III SA/Wa 2552/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2012 r. oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (SKO), po rozpatrzeniu odwołania J. R., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m. W. z [...] kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2012 r. Z motywów rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji wynika, że Prezydent m. W., ustalił wobec Skarżącego wysokość podatku od nieruchomości za rok 2012 z tytułu posiadania przez niego budynku mieszkalnego – lokalu mieszkalnego położonej przy ul. M. [...] w W. o powierzchni 60,10 m², części budynku pozostałego - miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym o pow. 27,26 m², gruntu pozostałego 69,86 m². Wysokość podatku określono na 273 zł, stosownie do stawek podatku od nieruchomości określonych uchwałą Rady m. W. z 17 listopada 2011 r. W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący zakwestionował zastosowaną do opodatkowania garażu stawkę podatku. Zdaniem Skarżącego organ pierwszej instancji powinien zastosować dla garażu stawkę podatku jak dla budynków mieszkalnych. Powołaną na wstępie zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części. Dodał, że Skarżący nabył miejsce postojowe [...] w części podziemnej budynku mieszkalnego odpowiadające udziałowi 1/50 części we współwłasności lokalu niemieszkalnego - garażu wielostanowiskowego, usytuowanego na pierwszej kondygnacji podziemnej w budynku przy ul. M. [...], o powierzchni użytkowej 1363,37 m² oraz współwłasność części gruntu i współwłasność części wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali. Organ podatkowy wskazał, że stosownie do wyroku z 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3085/08 WSA w Warszawie podatnik nie powinien płacić podatku od nieruchomości (części nieruchomości), która nie jest w jego władaniu, a nie ma żadnych przeszkód, aby na zasadach ogólnych ustalić podatek od konkretnego miejsca postojowego i skierować decyzję w tym przedmiocie do właściciela konkretnego miejsca. Organ podatkowy w odniesieniu do argumentu podatnika dotyczącego zastosowania niewłaściwej stawki dla miejsca postojowego powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym garaż (udział) umiejscowiony jako odrębny przedmiot własności w większej całości - budynku mieszkalnym z własną księgą wieczystą nie może podlegać opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków mieszkalnych, ani ich części, gdyż nie sposób zaliczyć go do obiektów tego rodzaju, zarówno z funkcjonalnego, jak i prawnego punkt widzenia. Lokal o innym przeznaczeniu niż mieszkalne (garaże), powinien być opodatkowany według stawki przewidzianej dla budynków (ich części) pozostałych. SKO podniosło, że w dniu 27 lutego 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w składzie 7 sędziów sygn. akt II FPS 4/11, w której przesądził, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.ol. garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l. Wskazało, że stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w formie uchwały wiąże pośrednio wszystkie składy sądów administracyjnych do momentu zmiany wykładni określonego przepisu przez inną uchwałę. Organ odwoławczy dodał, że słusznie podatnik podniósł, iż w piśmie z 24 lutego 2009 r. Ministerstwo Finansów odpowiadając na interpelację poselską nr 7649 zajęło stanowisko, zgodnie z którym garaż mieszczący się w bryle budynku mieszkalnego, jeżeli jego powierzchnia nie przekracza połowy budynku mieszkalnego, traktowany jest jako część budynku mieszkalnego, a co za tym idzie, stosuje się do jego opodatkowania stawkę właściwą dla budynku mieszkalnego. SKO wyjaśniło, że pismo to nie stanowi wiążącej wykładni prawa podatkowego, a ponadto organ podatkowy nie podziela zawartych w niej wniosków. Pismo to nie stanowiło również interpretacji ogólnej przepisów prawa podatkowego, gdyż co do takiej istnieje obowiązek opublikowania bez zbędnej zwłoki w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów oraz zamieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej. Organ odwoławczy dodał, że wypis z rejestru lokali stwierdza, że lokal [...] - garaż w budynku przy ul. M. [...] jest lokalem niemieszkalnym. Dalej organ odwoławczy wskazał, że udział