III SA/Wa 2560/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2560/12 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]czerwca 2012 r., nr[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2008 r. postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt III Sa/Wa 2560/12 oddalił skargę M.K. – dalej Skarżący - na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2008 r. Pismem z dnia 27 marca 2013 r. pełnomocnik Skarżącego – radca prawny G. C., zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2560/12 i doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem dokonując jednocześnie czynności, dla której wnosił o przywrócenie terminu. Uzasadniając wniosek pełnomocnik Skarżącego wskazał, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych. Wskazał, że w dniu 22 marca 2013 r. jego wspólniczka i zarazem siostra J. C. w drodze cesarskiego cięcia urodziła dziecko, w związku z tym pełnomocnik Skarżącego jako jej najbliższa rodzina musiał się nią zająć. Pełnomocnik Skarżącego wskazał, że z przyczyn niezależnych od siebie, w okresie od piątku (22 marca 2013 r. ) do wtorku włącznie (26 marca 2013 r.) nie był w stanie, nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności złożyć stosownego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tym bardziej, że wniosek taki wymaga jego podpisu, w związku z czym nie mógł się również wyręczyć inną osobą. Mając powyższe na uwadze Skarżący uznał, że jego brak winy w uchybieniu terminu można uznać za uprawdopodobniony zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.), Pełnomocnik Skarżącego dodał ponadto, że zostały spełnione również inne przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a. bowiem wniosek o przywrócenie terminu został wysłany do sądu pierwszego dnia od dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu tj. 26 marca 2013 r. Jednocześnie Skarżący wskazał, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniósł wniosek o sporządzenia uzasadnienia wyroku i doręczenie jego odpisu wraz z uzasadnieniem czym wypełnił przesłankę z art. 87 § 4 P.p.s.a. Do wniosku pełnomocnik Skarżącego dołączył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego powyżej opisaną okoliczność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie, gdyż jak twierdzi pełnomocnik Skarżącego w dniu 26 marca 2013 r. ustała przyczyna uchybienia terminu natomiast w dniu 27 marca 2013 r. został złożony przedmiotowy wniosek. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 P.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, że w toku postępowania Skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. oddalił skargę Skarżącego, zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia rozpoczął bieg 20 marca 2013 r. i upłynął z dniem 26 marca 2013 r. Pełnomocnik Skarżącego we wskazanym w przepisach terminie nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku za to w dniu 27 marca 2013 r. nadał w urzędzie pocztowym przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W ocenie Sądu, profesjonalny pełnomocnik - w tym przypadku adwokat - jest osobą, która z założenia powołana jest do tego by bronić interesów swojego mocodawcy przy wykorzystaniu swojej wiedzy i umiejętności. Ponadto powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku (zarówno przez stronę, jak i jej pełnomocnika) stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona (bądź jej pełnomocnik) nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Pełnomocnik Skarżącego w uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych, bowiem w dniu 22 marca 2013 r. jego wspólniczka i zarazem siostra J. C. w drodze cesarskiego cięcia urodziła dziecko, w związku z tym pełnomocnik Skarżącego jako jej najbliższa rodzina musiał się nią zająć. Pełnomocnik Skarżącego dołączył do wniosku zaświadczenie lekarskie potwierdzające fakt porodu, który miał miejsce 22 marca 2013 r. J.C. Odnosząc się do argumentów pełnomocnika Skarżącego zawartych w przedmiotowym wniosku o przywrócenie terminu należy wskazać, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia rozpoczął bieg w dniu 20 marca 2013 r. (środa) i już wtedy pełnomocnik mógł złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku tym bardziej, że jak można domniemywać był świadomy zbliżającego się terminu porodu a ponadto mógł przypuszczać – co wynika z uzasadnienia wniosku – że jego wspólniczce i zarazem siostrze potrzebna będzie jego pomoc. W ocenie Sądu podniesione przez pełnomocnika okoliczności nie uprawdopodabniają, zaistnienia okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto odnosząc się do argumentacji pełnomocnika Skarżącego, jakoby nie mógł on wyręczyć się inną osobą w celu złożenia przedmiotowego wniosku w terminie, należy podkreślić, że pełnomocnik nie wykazał, że czynności tej nie mogli wykonać jego ewentualni współpracownicy (zobacz postanowienie NSA z 10 maja 2004 r., FZ 7/04, niepubl.). Adwokat jako profesjonalista podejmujący się reprezentowania stron przed organami Państwa oraz sądami, winien tak zorganizować pracę swojej kancelarii, aby swoim postępowaniem nie narazić klientów na negatywne konsekwencje związane z tokiem prowadzonych postępowań. Zdaniem Sądu niedochowanie przez pełnomocnika Skarżącego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Opieka nad siostrą nie jest okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.