III SA/Wa 2472/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, sędzia WSA Sylwester Golec, Protokolant specjalista Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2014 r. sprawy ze skargi W. S. i W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz W. S. i W. S. kwotę 3173 zł (słownie: trzy tysiące sto siedemdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] lipca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] kwietnia 2013 r. odmawiającej W.S. i W.S. (zwanymi dalej: "Skarżącymi") stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 12.540,00 zł – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Skarżący 12 kwietnia 2012 r. złożyli zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego w 2011 r. PIT-37. Następnie wnioskiem z 24 października 2012 r. zwrócili się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie 12.540,00 zł. Skarżący wyjaśnili, iż w sprawie znajduje zastosowanie zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej "u.p.d.o.f.". W dniu 26 października 2012 r. do Urzędu Skarbowego W. wpłynęła korekta zeznania PIT-37 za 2011r., w której wykazano dochód Skarżącego ze stosunku służbowego w niższej wysokości, tj. w kwocie 96.990,00 zł, w związku z czym należny podatek wykazany w korekcie zeznania wyniósł 12.655,00 zł. Różnica pomiędzy podatkiem należnym (12.655,00 zł) a sumą wykazanych zaliczek pobranych przez płatników (24.015,00 zł) stanowiła kwotę nadpłaty wynoszącą 11.360,00 zł. Ponadto do wniosku o stwierdzenie nadpłaty Skarżący załączyli: - decyzję nr [...] z 12 lipca 2011 r. Ministra Obrony Narodowej o zwolnieniu z zajmowanego stanowiska służbowego [...] W.S. i wyznaczeniu na stanowisko służbowe –[...] w Polskim Przedstawicielstwie Wojskowym przy Komitetach Wojskowych NATO i UE - Bruksela, Belgia na okres kadencji od 1 sierpnia 2011 r. do 31 lipca 2014 r. - zaświadczenie z 17 lipca 2012 r. wydane przez Polskie Przedstawicielstwo Wojskowe przy Komitetach Wojskowych NATO i UE, - wyciąg ze "szczegółowego zakresu działania Polskiego Przedstawicielstwa Wojskowego przy Komitetach Wojskowych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej z siedzibą w Brukseli, Belgia'' stanowiącego załącznik nr 1 do decyzji nr [...] Ministra Obrony Narodowej z 8 sierpnia 2008 r. w sprawie nadania szczególnych zakresów działania polskim przedstawicielstwom wojskowym przy organizacjach międzynarodowych i międzynarodowych strukturach wojskowych oraz polskim zespole łącznikowym, - zaświadczenie nr [...] z 8 maja 2012 r. wystawione przez Ministerstwo Obrony Narodowej Departament Administracyjny o należności zagranicznej wykazanej w informacji PIT-11 za 2011r. w wysokości 56.184,59 zł oraz obliczonym podatkiem od należności zagranicznej w wysokości 10.113,22 zł, - kserokopię legitymacji studenckiej nr [...] wydanej 1 października 2011r. przez Wyższą Szkołę [...], Wydział [...] dla K.S. - ważną do dnia 31 października 2012r., - kserokopię dowodu osobistego K.S, - faktury VAT wraz z rozliczeniem dotyczącym poniesionych wydatków z tytułu użytkowania sieci Internet. Ponadto Skarżący uzupełnili wniosek o informacje o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za 2011r. wystawione dla Skarżącego przez Departament Administracyjny Ministerstwa Obrony Narodowej i Oddział Terenowy Agencja Mienia Wojskowego dla Skarżącej. Pismem z 6 listopada 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wystąpił do Ministerstwa Obrony Narodowej Departament Administracyjny o udzielenie informacji, czy Skarżący wyznaczony Decyzją Ministra Obrony Narodowej z [...] lipca 2011 r. na stanowisko służbowe [...] w Polskim Przedstawicielstwie Wojskowym przy Komitetach Wojskowych NATO i UE na okres kadencji od 1 sierpnia 2011r. do 31 lipca 2014 r. wykonywał zadania, które służyły realizacji celów określonych w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w 2011 r. oraz z jakich konkretnie elementów w 2011r. składało się wynagrodzenie Skarżącego, od których elementów płatnik pobierał zaliczki na podatek dochodowy, a także czy i jakie zwolnienie podatkowe stosował do uzyskanych dochodów, czy należność zagraniczna była podstawą do wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne. Ministerstwo Obrony Narodowej w W., Departament Administracyjny pismem z 15 listopada 2012 r. poinformowało, że stosownie do przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. nr 