III SA/Wa 252/15

Dnia 18 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.L. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r. o sygn. akt III SA/Wa 252/15 w sprawie ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia odrzucić zażalenie Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r. Skarżący – W.L. został wezwany, pismem z dnia 14 listopada 2017 r., do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 252/15. W wezwaniu pouczono, że na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie, które wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Przedmiotowe zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 1 grudnia 2017 r. (karta nr 67 akt sądowych). Pismem z dnia 7 grudnia 2017 r., wniesionym osobiście w dniu 8 grudnia 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przekazanym do WSA w Warszawie w dniu 11 grudnia 2017 r., Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z wyżej opisanych okoliczności, przesyłkę zawierającą powyżej opisane zarządzenie WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r. doręczono Skarżącemu w dniu w dniu 1 grudnia 2017 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Warszawie - zażalenia na omawiane zarządzenie, stosownie do art. 194 § 2 w związku z art. 83 § 1 P.p.s.a., upływał zatem w dniu 8 grudnia 2017 r. (piątek). Natomiast Skarżący wniósł przedmiotowe zażalenie osobiście w dniu 8 grudnia 2017 r. bezpośrednio do NSA. Zażalenie to zostało przekazane do WSA w Warszawie w dniu 11 grudnia 2017 r. Jak zaś przyjmuje się w orzecznictwie dotyczącym trybu i terminu składania skargi kasacyjnej do NSA – mającym zastosowanie w niniejszej sprawie na zasadzie analogii - jeżeli skarga kasacyjna (lub zażalenie – dopisek własny Sądu), pomimo prawidłowego pouczenia, została wniesiona bezpośrednio do NSA, a nie do wojewódzkiego sądu administracyjnego, to termin do jej wniesienia zostanie zachowany jednie w przypadku, gdy NSA prześle tę skargę do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jej wniesienia (por. postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2011 r. o sygn. akt I OZ 118/11). Skoro zatem w niniejszej sprawie zażalenie Skarżącego, wniesione w dniu 8 grudnia 2017 r. bezpośrednio do NSA, zostało przekazane do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (WSA w Warszawie) w dniu 11 grudnia 2017r., to za datę wniesienia zażalenia należy uznać właśnie dzień 11 grudnia 2017 r. Z kolei skoro siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upływał z dniem 8 grudnia 2017 r., to oznacza to, że Skarżący wniósł zażalenie z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu zażalenia.