III SA/Wa 2514/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Czarkowski, Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, asesor WSA Agnieszka Sułkowska (sprawozdawca), Protokolant referent Klaudia Staręga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2025 r. sprawy ze skargi A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 września 2024 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.424.2024.1.MW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca", "strona" lub "spółka") jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego z 10 września 2024 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.424.2024.1.MW, wydana w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "organ" lub "Dyrektor KIS"). Z akt niniejszej sprawy wynika, że spółka pismem z 20 lipca 2024 r. wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że spółka posiada siedzibę i miejsce zarządu w Polsce oraz podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce od całości swoich dochodów w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.; dalej "u.p.d.o.p."). Skarżąca prowadzi także działalność na rynku polskim. W ramach planowanych inwestycji i realizacji strategii rozwoju spółka nabędzie w przyszłości udziały spółki z siedzibą w Republice Tureckiej, zarejestrowanej zgodnie z prawem tego kraju (dalej jako "spółka zagraniczna"), co nastąpi w roku 2024 (dalej "udziały pierwotne"). Po nabyciu udziałów spółki zagranicznej, wnioskodawca przewiduje objęcie udziałów nowej emisji w spółce zagranicznej (dalej "udziały nowej emisji"), co nastąpi w roku 2025. Wskazano, że spółka zagraniczna będzie spółką kapitałową, pod firmą N., z siedzibą w S. pod adresem: [...], wpisaną do tureckiego rejestru handlowego pod numerem [...], kraj rezydencji podatkowej - Republika Turecka. Ponadto spółka zagraniczna jest dla celów podatku dochodowego traktowana jako turecki rezydent podatkowy, gdzie podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Spółka prowadzi realną działalność gospodarczą na terytorium Turcji. Wnioskodawca w roku 2024 nabędzie 100% udziałów pierwotnych spółki zagranicznej. W roku 2025 planowana emisja nowych udziałów nie spowoduje zwiększenia udziału wnioskodawcy w kapitale zakładowym spółki zagranicznej, lecz jedynie zwiększenie ilości udziałów, które będzie posiadała strona. Ze względu na powyższe, spółka powzięła wątpliwość, czy w przypadku sprzedaży wszystkich udziałów w spółce zagranicznej po upływie roku od nabycia udziałów pierwotnych, ale przed upływem 1 roku od objęcia udziałów nowej emisji, przychód z tytułu sprzedaży wszystkich udziałów w spółce zagranicznej powstanie na terytorium Polski, zgodnie z art. 13 ust. 4 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tureckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w W. dnia 3 listopada 1993 r. (Dz.U. z 1997 r. Nr 11, poz. 58, dalej jako "umowa polsko-turecka"). W związku w ww. wątpliwościami, spółka zredagowała następujące pytanie: Czy dochód ze sprzedaży wszystkich udziałów posiadanych przez wnioskodawcę w spółce zagranicznej będzie opodatkowany na terytorium Polski? Przedstawiając swoje stanowisko skarżąca wskazała, że w jej ocenie dochód ze sprzedaży wszystkich udziałów posiadanych przez wnioskodawcę w spółce zagranicznej będzie opodatkowany na terytorium Polski. Uzasadniając swoje stanowisko, strona podkreśliła, że w jej przekonaniu z art. 13 umowy polsko-tureckiej wynika, że zyski m.in. ze sprzedaży udziałów w spółce z siedzibą na terytorium Turcji, przez polskiego rezydenta podatkowego (spółkę posiadającą siedzibę na terytorium Polski), podlegają co do zasady opodatkowaniu w Polsce. Wyjątkiem jest sytuacja, w której okres pomiędzy nabyciem a zbyciem udziałów jest krótszy niż 1 rok. Skarżąca uważa, że celem tego przepisu jest zmiana reżimu opodatkowania zbycia udziałów w spółce tureckiej tylko dla sytuacji, w której dany podmiot wcześniej nie posiadał wszystkich udziałów takiego podmiotu. Nie jest natomiast celowe, w ocenie strony, opodatkowanie zysku ze sprzedaży części udziałów nowej emisji w sytuacji, w której: a) polski rezydent podatkowy posiadał wcześniej 100% udziałów w spółce tureckiej, b) od dnia ich nabycia upłynął rok, c) polski rezydent objął udziały nowej emisji w spółce tureckiej, co wszak nie spowodowało zwiększenia jego udziału w kapitale zakładowym spółki (nadal wynosi on 100%), tylko spowodowało zwiększenie ilości udziałów. Traktując bowiem spółkę turecką (jako całość) jako posiadany majątek polskiego rezydenta, uznać należy, że posiada on ten majątek (spółkę turecką) dłużej niż rok, bez względu na to, że w terminie późniejszym doszło do emisji nowych udziałów. Wydaje się bowiem, że celem tego przepisu jest opodatkowanie na terytorium Turcji tylko zysków uzyskanych m.in. ze sprzedaży udziałów, która następuje w celach spekulacyjnych albo przez podmioty, które zajmują się kupnem i sprzedażą takich aktywów, realizujących obrót w stosunkowo krótkim terminie. Tymczasem, w ocenie spółki, w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym taka sytuacja nie wystąpi. Wnioskodawca nabędzie bowiem 100 procent udziałów w spółce zagranicznej, co da mu pełną kontrolę nad tą spółką. W ten sposób można uznać, że będzie on od dnia nabycia tych udziałów (to jest od dnia nabycia udziałów pierwotnych) posiadał pełnię praw do majątku w postaci spółki tureckiej. Następnie, na skutek emisji udziałów nowej emisji, zwiększy się jedynie ilość udziałów, co nie spowodowuje jednak tego, że wnioskodawca nadal będzie posiadał pełnię praw do majątku w postaci spółki zagranicznej. Zakres tych praw będzie identyczny jak przed emisją nowych udziałów. Dyrektor KIS wydał interpretację indywidualną z 10 września 2024 r., w której uznał stanowisko strony za nieprawidłowe. W ocenie organu z regulacji umowy polsko-tureckiej wynika, że zyski z przeniesienia własności majątku przez polskiego rezydenta podatkowego (spółkę posiadającą siedzibę na terytorium Polski) podlegają co do zasady opodatkowaniu w Polsce, natomiast wyjątkiem jest sytuacja, w której okres pomiędzy nabyciem, a zbyciem udziałów jest krótszy niż 1 rok. Wskazano, że zgodnie z literalnym brzmieniem art. 13 ust. 4 ww. umowy dochód z tytułu sprzedaży udziałów pierwotnych posiadanych przez stronę w spółce tureckiej po upływie roku od dnia ich nabycia będzie opodatkowany w Polsce. Z kolei dochód z tytułu sprzedaży nowej emisji udziałów w spółce tureckiej, ale przed upływem 1 roku od ich objęcia, będzie opodatkowany w Turcji. W ocenie Dyrektora KIS wynika to faktu, że decydującym dla opodatkowania jest okres, jaki wystąpi między nabyciem, a zbyciem udziałów spółki tureckiej. Natomiast okoliczność, że spółka będzie jedynym udziałowcem spółki tureckiej nie zmienia tego, że część udziałów będzie nabyta przez stronę przed upływem roku do momentu ich zbycia. Ze względu na te okoliczności, wedle organu, w opisanym zdarzeniu przyszłym, dochód z tytułu sprzedaży udziałów pierwotnych posiadanych przez stronę w spółce tureckiej będzie opodatkowany w Polsce, gdyż do sprzedaży tych udziałów, dojdzie po upływie roku od dnia ich nabycia. Z kolei dochód z tytułu sprzedaż nowej emisji udziałów w spółce tureckiej będzie opodatkowany w Turcji, ponieważ do sprzedaży tych udziałów dojdzie przed upływem roku od dnia ich objęcia. Na powyższą interpretację skargę wniosła spółka, która podniosła zarzut naruszenia: a) art. 13 ust. 4 umowy polsko-tureckiej, poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do zastosowania, polegającą na przyjęciu, że w przypadku sprzedaży przez polskiego podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (dalej również jako "spółka polska") całości udziałów spółki zagranicznej z siedzibą w Republice Tureckiej, zarejestrowanej zgodnie z prawem tego kraju, po upływie 1 roku od nabycia przez spółkę polską 100% udziałów tej spółki zagranicznej, w przypadku gdy w takim okresie miała miejsce emisja udziałów na rzecz dotychczasowego wspólnika (spółki polskiej) - dochód z tego tytułu powinien być częściowo opodatkowany w Republice Tureckiej, a częściowo w Polsce, w zależności od tego ile czasu upłynęło od emisji udziałów - z uwagi na to, że w przypadku takich udziałów nowej emisji okres między nabyciem a zbyciem nie przekroczy 1 roku, podczas gdy z literalnej treści ww. przepisów wynika, że opodatkowaniu w Republice Tureckiej podlega tylko sprzedaż majątku nabytego przed upływem 1 roku przed datą zbycia, a w sprawie nie mamy do czynienia z nabyciem majątku w rozumieniu tego przepisu - w opisanym zdarzeniu dojdzie bowiem tylko do objęcia udziałów nowej emisji wyemitowanych przez spółkę zagraniczną, w której skarżąca będzie posiadała 100% udziałów przez okres dłuższy niż 1 rok, a tym samym należało uznać, że nabycie majątku -100% udziałów spółki zagranicznej - nastąpiło przed upływem 1 roku do daty sprzedaży. W konsekwencji organ błędnie uznał, że w sprawie znajdzie zastosowanie zdanie drugie art. 13 ust. 4 umowy polsko-tureckiej, podczas gdy zastosowanie powinna znaleźć norma wskazana w zdaniu pierwszym ww. przepisu, zgodnie z którą: Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku (...) podlegają opodatkowaniu tylko w tym umawiającym się państwie, w którym osoba przenosząca tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę. Tym samym zgodnie z art. 13 ust. 4 zdanie pierwsze umowy polsko-tureckiej, dochód (zyski) z tytułu zbycia udziałów spółki zagranicznej powinien podlegać opodatkowaniu w Polsce, a wyjątek od tej zasady, o którym mowa w zdaniu drugim art. 13 ust. 4 umowy polsko-tureckiej nie mógłby znaleźć zastosowania w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego; b) art. 3 ust. 1 oraz art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.d.o.p., poprzez błędną, niewłaściwą ocenę co do braku zastosowania ww. przepisów polegającą na przyjęciu, że dochód ze sprzedaży udziałów spółki zagranicznej przez spółkę polską nie będzie opodatkowany na terytorium Polski, podczas, gdy dochód z tego tytułu powinien podlegać opodatkowaniu w Polsce jako dochód z zysków kapitałowych (sprzedaży udziałów spółki zagranicznej) osiągnięty przez polskiego rezydenta - podlegającego obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w Polsce bez względu na miejsce ich osiągania jako dochód z tytułu zbycia udziałów (na podstawie art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.d.o.p.). W oparciu o powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie przedmiotowej interpretacji, zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także o rozpoznanie niniejszej skargi na rozprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępnie należy wskazać, że zgodnie z art. 146 § 1 i przy odpowiednim zastosowaniu art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób - odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania. W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest przy tym związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto z istoty postępowania dotyczącego udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14b i art. 14c o.p.) wynika, że Organ interpretujący, a następnie także sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega bowiem przede wszystkim na tym, że organ wydający interpretację "porusza się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. Postępowanie inicjowane wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej jest postępowaniem autonomicznym. Celem tego postępowania jest ocena stanu faktycznego i prezentowanego przez zainteresowanego stanowiska. Stosownie do postanowień art. 14b § 1 o.p. DKIS, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie zaś z art. 14b § 3 o.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Na mocy art. 14c § 1 o.p. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego w zaskarżonej interpretacji, skarżąca posiada siedzibę i miejsce zarządu w Polsce oraz podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. W ramach planowanych inwestycji i realizacji strategii rozwoju nabędzie w przyszłości udziały spółki z siedzibą w Republice Tureckiej, zarejestrowanej zgodnie z prawem tego kraju ("Spółka zagraniczna"), co nastąpi w roku 2024 (dalej: "Udziały Pierwotne). Po nabyciu udziałów Spółki zagranicznej, Wnioskodawca przewiduje objęcie udziałów nowej emisji w Spółce zagranicznej (dalej: "Udziały nowej emisji"), co nastąpi w roku 2025. Spółka zagraniczna będzie spółką kapitałową, kraj rezydencji podatkowej Republika Turecka. Spółka zagraniczna jest dla celów podatku dochodowego traktowana jako turecki rezydent podatkowy, gdzie podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Spółka