodarowania środkami publicznymi, którego elementem jest zwalnianie od kosztów sądowych, powinien być, z założenia, przejrzysty. Tymczasem, nie przecząc możliwej trudnej sytuacji materialnej strony, z oświadczeń nadesłanych przez nią wynika, że z kwoty 3108,- zł brutto pokrywa miesięczne wydatki w kwocie 2745,94 zł i – wedle słów skarżącego – "licząc nawet nasze dochody brutto pozostaje nam kwota 123,06 zł". Z zestawienia tych kwot wraz z przeliczeniem uzyskiwanych wynagrodzeń na kwoty netto, nawet bez uwzględnienia składek na ZUS– i oświadczeń strony – wynika, że skarżący nie wykazał wszystkich środków finansowych, którymi dysponuje - mając na uwadze zadeklarowane wydatki. Na podjętą ocenę ma wpływ fakt, że skarżący, wbrew wezwaniu z 16 grudnia 2011 r., nie przedstawił ani dokładnego wskazania wszystkich źródeł utrzymania, ani nawet zestawienia dokładnego wydatków strony skarżącej ze wskazaniem celu wydatku, wysokości oraz terminu poniesienia. Stąd odpadła możliwość weryfikacji oświadczeń skarżącego, możliwość przypisania dochodów do wydatków za poszczególne okresy i możliwe korzystne dla niego rozstrzygniecie. Podjęte rozstrzygniecie nie wykluczają prawa strony do ponownego złożenia należycie wypełnionego (niesprzecznie) formularza PPF i ponownego zwrócenia się o przyznanie prawa pomocy. 4) Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 , § 2, § 3art. 246 § 1 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.