III SA/Wa 2576/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2011 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę 1. Minister Finansów zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi strony na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. polegające na podjęciu działań poprzedzających opis i oszacowanie wartości zajętej nieruchomości J. K. (zwany dalej jako ,,Skarżący" ). Jak wynika z akt sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. działając jako organ egzekucyjny, prowadził postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącego na podstawie własnych tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...], [...], [...], [...] oraz nr od [...] do [...] obejmujących należności z tytułu: - podatku od towarów i usług za okres od listopada 2002 r. do stycznia 2004r.) -zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za miesiące styczeń i luty oraz od kwietnia do grudnia 2001r. oraz miesiąc luty 2002r.; - zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za okres od marca do grudnia 2002r.; - zryczałtowanego podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych za rok 2003r.; - zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za miesiąc luty 2004r. 2. Wezwaniem z dnia 1 lutego 2008 r., nr RE/722-0002/08 organ egzekucyjny dokonał zajęcia nieruchomości Skarżącego, położonej w K. [...], gmina C., dla której Sąd Rejonowy w C. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...]. 3. Pismem z dnia 28 marca 2008r. Skarżący złożył skargę na powyższą czynność egzekucyjną. 4. Dyrektor Izby Skarbowej w G. postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r. oddalił w/w skargę jako nieuzasadnioną. 5. Pismem z dnia 12 listopada 2008r. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie czynności związanych z egzekucją z nieruchomości zobowiązanego. Skarżący wskazał, iż przed Sądem Rejonowym w C. toczy się postępowanie karne skarbowe (sygn. akt [...]), w związku z czym wszelkie czynności związane z egzekucją z nieruchomości są przedwczesne. 6. Dyrektor Izby Skarbowej w G. postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2008r. odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych. 7. Pismem z dnia 17 czerwca 2009 r., nr RE/722-0020/09 Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. wyznaczył termin opisu i oszacowania wartości nieruchomości położonej w K. [...], gm. C., podał go do publicznej wiadomości oraz zawiadomił wszystkich znanych mu uczestników postępowania egzekucyjnego o wyznaczonym terminie. 8. Pismem z dnia 26 czerwca 2009r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] grudnia 2008r. w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych. W uzasadnieniu pisma wskazał, iż przystąpienie do opisu i oszacowania wartości nieruchomości zajętej wezwaniem nr RE/722-0002/08 z dnia 1 lutego 2008r. było przedwczesne i niesłuszne. 9. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w G. oddalił skargę na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. związane z zawiadomieniem o wyznaczeniu terminu opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. W uzasadnieniu wskazał, iż zawarty w zażaleniu zarzut stanowi skargę na czynność organu egzekucyjnego polegających na podjęciu czynności przygotowawczych do sporządzenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Wyjaśnił, iż czynność zajęcia nieruchomości położonej w K., gmina C., dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w C. - [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr KW [...], wezwaniem nr RE/722-0002/08 z dnia 01.02.2008r. była przedmiotem skargi rozpatrzonej przez Dyrektora Izby Skarbowej w G. postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r. Wobec powyższego postępowanie ograniczył do czynności związanych z zawiadomieniem o opisie i oszacowania wartości w/w nieruchomości. Zaznaczył, iż organ egzekucyjny podjął czynności niezbędne do zrealizowania egzekucji z nieruchomości. Wskazał, iż organ egzekucyjny dysponuje odpisem z księgi wieczystej nr [...] wydanym przez Sąd Rejonowy w C. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 17.07.2008r. L.Dz.ODP.3149/2008 rok. Organ egzekucyjny uzyskał również wypis z Rejestru Gruntów sporządzony dnia 15.07.2008r. oraz wypis z Kartoteki Budynków, również z dnia 15.07.2008r. Organ egzekucyjny ustalił tożsamość uczestników postępowania egzekucyjnego z nieruchomości oraz ich adresy. Zaznaczył, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. pismem nr RE/722-0002/08 z dnia 08.07.2009r. wystosował zapytanie do właściwej jednostki samorządu terytorialnego (Gmina C.) w zakresie wskazanym w art. 110 lit. n § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm. dalej u.p.e.a.). Burmistrz C. pismem nr WG-7324-156/08 z dnia 21.07.2008r. poinformował organ egzekucyjny, że nieruchomość będąca przedmiotem opisywanej egzekucji nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Podkreślił, iż pismo nr RE/722-0020/09 z dnia 17.06.2009r. w sprawie obwieszczenia o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości zajętej wezwaniem nr RE/722-0002/08 z dnia 01.02.2008r. doręczono wszystkim w/w uczestnikom postępowania. Obwieszczenie publiczne o terminie opisu i oszacowania doręczono również Gminie C. w celu wywieszenia ogłoszenia w siedzibie urzędu. Obwieszczenie wywieszono również w siedzibie Urzędu Skarbowego w C.. Zawiadomienia o terminie opisu i oszacowania dokonano w ustawowym terminie - nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem opisu. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w G. nie dopatrzył się nieprawidłowości i naruszenia przepisów prawa w zakresie czynności egzekucyjnych dokonanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C.. 10. Skarżący pismem z dnia 21 sierpnia 2009 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] sierpnia 2009 r. wnoszac o jego uchylenie i odstąpienie od czynności egzekucyjnych a także zawieszenie prowadzonego postępowania. W uzasadnieniu wskazał, iż prowadzone jest postępowanie sądowe w zakresie odpowiedzialności osoby trzeciej. Zaznaczył, iż organ nie mając skonkretyzowanej wysokości zobowiązania nie może podejmować czynności egzekucyjnych. Zarzucił naruszenie art. 110 § 2 u.p.e.a. 11.Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] sierpnia 2009 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż w toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny określony w art. 1a pkt 12a u.p.e.a., do którego upoważniała go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Minister Finansów nie stwierdził nieprawidłowości dokonanych czynności egzekucyjnych związanych z zawiadomieniem o wyznaczeniu terminu opisu i oszacowania nieruchomości. Zaznaczył, iż organ egzekucyjny zastosował tryb postępowania określony w rozdziale 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Po dokonaniu wezwaniem z dnia 1 lutego 2008 r., nr RE/722- 0002/08, zajęcia nieruchomości położonej w K. [...], gm. C. organ egzekucyjny przystąpił do dalszych czynności związanych z realizacją przedmiotowego zajęcia. Podtrzymał w tym zakresie ustalenia dokonane przez Dyrektora Izby Skarbowej w G.. Zaznaczył, iż zawiadomienie w trybie art 110 o) u.p.e.a. i obwieszczenie z dnia 17 czerwca 2009 r., nr RE/722-0020/09 o wyznaczeniu terminu opisu i oszacowania nieruchomości zostały dokonane zgodnie z art. 110 O § 3 u.p.e.a. bowiem wszyscy uczestnicy postępowania, w tym Skarżący otrzymali obwieszczenie nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem opisu. Organ odnosząc się do podniesionych zarzutów dotyczących naruszenia art. 110 § 2 u.p.e.a wskazał, iż nie podlegają one rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu. Wskazał, iż w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w G. dokonał oceny prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. czynności egzekucyjnych pod kątem ich w zgodności z zapisem art. 110 u.p.e.a. Podkreślił, iż powtórne rozpatrywanie powyższych kwestii stanowiłoby naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Ministra Finansów organ dokonał prawidłowej oceny zaskarżonej czynności egzekucyjnej w zakresie mogącym podlegać ocenie w tym trybie, słusznie ustosunkowując się jedynie do tych zagadnień, które podlegają rozpatrzeniu w tym postępowaniu. Podniósł, że Dyrektor Izby Skarbowej w G. wydając zaskarżone postanowienie nie mógł wykroczyć poza zakres przedmiotowy prowadzonego postępowania. 12. Pismem z dnia 30 sierpnia 2010r. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2010r. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż stanowisko organu zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest nieuzasadnione. Zaznaczył, iż opis i oszacowanie zostały sporządzone przedwcześnie albowiem trwało jeszcze postępowanie. Ponadto zostało sporządzone w sposób nieprawidłowy, nie uwzględniający stanu rzeczywistego nieruchomości. 13. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: 14.1. Skarga nie jest zasadna . Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie . W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, iż stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd, dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. 14.2. Kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu poddane zostało postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] sierpnia 2009 r., oddalające skargę strony na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w C.. Zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez czynność egzekucyjną - rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Zgodnie z art. 54 § 1u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. W związku z tym przede wszystkim wyjaśnienia wymaga jakie zarzuty mogą być podnoszone w ramach tego środka zaskarżenia. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawiera zespół norm określających postępowanie i środki przymusowe stosowane w celu doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. Postępowanie egzekucyjne to cały zespół czynności organów egzekucyjnych i innych podmiotów postępowania, podejmowanych w celu wykonania obowiązków wynikających z aktów poddanych egzekucji administracyjnej. Omawiana ustawa zawiera gwarancje represyjne, które stwarzają możliwość podjęcia prawnej weryfikacji czynności egzekucyjnych oraz przewiduje określone następstwa, gdy czynności te zostały podjęte z naruszeniem ustawy. Gwarancje te służą zobowiązanemu w zależności od rodzaju i momentu naruszenia jego interesu prawnego, albowiem ustawa nie przewiduje możliwości stosowania zamiennych środków ochrony przy naruszeniu tego samego dobra prawnego. Skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora wszczyna postępowanie, którego celem jest zbadanie prawidłowości dokonania przez tenże organ egzekucyjny lub egzekutora konkretnej czynności egzekucyjnej (w niniejszej sprawie – czynności poprzedzających opis i oszacowanie nieruchomości) zmierzającej do zastosowania lub zrealizowania określonego środka egzekucyjnego (w niniejszej sprawie - egzekucji z nieruchomości - art. 1a pkt 12 lit. a) ). Skarga, o której mowa w art. 54 u.p.e.a. służy zatem zaskarżaniu czynności o charakterze wykonawczym (zob. Dariusz Jankowiak w: Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Komentarz 2005, wyd. Unimex, Wrocław 2005 r., s. 390; zob. też wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2008 r., III SA/Wa 139/08, niepubl.). W orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można jedynie podnosić zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania tychże czynności egzekucyjnych (por. wyroki WSA w Warszawie z 14 marca 2008 r., III SA/Wa 85/08, niepubl.; z 30 stycznia 2008 r., III SA/Wa 1262/07, niepubl.; z 28 stycznia 2008 r., III SA/Wa 1626/07, niepubl.). Nie jest zatem możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego. Podkreślić należy, że skarga na czynność egzekucyjną została złożona pismem z dnia 26 czerwca 2009 r. w związku z doręczeniem Skarżącemu w dniu 23 czerwca 2009 r. obwieszczenia organu egzekucyjnego o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Należy stwierdzić, iż przedmiotem skargi była czynność organu egzekucyjnego polegająca na zawiadomieniu Skarżącego o terminie opisu i oszacowania zajętej nieruchomości poprzez przesłanie stosownego obwieszczenia. Wskazać należy, że strona wywodziła zasadność skargi na czynność egzekucyjną podnosząc, iż wyznaczenie terminu opisu i oszacowania wartości nieruchomości było przedwczesne i niesłuszne. Jednakże w związku z tym, iż strona Skarżąca zarzuciła przedwczesność tej czynności należało ocenić, czy zostały spełnione warunki pozwalające wyznaczyć termin opisu i oszacowania, a następnie zawiadomić Skarżącego o wyznaczeniu tego terminu. Zgodnie z art. 110m § 1. u.p.e.a. po upływie terminu określonego w wezwaniu zobowiązanego do zapłaty dochodzonych należności organ egzekucyjny dokonuje opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości. Zgodnie z § 2. przed przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ egzekucyjny żąda od właściwych organów: 1) wyciągu - a w przypadku potrzeby odpisu księgi wieczystej albo zaświadczenia sądu wystawionego na podstawie zbioru dokumentów prowadzonego dla nieruchomości, zawierającego wskazanie jej właściciela i wykaz ujawnionych w tym zbiorze obciążeń, jeżeli zaś nieruchomość jest objęta ewidencją gruntów i budynków - także wyciągu z ich rejestru; 2) podania adresów miejsc zamieszkania uczestników postępowania. Jak wynika z akt sprawy organ egzekucyjny dysponował odpisem z księgi wieczystej nr [...] wydanym przez Sąd Rejonowy w C. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 17 lipca 2008 r. dla zajętej nieruchomości Skarżącego położonej w K. [...], gm. C.. Organ egzekucyjny uzyskał również wypis z Rejestru Gruntów sporządzony dnia 15 lipca 2008r. oraz wypis z Kartoteki Budynków, również z dnia 15 lipca 2008r. Organ egzekucyjny ustalił tożsamość uczestników postępowania egzekucyjnego z nieruchomości oraz ich adresy. Dalej w myśl art. 110 n) § 1u.p.e.a. jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze przeznaczonym w planie miejscowym na cele publiczne, organ egzekucyjny przed przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości nieruchomości wzywa właściwą jednostkę samorządu terytorialnego do oświadczenia w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, czy skorzysta z prawa pierwokupu. Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego nie skorzystała z prawa pierwokupu albo organowi egzekucyjnemu w wyznaczonym terminie nie zostanie doręczone oświadczenie w tej sprawie, prawo pierwokupu wygasa. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. pismem z dnia 08 lipca 2008r. wystosował zapytanie do właściwej jednostki samorządu terytorialnego (Gmina C.) w zakresie wskazanym w art. 110 lit. n § 1 u.p.e.a. Burmistrz C. pismem z dnia 21 lipca 2008r. poinformował organ egzekucyjny, że nieruchomość będąca przedmiotem opisywanej egzekucji nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto zgodnie z art. 110 o § 1 organ egzekucyjny powiadomił uczestników postępowania w tym Skarżącego o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Również wykonał obowiązek w zakresie wywieszenia obwieszczenia publicznego w siedzibie urzędu skarbowego oraz urzędu właściwej jednostki samorządu terytorialnego (§ 2 ). Zawiadomienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 23 czerwca 2009 r. tj. w terminie nie później niż 14 dni przed rozpoczęciem opisu (§ 3 ). W związku z powyższym organy prawidłowo uznały bezzasadność zarzutu zwartego w skardze na czynność egzekucyjną dotyczącego przedwczesności wyznaczenia terminu opisu i oszacowania. Ponadto w ocenie Sądu mając na względzie powołane powyżej stanowisko prezentowane zarówno w orzecznictwie sądowym jak i doktrynie, iż w ramach skargi na czynności egzekucyjne można jedynie podnosić zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego Minister Finansów słusznie odnosząc się do zarzutu zawartego w zażaleniu dotyczącego naruszenia art. 110 § 2 u.p.e.a. uznał, że nie podlega on rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu. Zgodnie z powołanym art. 110 § 2 u.p.e.a ( w brzmieniu obowiązującym sprzed 13 marca 2009 r. ) egzekucja administracyjna z nieruchomości może być prowadzona tylko w celu wyegzekwowania należności pieniężnych określonych lub ustalonych w ostatecznym orzeczeniu, a w przypadku orzeczenia sądu wydanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - zaopatrzonego również w klauzulę wykonalności, a także należności pieniężnych wynikających z tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 44 ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa. Przede wszystkim należy podkreślić, że czynność egzekucyjna zajęcia nieruchomości Skarżącego była przedmiotem odrębnej skargi, która została oddalona postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Ponadto Skarżący zarzucając naruszenie art. 110 § 2 u.p.e.a w istocie kwestionował dopuszczalność zastosowania środka egzekucyjnego- egzekucji z nieruchomości, która to okoliczność może być podstawą zarzutu z art. 33 pkt 6 u.p.e.a. Należy podkreślić, że skarga na czynności egzekucyjne nie będzie przysługiwać w sytuacjach, gdy np. przewiduje się wniesienie zarzutów, zażalenia na postanowienia, żądania wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego spod egzekucji, czy też wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego albo w sytuacjach, gdy przewiduje się wniesienie pozwu do sądu. Za niedopuszczalną uznaje się sytuację, w której będzie występowała konkurencyjność środków służących ochronie praw zobowiązanego zawartych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mających prowadzić - w wyniku ich uwzględnienia - do jednakowych skutków procesowych. Stwierdzić zatem należy, że Skarżący nie może oczekiwać korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, jeśli na okoliczność zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 54 § 1 u.p.e.a. stawia zarzut, o który mowa w art. 33 pkt 6 u.p.e.a Jak już powiedziano, omawiana ustawa przewiduje inny środek, w ramach którego zarzut ten może być rozpatrzony. W związku z tym zarzut ten nie mógł być rozpatrzony w niniejszym postępowaniu. Dodać trzeba, że oprócz środka przewidzianego w art. 33 pkt 6 u.p.e.a., niedopuszczalność zastosowanego środka egzekucyjnego może być podstawą umorzenia postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 § 1 pkt 7 tej ustawy. Natomiast podniesiony w skardze złożonej do sądu zarzut dotyczący sporządzenia nieprawidłowego opisu i oszacowania nieruchomości, nieuwzględniającego stanu rzeczywistego nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia skargi dotyczącej czynności poprzedzających opis i oszacowanie, jaką jest zawiadomienie o wyznaczeniu terminu opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Bowiem zgodnie z art. 110u §1 u.p.e.a. zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości przysługuje zażalenie. W związku z powyższym podniesiona przez Skarżącego okoliczność związana z nieprawidłowym opisem, nie uwzględniającym stanu rzeczywistego nieruchomości nie może stanowić podstawy zarzutu dotyczącego czynności egzekucyjnej poprzedzającej opis i oszacowanie nieruchomości tj. zawiadomienia o wyznaczeniu terminu opisu i oszacowania wartości nieruchomości. 7.3. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.