III SA/Wa 247/06
WyrokWSA w Warszawie2006-07-21
Skład orzekający: Małgorzata Jarecka, Joanna Tarno, Ewa Radziszewska-Krupa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli podatnik spóźnił się o trzy dni, powołując się na problemy zdrowotne?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona 27 września 2005 r., a termin na wniesienie odwołania upływał 11 października 2005 r. Odwołanie zostało nadane 14 października 2005 r., co oznaczało spóźnienie o trzy dni. Sąd podkreślił, że nawet przy nieznacznym uchybieniu terminu organ ma obowiązek stwierdzić jego przekroczenie, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej i orzecznictwem.Stan faktyczny
Podatnik złożył wniosek o umorzenie zaległości podatkowej. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił umorzenia. Podatnik odebrał decyzję 27 września 2005 r. i wniósł odwołanie 14 października 2005 r., powołując się na problemy zdrowotne i zaniki pamięci. Dyrektor Izby Skarbowej wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawieniu go bez rozpatrzenia, odmawiając jednocześnie przywrócenia terminu. Podatnik zaskarżył postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Tarno, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia oddala skargę
M. P. wnioskiem z [...] stycznia 2005r. wystąpił do Urzędu Skarbowego W. o umorzenie zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym w formie karty podatkowej za lata 1999-2002 wraz z odsetkami. W uzasadnieniu oświadczył, iż nie prowadził działalności gospodarczej od marca 1993r., ale dokumenty to potwierdzające zaginęły. Powołał się ponadto na trudną sytuację finansową i zdrowotną i wyjaśnił, iż jest osobą samotną, której jedynym dochodem jest renta inwalidzka w wysokości 410 zł. Leczy się ponadto w poradni neurologicznej. Jest też na utrzymaniu syna i synowej.
Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z [...] sierpnia 2005r., wydaną na podstawie art. 207 § 1 i art. 209 § 1 w związku z art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm., zwaną dalej O.p.), po zasięgnięciu opinii Prezydenta [...], zgodnie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966) i art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), odmówił umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym w formie karty podatkowej za lata 1999-2002 wraz z odsetkami. W obszernym uzasadnieniu przytoczył argumentację zawartą w postanowieniu Prezydenta [...] z [...] czerwca 2005r., w którym nie wyrażono zgody na umorzenie ww. zaległości. Naczelnik uznał ponadto, iż brak jest ważnego interesu podatnika, dającego podstawę do zastosowania ww. ulgi. W decyzji zawarto o pouczenie o prawie do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w W., w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Strona odebrała decyzję 27 września 2005r., o czym świadczy własnoręczny podpis na potwierdzeniu odbioru (k. 13 akt administracyjnych).
Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, jak wynika z akt, zostało nadane w urzędzie pocztowym 14 października 2005r. We wniosku strona podniosła, iż od lat cierpi na nawrotowe zapalenie mózgu, zaniki pamięci i ma poważne problemy z koncentracją. W ostatnich tygodniach znajdowała się w okresie apatii i nie była w stanie podjąć właściwych czynności do złożenia odwołania. Jest pod stałą opieką poradni neurologicznej. Na tą okoliczność załączyła dokumenty, świadczące o przebywaniu pod stałą opieką poradni neurologicznej. W odwołaniu podniesiono, iż głównym powodem zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej była choroba, której wynikiem są zaniki pamięci, uniemożliwiające prowadzenie jakichkolwiek spraw życiowych. Podatnik znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej, która uzasadnia umorzenie zobowiązania.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał [...] listopada 2005r. dwa postanowienia. W pierwszym z nich odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (art. 216 § 1, art. 162 § 1 i § 2 oraz art. 163 § 2 O.p.), w drugim stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania i w konsekwencji pozostawienie odwołania bez rozpoznania (art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 oraz 223 § 1 i 2 pkt 1 O.p.). W uzasadnieniu ostatniego z wyżej wskazanych postanowień, zaskarżonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 28 grudnia 2005r., po przedstawieniu przebiegu sprawy, wyjaśniono, iż odwołanie zostało złożone z przekroczeniem ustawowego – 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Podniesiono ponadto, iż organ odwoławczy postanowieniem z [...] listopada 2005r. odmówił przywrócenia terminu, z powodu braku wiarygodnych wyjaśnień oraz dokumentów uprawdopodobniających brak winy strony w uchybieniu terminu.