184, poz. 1237) i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 41, poz. 243 ze zm.) Skarżący z tytułu służby poza granicami państwa w roku 2011 otrzymywał comiesięczne uposażenie płatne w złotych, comiesięczną należność zagraniczną płatną w walucie zagranicznej, nagrody uznaniowe, zasiłek adaptacyjny płatny jednorazowo. Ponadto Skarżący korzystał z dodatkowych świadczeń finansowanych z budżetu MON, takich jak prawo do lokalu mieszkalnego i zwrotu kosztów jego utrzymania. Zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych pobierano od wypłaconych kwot uposażenia, należności i nagród uznaniowych. Przy pozostałych świadczeniach (zarówno pieniężnych, jak i w naturze) zastosowano zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 110 u.p.d.o.f, w oparciu, o który z podstawy opodatkowania wyłączono świadczenia przysługujące na podstawie ww. przepisów o pełnieniu służby poza granicami kraju. Przy poborze zaliczek stosowano również przepis art. 21 ust. 1 pkt 20 u.p.d.o.f., na podstawie którego przyjęto do opodatkowania należność zagraniczną pomniejszoną o kwotę odpowiadającą równowartości 30% diety za każdy dzień pobytu za granicą, określonej w przepisach o podróżach służbowych poza granicami kraju. Kwestionując rozliczenie dokonane w korekcie zeznania podatkowego PIT-37 za 2011r., Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z [...] grudnia 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r., W piśmie z dnia 12 lutego 2013 r. Sztab Generalny WP Zarząd Organizacji i Uzupełnień - PI wyjaśnił m.in., iż użycie jednostki wojskowej poza granicami państwa może nastąpić tylko i wyłącznie na podstawie art. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117, ze zm.), tj. na mocy postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazał, że ponieważ W. S. nie pełnił służby poza granicami państwa na mocy postanowienia Prezydenta RP, a tylko został do niej wyznaczony na podstawie art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, to zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. jego nie dotyczy. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z [...] kwietnia 2013 r. określił Skarżącym zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 25.195 zł. Stwierdził, iż do uzyskanych przez Skarżącego dochodów z tytułu należności zagranicznej nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. Odrębną decyzją z tej samej daty Naczelnik Urzędu Skarbowego W. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 12.540,00 zł W odwołaniu Skarżący zarzucili naruszenie prawa materialnego, tj. art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że przepis ten nie miał zastosowania do dochodów uzyskanych w 2011 r. przez Skarżącego. W uzasadnieniu wymienionej na wstępie, zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że postępowanie w sprawie określania zobowiązań podatkowych ma charakter procedury zasadniczej (pierwotnej) w stosunku do postępowania o stwierdzenie nadpłaty. Dlatego też w sytuacji, gdy zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy prawa i wnioskodawca wszczyna postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, ten rodzaj postępowania ma charakter wtórny, czyli powinien być poprzedzony przeprowadzeniem postępowania w sprawie określania zobowiązań podatkowych (wyrok NSA z dnia 22 lutego 2007r. sygn. akt II FSK 363/06). Ustalenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego stanowi część ustaleń faktycznych, niezbędnych do załatwienia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku. Wydając decyzję w sprawie stwierdzenia nadpłaty organ podatkowy nie przeprowadza na nowo postępowania podatkowego, lecz uwzględniając treść wydanej wcześniej decyzji określającej zobowiązanie rozstrzyga w przedmiocie zasadności wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Powyższe oznacza, że prowadząc postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty organ podatkowy pierwszej instancji nie rozstrzygał po raz drugi o zasadności zastosowania do dochodów uzyskanych przez Skarżącego zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., lecz uwzględniając przyjęte w decyzji określającej zobowiązanie podatkowe rozstrzygnięcie w zakresie braku podstaw do jego zastosowania w sprawie, orzekał wyłącznie w przedmiocie zasadności wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 