w lokalu użytkowym (garażu wielostanowiskowym) został nabyty odrębnie od lokalu mieszkalnego. Garaż nie jest pomieszczeniem przynależnym do lokalu mieszkalnego. Udział we współwłasności pomieszczenia garażowego jest odrębnym przedmiotem opodatkowania w podatku majątkowym, jakim jest podatek od nieruchomości. Jeżeli nie można zakwalifikować lokalu garażowego jako lokalu mieszkalnego ani też związanego z działalnością gospodarczą to jest on budynkiem pozostałym (częścią budynku). Organ odwoławczy mając powyższe na uwadze stanął na stanowisku, że zastosowanie stawki w wysokości uchwalonej przez Radę Miasta dla budynków pozostałych w odniesieniu do przedmiotowego stanowiska postojowego było słuszne zaś argumenty dotyczące konieczności udowodnienia, że garaż jest oddzielną budowlą, nie mają znaczenia dla sprawy. Zdaniem organu podatkowego bez znaczenia dla rozstrzygnięcia są również argumenty Skarżącego dotyczące innego opodatkowania garażu w latach poprzednich, bowiem już w roku 2011 miejsce postojowe zostało opodatkowane stawką właściwą dla budynków pozostałych. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. W ocenie Skarżącego zaskarżona decyzja jest wadliwa. Skarżący powołał się na interpelację poselską nr 7649 posła na Sejm RP J. K. z dnia 26 stycznia 2009 r. w sprawie zmniejszenia stawki podatku od garażu będącego oddzielnym budynkiem w celu jej ujednolicenia ze stawką podatku od garażu będącego częścią budynku mieszkalnego. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów M. G. odpowiadając na tę interpelację poselską wskazał, że dla budynków będących garażami nie przewiduje się odrębnej stawki podatku od nieruchomości. Garaże należące do osób fizycznych, jeśli nie stanowią części budynku mieszkalnego, co do zasady są opodatkowane stawką właściwą dla budynków "pozostałych". Stosowanie odmiennej wysokości stawki podatku od nieruchomości od garaży, które znajdują się w bryle budynku mieszkalnego, wynika z przyjętej dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości definicji budynku mieszkalnego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, ze zm.) podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W § 65 rozporządzenia ministra rozwoju regionalnego i budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) określono rodzaje budynków oraz stwierdzono, że przynależność budynku do odpowiedniego rodzaju ustala się zgodnie z zasadami Klasyfikacji Środków Trwałych. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. Nr 112, poz. 1317, ze zm.) budynki mieszkalne zostały określone jako obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana na cele mieszkalne. W związku z powołanymi przepisami garaż mieszczący się w bryle budynku mieszkalnego, jeśli jego powierzchnia nie przekracza połowy budynku mieszkalnego, traktowany jest jako część budynku mieszkalnego, a co za tym idzie, stosuje się do jego opodatkowania stawkę właściwą dla budynku mieszkalnego. Zdaniem Skarżącego, posiadane przez niego miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym spełnia wszystkie warunki określone w ww. odpowiedzi Ministerstwa Finansów na interpelację poselską, dlatego powinno być opodatkowane stawką właściwą dla budynku mieszkalnego. Skarżący zwrócił uwagę, że użytkownicy garażu posiadający wyodrębnioną własność zmuszeni są do płacenia stawki jak dla budynków niemieszkalnych, a użytkownicy tego samego garażu wielostanowiskowego nie posiadający prawa własności do części udziału, płacą stawki jak dla budynku mieszkalnego. W ocenie Skarżącego powyższe narusza zasadę równości zawartą w art. 32 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu jest wysokość stawki podatkowej w podatku od nieruchomości jaka powinna być zastosowana przy opodatkowaniu miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym, stanowiącym przedmiot odrębnej własności, znajdującym się w budynku mieszkalnym. O wyniku rozstrzygnięcia tego problemu przesądza treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11, jako że rozstrzygnięto w niej kwestię stanowiącą przedmiot sporu występującego w rozpoznanej sprawie. Z art. 269 § 1 i art. 187 § 2 P.p.s.a. wynika bowiem moc wiążąca uchwał. Podkreślić należy, że uchwała wiąże nie tylko w danej sprawie (art. 187 § 2 P.p.s.a.), ale również w sprawach o podobnym stanie faktycznym i prawnym. Dopóki nie nastąpi zmiana stanowiska zawartego w uchwale, dopóty sądy administracyjne stanowisko to powinny respektować. W ww. uchwale z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11 Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że przepis art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali wskazuje, że samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. W ust. 4 art. 2 wskazano także, że do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane "pomieszczeniami przynależnymi". Z powyższych przepisów należy wyprowadzić wniosek, że garaż może stanowić pomieszczenie przynależne do samodzielnego lokalu mieszkalnego, albo może stanowić odrębną własność lokalową. W pierwszej z tych sytuacji, nie będzie stanowił odrębnego, od samodzielnego lokalu mieszkalnego, przedmiotu opodatkowania. Będzie zatem podlegał opodatkowaniu tak jak lokal mieszkalny. Dotyczy to wszystkich tych sytuacji, w których nie wyodrębniono prawnie własności lokalowej np. miejsce postojowe w hali garażowej z podziałem quoad usum. W sytuacji, gdy garaż został wyodrębniony jako lokal o innym niż mieszkalnym przeznaczeniu, stanowiącym odrębną nieruchomość i odrębny przedmiot opodatkowania, nie dzieli losu budynku lub jego części (mieszkalnego bądź pozostałego). Dalej Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że dla potrzeb kwalifikacji przedmiotu opodatkowania w postaci odrębnej własności lokalowej – garażu niezbędne jest ustalenie, czy ma on charakter mieszkalny, czy też takiego charakteru nie można mu przypisać. NSA wskazał, że "garaż", w rozumieniu potocznym, to pomieszczenie przystosowane do przechowywania samochodów (Słownik współczesnego języka polskiego, pod. red. B. Dunaja, WILGA, Warszawa 1996, s. 166). Uwzględniając kryterium zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych właściciela i osób mu bliskich, trzeba uznać, zdaniem NSA, że garaż nie spełnia funkcji mieszkalnych. W sytuacji, gdy stanowi on odrębny od innych części budynku, przedmiot opodatkowania nie dzieli losu innych części tego budynku (mieszkalnych), nawet jeżeli cały budynek ma charakter mieszkalny. NSA stwierdził, że w świetle art. 2 ust.1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) tej ustawy. W art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l. mowa jest o budynkach lub ich częściach pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego, dla których stawka opodatkowania jest wyższa niż dla budynków mieszkalnych. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż niesporne jest, że Skarżący posiada miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym w budynku położonym w W. przy ul. M. [...]. Garaż ten stanowi odrębną nieruchomość, stanowiącą lokal niemieszkalny (garaż wielostanowiskowy), który znajduje się na pierwszej kondygnacji podziemnej budynku posadowionego pod ww. adresem. Wynika to ze znajdującego się w aktach sprawy Aktu Notarialnego z dnia 3 grudnia 2009 r. Repertorium A Nr [...] oraz złożonej przez Skarżącego Informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych z dnia 21 grudnia 2009 r. Skarżący jest więc podatnikiem podatku od nieruchomości, stosownie zaś do treści art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. podstawę opodatkowania stanowi również część budynku. Mając na uwadze wiążącą moc uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, że SKO prawidłowo przyjęło w zaskarżonej decyzji, iż dla miejsca postojowego znajdującego się w garażu wielostanowiskowym, stanowiącym odrębny od lokalu mieszkalnego przedmiot własności, należy zastosować stawkę podatku jak dla budynków pozostałych. Wobec wiążącej mocy uchwały Sąd nie może uznać za trafny zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 32 Konstytucji RP. Takiego naruszenia nie dopatrzył się bowiem NSA wydając ww. uchwałę. Odnosząc się do przywołanej w skardze odpowiedzi na interpelację poselską Sąd wyjaśnia przy tym, że owa odpowiedź na interpelację poselską nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia, ani nie może być uwzględniona wobec wiążącej mocy uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11. W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.