W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie ww. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wyjaśniła, iż jest uczciwym człowiekiem i do organów podatkowych wielokrotnie zwracała się o umorzenie bezzasadnie naliczonego podatku za okres 1999-2002. Wyjaśniła, iż od 1993r. zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej i podjęła pracę w myjni samochodowej. Organy twierdzą natomiast, iż zlega z podatkami. Obecnie, po nawrocie choroby, utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 412 zł miesięcznie, z której ciężko jest wyżyć.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, iż strona nie przedstawiła żadnych zarzutów oraz dowodów w stosunku do zaskarżonego postanowienia, do których organ odwoławczy mógłby się odnieść.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a., stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia, bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia jego nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 - 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie było wyłącznie, zgodnie z zaskarżeniem, postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2005r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] sierpnia 2005r. oraz pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia. Tym samym ewentualny spór między stroną skarżącą a organem administracji państwowej w kwestii odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji –nie był w ogóle badany przez Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Warszawie.
W odniesieniu do meritum Sąd stwierdza, iż w sprawie wątpliwości nie budzi fakt, iż strona skarżąca spóźniła się z wniesieniem odwołania do organu podatkowego od decyzji odmawiającej jej umorzenia należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w formie karty podatkowej.
Z załączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bowiem, że decyzja z [...] sierpnia 2005r.r. została doręczona stronie w dniu 27 września 2005r. Tym samym czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji, stosownie do przepisu art. 223 § 2 pkt l O.p., o którym strona w sposób zgodny z prawem, została pouczona, upływał z dniem 11 października 2005r.
Poza sporem pozostaje też okoliczność, iż nadanie na poczcie przesyłki zawierającej odwołanie nastąpiło w dniu 14 października 2005r. W związku z tym należało uznać, tak jak prawidłowo uczynił to organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu, na mocy art. 228 § 1 pkt 2 O.p., iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowemu terminowi do jego wniesienia. Strona spóźniła się bowiem o trzy dni.
W orzecznictwie podkreśla się, iż organ administracyjny, nawet przy nieznacznym uchybieniu terminu ma obowiązek stwierdzić, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Obowiązek taki wynika wprost z przepisu ustawy (por. wyrok NSA z 6 czerwca 2003r., sygn. akt SA/Bk 271/03).
Sąd podnosi również, iż z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika w sposób niewątpliwy, że przed jego wydaniem został rozpatrzony wniosek o przywrócenie terminu, choć odmownie dla strony skarżącej. Wadliwością proceduralną było wydanie przez organ odwoławczy obu postanowień: o odmowie przywrócenia terminu oraz o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania w tej samej dacie. Wadliwość ta jednak nie miała istotnego wpływu na wynik sprawy, przede wszystkim ze względu na to, iż z uzasadnienia zaskarżonego postanowienie wynika, iż było ono wydane dopiero po ostatecznym rozstrzygnięciu kwestii przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Sąd zwraca ponadto uwagę, iż ani z akt sprawy, ani z informacji znanych Sądowi z urzędu nie wynika, iż strona skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2005r., odmawiające jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, mimo iż została prawidłowo pouczona o prawie i terminie złożenia skargi do właściwego sądu administracyjnego. Tylko wówczas, gdy z obrotu prawnego zostałoby usunięte powyższe postanowienie, możliwe byłoby wydanie odmiennego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie,
Sąd zaznacza również, iż nieprawidłowością natury proceduralnej, choć nie mającą istotnego wpływu na wynik sprawy, było wskazanie przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu konsekwencji pozostawienia bez rozpoznania odwołania strony. Takie stwierdzenie organu i to na dodatek w sentencji, a nie w motywach postanowienia, może powodować mylne przekonanie, iż organ wydawał rozstrzygnięcie na mocy art. 228 § 1 pkt 3 O.p, co w świetle akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie miało miejsca. Tym samym, choć sformułowanie organu w powyższym zakresie należy uznać za niepożądane i niefortunne, sąd uznał, iż w tym zakresie nie była to przesłanka do zastosowania dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.
W tym miejscu warto zwrócić uwagę strony skarżącej, że nie rozpatrzenie odwołania z przyczyny formalnej uniemożliwia zarówno Sądowi, jak i organowi wypowiadanie się, co do okoliczności uzasadniających, w ocenie strony, umorzenie zaległości podatkowych, o których mowa w skardze. Sąd nadmienia jednak, że zmiana sytuacji majątkowej i finansowej strony może uzasadniać ponowne wystąpienie do właściwego organu o umorzenie zaległości.
W związku z powyższymi rozważaniami, jak też po zbadaniu czy organ odwoławczy w sposób legalny wydał zaskarżone postanowienie, skład orzekający doszedł do przekonania, iż działania Dyrektora Izby Skarbowej w W. były zgodne z obowiązującym prawem, a w szczególności odpowiadały dyspozycji art. 228 § 1 pkt 2 O.p., na podstawie, którego przepisu wydano zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na uwadze, zasadne było oddalenie skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 132 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło