III SA/Wa 2575/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-12-06
Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, jeśli nie złożył oświadczenia o nieopłaceniu kosztów zastępstwa prawnego w całości lub w części?Ratio decidendi
Pełnomocnik z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną tylko wtedy, gdy złoży wniosek zawierający oświadczenie, że koszty zastępstwa prawnego nie zostały w całości lub w części pokryte. Brak takiego oświadczenia skutkuje odmową przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Stan faktyczny
Skarżąca A. R. (obecnie K.) otrzymała pełnomocnika z urzędu adwokata J. M. w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o odpowiedzialności podatkowej wspólnika spółki cywilnej. Pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, jednak nie zawarł w nim wymaganego oświadczenia o nieopłaceniu kosztów zastępstwa prawnego. Wniosek ten został odrzucony przez referendarza sądowego WSA w Warszawie.Rozstrzygnięcie
Odmówił pełnomocnikowi z urzędu przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 grudnia 2010 r. po rozpoznaniu wniosku adw. E.B., działającej z substytucji adw. J.M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi A. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odpowiedzialności podatkowej wspólnika spółki cywilnej za zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia odmówić pełnomocnikowi z urzędu – adw. J. M. - przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Postanowieniem z [...] grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2997/08 przyznał Skarżącej A. R. (obecnie K.) prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata – J. M.. Pełnomocnik otrzymał od skarżącej umocowanie do jej reprezentowania w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2997/08.
W dniu 3 lipca 2009 roku do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy wraz z oświadczeniem, że koszty związane z jego udziałem w sprawie nie zostały w całości pokryte.
Sąd, postanowieniem z [...] lipca 2009 r. III SA/Wa 2997/08, przyznał pełnomocnikowi – adw. J. M. - koszty nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed Sadem I instancji.
Następnie, NSA, uchylając wyrok Sądu I instancji, postanowieniem z 10 września 2010r., po rozpoznaniu wniosku adw. A. M., działającej z substytucji adw. J. M., przyznał na rzecz adwokata J. M., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, należną mu kwotę.
Adw. E. B., działając z substytucji adw. J. M., zgłosiła, przed WSA w Warszawie, do protokołu rozprawy z 2 grudnia 2010 r., wniosek o "uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania". Złożyła nadto pełnomocnictwo substytucyjne wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej od substytucji.
Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, w którym powinno znajdować się oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98 (OSNC 1999, nr 3, poz. 63), mającym zastosowanie do adwokatów i radców prawnych, stwierdził, że wniosek niezawierający takiego oświadczenia podlega oddaleniu jako nieuzasadniony. Referendarz sądowy zauważa zarazem, że oświadczenie to nie zostało złożone w analizowanej sprawie, ponieważ pełnomocnik ograniczył się do wniosku o "zasądzenie kosztów postępowania".
Referendarz wzmiankowuje, że zbliżoną ocenę wyraża niekiedy Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z 21 czerwca 2006 r. II FSK 862/05, czy postanowienie z 28 sierpnia 2008 r. I OZ 615/08).
Dlatego też, brak w sprawie oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.
Referendarz sądowy wyraża nadto pogląd, że nie stosuje się w opisanej sytuacji trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49
Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy uznał, że na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło