III SA/Wa 2451/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 2 lipca 2014 r. H. Sp. z o.o. (dalej: "Strona", "Spółka", "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. W skardze zawarty został wniosek na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na szczególnie ważny interes strony. Skarżąca wskazała, że kwota ustalonego przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego jest kwotą niebagatelną, której zapłata wiąże się z uzasadnionymi problemami Spółki. Ewentualna egzekucja ww. kwoty zagrozi dalszej, stabilnej egzystencji Skarżącej i z pewnością doprowadzi do powstania trudnej do odwrócenia szkody majątkowej. Ponadto Strona wskazała, iż za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia ważny interes publiczny, bowiem istnieje realne prawdopodobieństwo uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji ze względu na naruszenie przez organy podatkowe prawa procesowego i materialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Należy również pamiętać, na co również zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, że obowiązkiem strony jest sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i dopiero wówczas sąd, oceniając wskazane przez stronę przesłanki, ma podstawy do sięgania do dokumentacji obrazującej sytuację majątkową strony, złożonej w toku rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd nie jest natomiast uprawniony do odwrócenia tej kolejności i domyślania się intencji strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy (postanowienie NSA z dnia 12 października 2010 r. I GZ 319/10). Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że sąd w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu miałby się domyślać lub przewidywać, czy ewentualnie zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i o jaką szkodę stronie mogłoby chodzić lub, jakich trudnych do odwrócenia skutków obawia się strona (postanowienie NSA z 21 lipca 2008 r. I FZ 314/08). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż Skarżąca, mająca profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego. Istotnie podniosła we wniosku, iż egzekucja zagrozi dalszej, stabilnej egzystencji Spółki i z pewnością doprowadzi do powstania trudnej do odwrócenia szkody majątkowej, jednakże nie przedstawiła żadnych okoliczności ani dokumentów uprawdopodabniających ww. twierdzenie. Tymczasem to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona zaś ograniczyła się w istocie do samego sformułowania wniosku, nie wskazała sytuacji w jakiej znajduje się obecnie Spółka, ograniczając się do sformułowania, iż obecnie jest ona stabilna. Brak powyższych danych uniemożliwia choćby skonfrontowanie kwoty zobowiązania podatkowego z sytuacją finansową Spółki. Natomiast skoro Skarżąca dąży do wykazania, że w jej przypadku dojdzie do wyrządzenia znacznej szkody, to dla oceny, czy rzeczywiście w stanie faktycznym sprawy może dojść do szkody majątkowej, konieczne jest odniesienie tej kwoty do stanu majątkowego Spółki. Tymczasem bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.