III SA/Wa 2576/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Protokolant referent stażysta Agnieszka Cudna, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2016 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki wraz z drugim wspólnikiem oraz spółki za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja 2009 r. oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] stycznia 2014r. orzekł w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej A.M., dalej jako Skarżąca solidarnie z P.M. oraz z A. Sp. j. za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku od towarów i usług za 01-05/2009r. w łącznej kwocie 478.003,00 zł, odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie 268.064,00 zł i koszty postępowania egzekucyjnego. Od powyższej decyzji w dniu 17.02.2014r. (data stempla pocztowego), w terminie, Skarżąca złożyła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W odwołaniu podniosła, że decyzja winna być uchylona z uwagi na fakt złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].07.2013r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].02.2013r. znak: [...]. Wskazaną decyzją Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. dokonał prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za 01-05/2009r. Ponadto podniosła, że w tożsamej sprawie, dotyczącej rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25.10.2013r. sygn. akt III SA/Wa 452/13 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].12.2012r. znak: [...] i decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].09.2012r. znak: [...]. Podane wyżej okoliczności zdaniem Skarżącej uzasadniały również zawieszenie przez organ I instancji postępowania w sprawie jej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki A. Sp. j. w podatku od towarów i usług za 01-05/2009r. oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości i koszty postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] maja 2014 r. uchylił w całości decyzję organu I instancji i orzekł o odpowiedzialności podatkowej Skarżącej solidarnie z P.M. oraz A. Sp. j. za zaległości podatkowe ww. Spółki w podatku od towarów i usług za 01-05/2009r. w łącznej kwocie 478.003,00 zł oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie 268.064,00 zł. W uzasadnieniu wskazał, iż zobowiązania objęte niniejszą decyzją wynikają z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowego w W. z dnia [...] lutego 2013r. znak: [...]. Decyzja została doręczona Spółce w dniu 26.02.2013r. Mając na uwadze, iż postępowanie podatkowe w sprawie odpowiedzialności Strony wszczęte zostało postanowieniem z dnia [...] września 2013r. doręczonym dnia 07.10.2013r., Organ stwierdził, iż zachowany został wynikający z art. 108 § 2 pkt 2 lit. a ustawy Ordynacja podatkowa (dalej jako O.p.) wymóg uprzedniego doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego Spółce. Organ wskazał, iż z umowy spółki A. z dnia 07.08.2006r. wynika, iż w tym dniu pomiędzy Skarżącą i P.M. zawarta umowa spółki, celem wspólnego prowadzenia przedsiębiorstwa zarobkowego na czas nieograniczony. Organ zaznaczył, iż ustalenia dokonane w powyższym zakresie przez organ podatkowy I instancji, nie są kwestionowane przez Stronę. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził, iż stosownie do treści art. 115 O.p. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. zasadnie przyjął, że Skarżąca ponosi odpowiedzialność podatkową solidarnie z P.M. oraz A. Sp. j. za zaległości podatkowe ww. Spółki w podatku od towarów i usług za 01-05/2009r. wraz z odsetkami za zwłokę. Organ zauważył, iż decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].02.2013r. znak: [...], jak i Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].07.2013r. znak: [...], wynika, że Spółka A. Sp. j. zobowiązana jest do zapłaty podatku od towarów i usług na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm). Zgodnie z art. 103 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy terminy płatności podatku za 01- 05/2009r. przypadały kolejno na dzień: od 25.02.2009r. do 25.06.2009r. Terminy płatności zobowiązań podatkowych objętych decyzją organu pierwszej instancji upływały kolejno od dnia 25.02.2009r. do dnia 25.06.2009r. Niezapłacone zobowiązania podatkowe po upływie terminu ich płatności stały się zaległościami podatkowymi. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał, że w niniejszej sprawie wykazano istnienie przesłanek, o których mowa w art. 115 O.p. koniecznych do wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej Skarżącej za zaległości podatkowe Spółki A. Sp. j. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał, iż w niniejszej sprawie nie został ustalony stan faktyczny niezbędny dla orzeczenia o odpowiedzialności Strony z tytułu kosztów egzekucyjnych. W decyzji będącej przedmiotem niniejszego postępowania Naczelnik Urzędu Skarbowego W. orzekł o solidarnej odpowiedzialności Strony również za koszty egzekucyjne powstałe w czasie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do zaległości A. Sp. j., jednakże w decyzji z dnia [...] stycznia 2014r. nie podano wysokości tych kosztów. Nadto również z akt sprawy nie wynika, w jaki sposób koszty te powstały. W ocenie organu odwoławczego powyższe stanowi naruszenie art. 122 i 187 § 1 O.p., jak też art. 107 § 2 pkt 4 i art. 115 § 1 O.p. Zaznaczył, iż wskazane wyżej uchybienie przesądza o konieczności uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2014r., w zakresie dotyczącym orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za koszty egzekucyjne. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził, że nie zasługuje na uwzględnienie żądanie Skarżącej o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy nią objętej do ponownego rozpatrzenia z uwagi na fakt wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].07.2013r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].02.2013r. znak: [...]. Wskazał, iż okoliczność jaką jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, za zaległość z tytułu której orzeczono odpowiedzialność osoby trzeciej, nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych członków zarządu za zaległości podatkowe spółki kapitałowej. Organ zaznaczył, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].07.2013r. znak: [...] pozostaje ostateczna w administracyjnym toku instancji i do chwili obecnej nie została wzruszona (zmieniona, uchylona). Reasumując Organ wyjaśnił, iż zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, gdy wydanie orzeczenia merytorycznego uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, ocena zaś tego zagadnienia (w oderwaniu od sprawy na tle, której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu, niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. taki związek nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie. W związku z tym w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka określona w art. 201 § 1 pkt 2 O.p., obligująca ten organ do zawieszenia prowadzonego postępowania odwoławczego. W ocenie Organu w rozpatrywanej sprawie nie występuje sytuacja przewidziana w art. 201 § 1 pkt 5 O.p. gdyż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].07.2013r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].02.2013r. znak: [...] pozostaje do chwili obecnej w obrocie prawnym i jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie alternatywnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 121 § 1. art. 122, art. 180 § 1 z art. 187 § 1 O.p. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego z naruszeniem zasad proceduralnych, w tym w szczególności zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, co w konsekwencji spowodowało, iż organ podatkowy wydał decyzję bez wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie niekompletnego materiału, który nie pozwolił na wyjaśnienie istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy, polegającym na nie uwzględnieniu toczącego się obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie za sygn. akt: III SA/Wa 2445/13 postępowania ze skargi spółki A. sp.j. w przedmiocie zaległości podatkowych, które obecnie organ przeniósł na Skarżącą, jak również wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2013r., sygn. akt: III SA/Wa 452/13, uchylającego z uwagi na tożsame błędy proceduralne zaskarżone decyzje organów podatkowych dotyczące zaległości w/s spółki w podatku VAT za grudzień 2007r. - art. 201 § 1 pkt 2 O.p. - poprzez zaniechanie zawieszenia z przez organy podatkowe I i II instancji postępowania podatkowego w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania spółki - wspólników spółki jawnej za zobowiązania podatkowe spółki jawnej, w sytuacji gdy występowały podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania podatkowego z urzędu do czasu rozpoznania przez: a) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy toczącej się za sygn. akt: III SA/Wa 2445/13 ze skargi spółki A. sp.j. na decyzje określające zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za 01-05/2009r. b) Naczelny Sąd Administracyjny sprawy ze skargi kasacyjnej organu podatkowego na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2013r.. sygn. akt: III SA/Wa 452/13 uchylający i orzekający, że nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia sic wyroku analogiczna do decyzji podatkowych względem spółki za poszczególne miesiące roku 2009 decyzja określająca zaległość podatkową spółki A. sp. j. w podatku od towarów i usług za grudzień 2007r. wydana przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012r. nr [...], które to postępowania rozstrzygają zagadnienia prejudycjalne dla postępowania podatkowego w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności na os. 3, w którym wydano decyzję zaskarżoną niniejszą skargą: W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, iż niezależnie od składanych przez Skarżącą wniosków o zawieszenie postępowania, organy podatkowe z uwagi na toczące się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym za sygn. akt: III SA/Wa 2445/13, jak i uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji określających zaległość podatkową spółki z jednoczesnym wstrzymaniem ich wykonania dotyczącej podatku VAT za grudzień 2007r., winny z urzędu zawiesić postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie na zasadzie art. 201 § 1 pkt 2) O.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny zakwestionował ww. wyroku zasadę i sposób określenia przez organy podatkowe zaległości podatkowych spółki, które obecnie są przenoszone na Skarżącą. Analogiczne zastosowanie wyrok ten znajdzie zapewne w obecnie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie zaległości podatkowych spółki w podatku VAT za poszczególne miesiące roku 2009. Do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie organ podatkowy winien zatem zawiesić toczące się postępowanie w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie. Warunkiem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest bowiem ostateczna weryfikacja decyzji organów podatkowych wydanych względem spółki. Według Skarżącej rozstrzygnięcie o zasadności określenia przez organu podatkowe zaległości podatkowych podmiotu pierwszorzędnie obowiązanego - spółki mają bezwzględnie bezpośrednie znaczenie dla możliwości wydania decyzji orzekającej odpowiedzialność osób subsydiarnie zobowiązanych. Bez znaczenia jest przy tym fakt ostateczności decyzji podatkowych w sprawie określenia zaległości podatkowych spółki za poszczególne miesiące roku 2009, gdyż nie została wyczerpana jeszcze możliwość ich sądowej weryfikacji. Postępowanie organów podatkowych w niniejszej sprawie wskazuje na zupełna ignorancję względem postępowania sadowoadministracvjnego oraz próbę zakwestionowania jego wagi. Skutkiem wadliwego postępowania jakie miało miejsce w niniejszej sprawie jest nieuwzględnienie postępowania sądowego, toczącego się w następstwie wniesionej do WSA w Warszawie skargi na Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące roku 2009. Konsekwencją powyższego stanu rzeczy było nie wyjaśnienie w sposób właściwy stanu faktycznego oraz wydanie nieprawidłowej pod względem merytorycznym decyzji i uznanie, że rozstrzygnięcie WSA w powyższej sprawie nie ma wpływu na sprawie niniejszą, a co za tym idzie nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania z urzędu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga musiała zostać oddalona Granice odpowiedzialności osób trzecich zakreślają przepisy rozdziału 15 Działu III ustawy Ordynacja podatkowa (O.p.) zatytułowanego "Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich". Zgodnie z treścią art. 107 § 1 O.p. za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych (art. 107 § 2 pkt 2 O.p.). W myśl art. 108 § 1 O.p., o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji; art. 108 §2 i § 3 O.p. określa formalne przesłanki, warunkujące dopuszczalność wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Stosownie do art. 108 § 2 ww. ustawy postępowanie podatkowe w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed: upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania; dniem doręczenia decyzji a) określającej wysokość zobowiązania podatkowego, b) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, c) określającej wysokość zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług, d) określającej wysokość należnych odsetek za zwlokę; dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego - w przypadku, o którym mowa w § 3. Z art. 108 § 3 O.p. wynika natomiast, że w razie wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie deklaracji, na zasadach przewidzianych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przed orzeczeniem o odpowiedzialności osoby trzeciej nie wymaga się uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego i decyzji, o której mowa w art. 53a. Zobowiązania, objęte niniejszą decyzją, wynikają z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowego w W. z dnia [...].02.2013r. znak: [...], która została doręczona Spółce w dniu 26.02.2013r. Postępowanie podatkowe w sprawie odpowiedzialności Strony wszczęte zostało postanowieniem z dnia [...].09.2013r. znak: [...] doręczonym dnia 07.10.2013r., zatem zachowano, wynikający z art. 108 § 2 pkt 2 lit. a O.p. wymóg uprzedniego doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego Spółce. Stosownie do treści art. 115 § 1 O.p. wspólnik spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe Spółki. Przepis ten stosuje się również do odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy był on wspólnikiem, oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie, gdy był on wspólnikiem. Za zobowiązania podatkowe powstałe, na podstawie odrębnych przepisów, po rozwiązaniu spółki odpowiadają osoby będące wspólnikami w momencie rozwiązania spółki (art. 115 § 2 O.p.). W myśl art. 115 § 4 O.p. orzeczenie o odpowiedzialności, o której mowa w § 1, za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 nie wymaga uprzedniego wydania decyzji, o których mowa w art. 108 § 2 pkt 2. W tym przypadku określenie wysokości zobowiązań podatkowych spółki, orzeczenie o odpowiedzialności płatnika (inkasenta), zwrocie zaliczki na naliczony podatek od towarów i usług lub określenie wysokości należnych odsetek za zwlokę następuje w decyzji, o której mowa w art. 108 § 1. Z art. 115 § 5 O.p. wynika, że przepis § 4 stosuje się również w przypadku rozwiązania spółki. Ze względu na art. 115 O.p., orzeczenie o odpowiedzialności wspólnika spółki jawnej musi być poprzedzone wykazaniem przez organy podatkowe okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek do orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej, a więc, że wystąpiło zobowiązanie podatkowe spółki w danym okresie rozliczeniowym, którego spółka nie uiściła w całości lub w części, oraz że dana osoba jest lub była wspólnikiem spółki w tym okresie. Ze znajdującej się w materiale dowodowym umowy spółki A. z dnia [...].08.2006r. wynika, iż umowa spółki pomiędzy A.M. i P.M. zawarta została celem wspólnego prowadzenia przedsiębiorstwa zarobkowego na czas nieograniczony. Ustalenia dokonane w powyższym zakresie przez organ podatkowy I instancji, jak wynika z akt sprawy nie są kwestionowane przez Stronę. Organy podatkowe zasadnie zatem przyjęły, że A.M. ponosi odpowiedzialność podatkową solidarnie z P.M. oraz A. Sp. j. za zaległości podatkowe ww. Spółki w podatku od towarów i usług za 01-05/2009r. wraz z odsetkami za zwłokę, ze względu na zaistnienie przesłanek z art. 115 O.p. W sprawie zaistniała również druga przesłanka orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki osobowej jest istnienie zaległości podatkowych spółki, tj. nie zapłaconego w terminie podatku (art. 51 § 1 O.p.). Z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].02.2013r. znak: [...], jak i Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].07.2013r. znak: [...], wynika, że Spółka A. Sp. j. zobowiązana jest do zapłaty podatku od towarów i usług na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004r. W myśl tego przepisu w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Termin zapłaty wymienionego wyżej podatku uregulowany został w art. 103 ust. 1 ustawy o VAT. Ze względu na treść art. 103 ust. 1 ustawy o VAT, terminy płatności podatku za 01- 05/2009r. przypadały kolejno na dzień: od 25.02.2009r. do 25.06.2009r. W myśl bowiem tego przepisu podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 i art. 33. Ten sam przepis ma zastosowanie do podatku powstałego na postawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Terminy płatności zobowiązań podatkowych objętych decyzją organu pierwszej instancji upływały kolejno od dnia 25.02.2009r. do dnia 25.06.2009r. Niezapłacone zobowiązania podatkowe po upływie terminu ich płatności stały się zaległościami podatkowymi. Sąd podziela stanowisko organów, że niniejszej sprawie wykazano istnienie przesłanek, o których mowa w art. 115 O.p., koniecznych do wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej Skarżącej za zaległości podatkowe Spółki A.Sp. j.. Zdaniem Sądu, w sprawie nie zaistniały podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego. Zawieszenie postępowania oznacza wstrzymanie jego biegu, co wiąże się również ze wstrzymaniem wszystkich czynności procesowych, które są podejmowane przez organ podatkowy w toku postępowania. Zawieszenie postępowania może nastąpić z urzędu lub też na wniosek strony. W myśl art. 201 § 1 O.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie: 1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe; 2) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd; 3) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony; 4) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych; 5) w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4; 6) w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Cytowany przepis zawiera zamknięty katalog okoliczności stanowiących przyczynę obowiązkowego zawieszenia postępowania podatkowego. Wystąpienie którejkolwiek z przesłanek zawieszenia obliguje organ podatkowy do wydania stosownego postanowienia o zawieszeniu prowadzonego postępowania. Zawieszenie fakultatywne przewidziane jest w art. 204 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy, na wniosek strony, może zawiesić postępowanie w sprawie udzielenia ulg w zapłacie zobowiązań podatkowych. Ze względu na to, że zawieszenie postępowania jest wyjątkiem od zasady szybkości oraz ciągłości postępowania podatkowego, może ono mieć miejsce tylko w przypadkach wyraźnie określonych w przepisach art. 201 i art. 204 O.p. Jako podstawę zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, Strona podnosiła fakt, iż decyzja określająca wysokość zobowiązań podatkowych Spółce A. Sp. j. za poszczególne miesiące 2009r. w podatku od towarów i usług, została w całości zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a skarga do chwili obecnej nie została jeszcze rozpoznana. Strona uważa rozstrzygnięcie przedmiotowej skargi przez Sąd za zagadnienie wstępne dla postępowania podatkowego w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności podatkowej z P.M. i spółką A. Sp. j.. Stosownie do art. 201 § 1 pkt 2 O.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. "Zagadnienie wstępne" to kwestia o charakterze otwartym, jeszcze nie przesądzona, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej przez inny organ lub sąd, związane z wystąpieniem przejściowej przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. dotyczy zatem jedynie takich sytuacji, w których z przepisów prawa wynika jednoznacznie, że rozstrzygnięcie sprawy jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd lub inny organ. Zagadnienie wstępne powstaje tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będące przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego zagadnienia materialno - prawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu lub sądu. Organ podatkowy jest obowiązany zawiesić z urzędu postępowanie, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie będzie możliwe. Z zagadnieniem wstępnym, prejudycjalnym, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Nie powstaje ono w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd. Jak zasadnie zauważył orzekający w sprawie organ, jeżeli "zagadnienie" wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, za zaległość z tytułu której orzeczono odpowiedzialność osoby trzeciej, nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych członków zarządu za zaległości podatkowe spółki kapitałowej. Trafna jest analiza organów, że dopóki taka decyzja pozostaje w obrocie prawnym, nie występują przeszkody w prowadzeniu postępowania wobec osoby trzeciej, która za te zaległości ma odpowiadać. Sąd administracyjny - w razie wniesienia skargi na taką decyzję - ocenia jej legalność, nie podejmuje natomiast rozstrzygnięcia rozstrzygającego zagadnienie materialno - prawne, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu lub sądu Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].07.2013r. znak: [...] pozostaje ostateczna w administracyjnym toku instancji i do chwili obecnej nie została wzruszona (zmieniona, uchylona). Zatem w przedmiotowej sprawie nie została zatem spełniona przesłanka określona w art. 201 § 1 pkt 2 O.p., obligująca organ do zawieszenia prowadzonego postępowania odwoławczego. W sprawie nie zaistniała również przesłanka zastosowania art. 201 § 1 pkt 5 O.p., który stanowi, że organ podatkowy zawiesza postępowanie w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2 O.p., stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4 tej ustawy. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].07.2013r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].02.2013r. znak: [... pozostaje do chwili obecnej w obrocie prawnym i jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji. Postawione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, w sprawie nie zaistniały podstawy do wyeliminowania z urzędu zaskarżonej decyzji. Postępowanie podatkowe zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi zasadami, określonymi w art. 121§ 1, 122, 187 § 1 O.p. a okoliczność, że organ wywiódł z niego wnioski, niezgodne z oczekiwaniami Skarżącego, nie wywarła znaczenia dla jego prawidłowości. Materiał dowodowy został oceniony trafnie, na podstawie całokształtu ustalonych okoliczności sprawy. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.