III SA/Wa 2569/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2019 r. znak [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz T.P. tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 2.717,00 zł (słownie: dwa tysiące siedemset siedemnaście złotych). T.P. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Decyzją z [...] listopada 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. Z zwrotnego potwierdzeniem odbioru wynika, że ww. decyzję z 15 listopada 2019 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 20 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, co też Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. uczynił wydając decyzję z [...] listopada 2019 r. Z chwilą jej doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja z 25 września 2019 r. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie na koszty postępowania składają się: koszty zastępstwa prawnego doradcy podatkowego w wysokości 3.600 zł - § 2 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 poz. 2325) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Przy czym Sąd na podstawie art. 206 p.p.s.a. dokonał miarkowania przysługującego pełnomocnikowi wynagrodzenia. Przywołany przepis dopuszcza możliwość tzw. miarkowania przy zasądzaniu zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz strony skarżącej. Zastosowanie omawianej normy ustawowej pozostawione zostało uznaniu sądu orzekającego i swobodnej ocenie w odniesieniu do okoliczności konkretnej sprawy. Dla wykładni art. 206 p.p.s.a. pomocne są rozważania poczynione w wyroku NSA z 25 września 2009 r., I FSK 643/08,dostępne w CBOSA, w którym wskazano, że za przesłankę odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości uznaje się rozpoznanie kilku jednobrzmiących skarg kasacyjnych przy uwzględnieniu związanego z tym nakładu pracy pełnomocnika strony, charakteru rozpoznawanych spraw oraz wkładu pełnomocnika w przyczynienie się do ich wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Mając na uwadze te wskazania Sąd dokonując miarkowania uwzględnił, że niniejsza skarga jest jedną z dwóch tożsamych treściowo, które wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonych według podobnego szablonu a dotyczących w istocie tego samego problemu tj. określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia tej samej nieruchomości. W wyniku uwzględnienia drugiej ze skarg przez organ, Sąd umorzył postępowanie sądowe bez przeprowadzania rozprawy. W związku z tym nakład pracy pełnomocnika, związany z prowadzeniem niniejszej sprawy należy ocenić jako mniejszy niż przeciętnie wymagany w sprawach tego rodzaju, co uzasadnia zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w adekwatnej wysokości, tj. 3/4 stawki minimalnej. Działając na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 206 p.p.s.a., Sąd orzekł o kosztach, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.