prowadzi realną działalność gospodarczą na terytorium Turcji. Wnioskodawca w roku 2024 nabędzie 100% Udziałów Pierwotnych Spółki zagranicznej. W roku 2025 planowana emisja nowych udziałów nie spowoduje zwiększenia udziału Wnioskodawcy w kapitale zakładowym Spółki zagranicznej, lecz jedynie zwiększenie ilości udziałów, które będzie posiadał Wnioskodawca. W związku z tym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w przypadku sprzedaży wszystkich Udziałów w spółce zagranicznej po upływie roku od nabycia Udziałów Pierwotnych, ale przed upływem 1 roku od objęcia Udziałów nowej emisji, przychód z tytułu sprzedaży wszystkich udziałów w spółce zagranicznej powstanie na terytorium Polski, zgodnie z art. 13 ust. 4 umowy polsko – tureckiej. Odnosząc się do istoty sporu wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.d.o.p. podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Stosownie natomiast do art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału. Natomiast na podstawie pkt 3 ww. przepisu, za przychody z zysków kapitałowych uważa się inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym: a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia, b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów. Rację mają przy tym strony, że skoro opisane zdarzenie przyszłe dotyczy zbycia przez polskiego rezydenta udziałów w spółce zagranicznej, a w konsekwencji wygenerowania transgranicznego przychodu, konieczne staje się odniesienie do postanowień właściwej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Z uwagi na fakt, iż zbywane będą udziały rezydenta podatkowego Turcji, zastosowanie w sprawie znajdzie Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tureckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w W. dnia 3.11.1993 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 50), regulująca m.in. zasady opodatkowania zysków z przeniesienia własności majątku. Zgodnie z art. 13 UPO: 1. Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. 2. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, lub z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego, należącego do stałej placówki, którą osoba zamieszkała w Umawiającym się Państwie dysponuje w drugim Umawiającym się Państwie w celu wykonywania wolnego zawodu, łącznie z zyskami, które zostaną osiągnięte przez przeniesienie własności takiego zakładu (odrębnie albo razem z całym przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. 3. Zyski osiągnięte z przeniesienia tytułu własności statków morskich lub statków powietrznych albo pojazdów drogowych eksploatowanych w komunikacji międzynarodowej oraz majątku ruchomego związanego z eksploatacją takich statków morskich, statków powietrznych lub pojazdów drogowych podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa. 4. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku nie wymienionego w ustępach 1, 2 i 3 tego artykułu podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym osoba przenosząca tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jednakże zyski te, wymienione w poprzednim zdaniu, podlegają opodatkowaniu w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli okres między nabyciem a zbyciem nie przekroczy 1 roku. Z powyższych regulacji wynika, że zyski z przeniesienia własności majątku przez polskiego rezydenta podatkowego (spółkę posiadającą siedzibę na terytorium Polski) podlegają co do zasady opodatkowaniu w Polsce. Wyjątkiem jest sytuacja, w której okres pomiędzy nabyciem a zbyciem majątku jest krótszy niż 1 rok. W przekonaniu Sądu, kluczowe znaczenie ma dla niniejszej sprawy zidentyfikowanie owego "majątku", do którego referować należy treść ww. przepisu UPO. Zdaniem Sądu, rację ma organ interpretacyjny, że w stanie faktycznym tej sprawy owym majątkiem będą konkretne udziały, bez względu na to, że spółka już po nabyciu udziałów pierwotnych posiadała "100% udziałów spółki zagranicznej" (co spółka wywodzi z faktu, że była jej wyłącznym udziałowcem). Nie można również w tej sprawie przyjąć, że to "spółka turecka" jest owym majątkiem. W ocenie Sądu, majątkiem zbywanym w rozumieniu art. 13 ust. 4 UPO są udziały. To udziały inkorporują prawa udziałowe, maja