75 § 1 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), zwanej dalej "O.p.", jeżeli podatnik w zeznaniu rocznym wykazał zobowiązanie podatkowe nienależnie lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. W niniejszej sprawie wysokość zobowiązania wykazana przez Skarżących w korekcie zeznania podatkowego PIT- 37 za 2011r. została zakwestionowana przez organ podatkowy na podstawie art. 21 § 3 O.p. poprzez wydanie decyzji określającej zobowiązanie, tak więc korekta ta nie mogła stać się podstawą do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. we wnioskowanej przez Skarżących kwocie, tj. 12.540,00 zł. Określona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W., decyzją z [...] kwietnia 2013r., wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. wynosi 25.195,00 zł. Zaliczki pobrane przez płatników w wysokości 24.015,00 zł oraz dokonana przez Skarżących wpłata w wysokości 1.180.00 zł wynoszą łącznie 25.195,00 zł. Zatem nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. nie występuje. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. przez błędne zastosowanie i uznanie, że w stosunku do Skarżących nie będzie miało zastosowanie zwolnienie określone w powołanym przepisie. W uzasadnieniu skargi Skarżący podnieśli, że termin "jednostka wojskowa", użyty w treści art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, należy rozumieć również jako jednostkę organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 kwietnia 2012 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych (Dz. U. z 16 kwietnia 2012 r., poz. 223) Polskie Przedstawicielstwo Wojskowe przy Komitetach Wojskowych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej z siedzibą w Brukseli jest jednostką organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej (poz. 51 części I załącznika do obwieszczenia). Skarżący podnieśli, że Skarżący wykonuje swoje obowiązki poza granicami państwa, a przy tym u.p.d.o.f. nie odróżnia żołnierzy skierowanych od żołnierzy wyznaczonych. Skarżący wskazali, że działalność Polskiego Przedstawicielstwa Wojskowego przy Komitetach Wojskowych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej, jednostki wojskowej, w której Skarżący pełni służbę, koncentruje się na militarnych aspektach bezpieczeństwa międzynarodowego na obszarze euroatlantyckim oraz współpracy wojskowej między sojusznikami. Ponadto istotnymi zadaniami pozostają: promowanie w ramach Sojuszu naszego kraju oraz pełne uwzględnienie polskiego interesu narodowego w pracach poszczególnych komitetów, dowództw i agencji. Realizując te zadania PPW ściśle współpracuje z przedstawicielstwami wojskowymi innych państw oraz Polskim Narodowym Przedstawicielstwem Wojskowym przy Kwaterze Głównej Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO w Europie (SHAPE). Skarżący podali podstawowe obszary działalności Przedstawicielstwa oraz jego główne zadania. Stwierdzili, iż powyższe nie pozostawia wątpliwości, że Polskie Przedstawicielstwo Wojskowe przy Komitetach Wojskowych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej realizuje cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. Zdaniem Skarżących, uzasadnienie projektu nowelizacji wskazuje, iż wolą ustawodawcy było położenie nacisku na faktyczne wykonywanie opisanych zadań przez jednostki wojskowe, w ramach których działa żołnierz, którego dotyczy zwolnienie. Z tej perspektywy służba w ramach Polskich Przedstawicielstw Wojskowych przy Komitetach Wojskowych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej z siedzibą w Brukseli w pełni koresponduje z założeniami nowelizacji, pozwalając na objęcie zwolnieniem również żołnierzy wyznaczonych do służby w tej jednostce. W ocenie Skarżących, Skarżący spełnia wszystkie ustawowe przesłanki zwolnienia, gdyż jest żołnierzem, który wykonuje zadania poza granicami państwa, wykonuje zadania w składzie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroru lub ich skutkom. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 12.540,00 zł. Skarżący 12 kwietnia 2012 r. złożyli zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego w 2011 r. PIT-37. Następnie wnioskiem z 24 października 2012 r. zwrócili się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie 12.540,00 zł. Uznali bowiem, iż do należności zagranicznej uzyskanej przez Skarżącego znajduje zastosowanie zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. określił Skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 25.195,00 zł, zaś Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Organy podatkowe obu instancji uznały, że do uzyskanych przez Skarżącego dochodów z tytułu należności zagranicznej nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. W zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że postępowanie w sprawie określania zobowiązań podatkowych ma charakter procedury zasadniczej (pierwotnej) w stosunku do postępowania o stwierdzenie nadpłaty. Dlatego też w sytuacji, gdy zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy prawa i wnioskodawca wszczyna postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, ten rodzaj postępowania ma charakter wtórny, czyli powinien być poprzedzony przeprowadzeniem postępowania w sprawie określania zobowiązań podatkowych. Ustalenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego stanowi część ustaleń faktycznych, niezbędnych do załatwienia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku. Wydając decyzję w sprawie stwierdzenia nadpłaty organ podatkowy nie przeprowadza na nowo postępowania podatkowego, lecz uwzględniając treść wydanej wcześniej decyzji określającej zobowiązanie, rozstrzyga w przedmiocie zasadności wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W niniejszej sprawie wysokość zobowiązania wykazana przez Skarżących w korekcie zeznania podatkowego PIT- 37 za 2011r. została zakwestionowana przez organ podatkowy na podstawie art. 21 § 3 O.p. poprzez wydanie decyzji określającej zobowiązanie, tak więc korekta ta nie mogła stać się podstawą do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. we wnioskowanej przez Skarżących kwocie, tj. 12.540,00 zł. Stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w powyżej wskazanym zakresie jest prawidłowe. W szczególności zgodzić się trzeba z organem odwoławczym, iż postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty ma charakter wtórny do postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania. Kwota nadpłaty jest bowiem w nierozerwalny sposób związana z wysokością zobowiązania. Zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w art. 21 § 1 pkt 1 O.p., tj. z chwilą zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (z mocy prawa). Zgodnie zaś z art. 21 § 2 O.p, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. Przepis § 3 powołanego artykułu stanowi z kolei, że w przypadku, gdy w postępowaniu podatkowym organ podatkowy m.in. stwierdzi, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Materia dotycząca nadpłaty została uregulowana w art. 72 – art. 80 O.p., spośród których art. 75 § 1 przyznaje podatnikowi prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku. W rozpoznanej sprawie bezpośredni wpływ na wynik rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. miała decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2013 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., w której została rozpoznana kwestia zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. Decyzja ta została poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 14 marca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2471/13 decyzję tę uchylił. Skoro z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja zawierająca część ustaleń faktycznych niezbędnych do załatwienia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku, niezasadnym było pozostawienie w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji z [...] lipca 2013 r. odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 12.540,00 zł. W tym przedmiocie organ będzie mógł ponownie orzec dopiero po rozstrzygnięciu kwestii dotyczącej prawidłowej wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. Odnośnie do zarzutów skargi, wskazać należy, iż dotyczą one w zasadniczej mierze postępowania w przedmiocie wysokości zobowiązania, zatem nie mogą być rozpoznane w ramach niniejszego postępowania sądowego. Zostały one rozpoznane w ramach skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2013 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, dalej: "p.p.s.a."), postanowiono jak w sentencji. Zakres, w jakim uchylona decyzja nie podlega wykonaniu określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200 tej ustawy.