swoją wartość i są przedmiotem obrotu. Utworzenie nowych udziałów w spółce wiąże się więc z powstaniem nowego "majątku" w rozumieniu art. 13 ust. 4 UPO, do którego tytuł własności można przenosić uzyskując zysk. Istotne jest więc, kiedy dochodzi do nabycia tego właśnie, mającego być sprzedanym, majątku, czyli udziałów. "Udział" jest prawem majątkowym wspólnika, do którego ma zastosowanie zasada swobodnej zbywalności. Wspólnik ma także prawo do innego rodzaju rozporządzania swoimi udziałami. Może je obciążyć zastawem lub użytkowaniem, jak również oddawać w dzierżawę. Kodeks spółek handlowych co do zasady nie nakłada na wspólników żadnych ograniczeń w tym przedmiocie, każdy z nich ma prawo sprzedać całość posiadanych przez siebie udziałów, jak też jedynie część z nich. Sąd Najwyższy w wyroku z 29 sierpnia 2013 roku (sygn. akt: I CSK 713/12) podkreślił, iż "zasadą jest swoboda decyzji wspólnika spółki z o.o. w kwestii zbycia przypadających mu w spółce z o.o. udziałów na rzecz innego podmiotu, co jest konsekwencją samej natury spółki kapitałowej, opierającej swoją działalność na substracie kapitałowym, przy zmniejszonym znaczeniu osobowych powiązań między wspólnikami". Bez wątpienia więc, dla prawidłowego opodatkowania zbycia udziałów spółki tureckiej jest okres jaki wystąpi między nabyciem a zbyciem udziałów spółki tureckiej. W analizowanej sprawie postanowień UPO nie można interpretować przez pryzmat polskich regulacji prawnych dotyczących nabywania czy obejmowania udziałów w spółkach i nomenklatury, która w tych przepisach występuje. Analizowany przepis UPO dotyczy nabywania jakiegokolwiek majątku i dlatego też należy interpretować go przy zastosowaniu wykładni językowej. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, nabywać to «otrzymać coś na własność, płacąc za to», bądź «zyskać coś lub zdobyć». Bez wątpienia więc zarówno objęcie, jak i nabycie udziałów jest formą nabycia (uzyskania) prawa własności udziałów. Dodać należy, że w Kodeksie spółek handlowych pojęcie objęcia udziałów ustawodawca odnosi do sytuacji, gdy wspólnik staje się właścicielem udziałów nowo utworzonych (udziałów nowej emisji). Objęcie udziałów następuje w zamian za wniesienie przez wspólnika wkładu o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. W skarżonej sprawie, Skarżąca obejmie udziały nowej emisji w zamian za wniesione wkłady. Pojęcie "nabycia" udziałów odnosi się natomiast do sytuacji, gdy wspólnik nabywa udziały od ich poprzedniego właściciela. Skoro w analizowanej sprawie owym zbywanym majątkiem spółki będą poszczególne udziały, to bez wątpienia czas ich nabycia w odniesieniu do udziałów pierwotnych i udziałów nowej emisji jest inny. Nie ma dla powyższej oceny znaczenia fakt, iż spółka i tak już była jedynym wspólnikiem spółki, ponieważ jak już wcześniej podniesiono, zarówno objęcie nowej emisji udziałów, jak i nabycie udziałów jest formą nabycia (uzyskania) prawa własności udziałów. Tym samym, w opisanym zdarzeniu przyszłym, dochód z tytułu sprzedaży udziałów pierwotnych posiadanych przez skarżącą w spółce tureckiej, będzie opodatkowany w Polsce, gdyż do sprzedaży tych udziałów, dojdzie po upływie roku od dnia ich nabycia. Dochód z tytułu sprzedaży nowej emisji udziałów w spółce tureckiej będzie opodatkowany w Turcji, ponieważ do sprzedaży tych udziałów, dojdzie przed upływem roku od dnia ich objęcia. W ocenie Sądu, za prawidłowością stanowiska spółki nie mogą przemawiać argumenty natury technicznej, a dotyczące "sztucznego dzielenia jednorodnej transakcji" czy konieczności ustalenia, jaka część ceny przypada na które udziały. Sprzedaż udziałów w spółce nie wymaga przecież, by zbyto je na rzecz jednego nabywcy, ani też by zbyto je wszystkie na raz, nie jest wiec niczym nadzwyczajnym dokonywanie podziałów, do których nawiązuje skarżąca. Z uwagi na przedstawioną wyżej argumentację, podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 13 ust. 4 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tureckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku oraz art. 3 ust. 1 oraz art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, okazały się niezasadne, co skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.