III SA/Wa 2580/17

Dnia 5 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca do grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. P. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "Strona", "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. Wraz ze skargą Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 20 października 2017 r. starszy referendarz sądowy przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 10.000 zł oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprzeciwu Strony, postanowieniem z 30 stycznia 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 5 marca 2018 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 10.000,00 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz z uwzględnieniem postanowienia starszego referendarza sądowego z 20 października 2017 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony Skarżącej 22 marca 2018 r. (z.p.o. k. 90 akt sądowych). Strona złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, który ze względu na treść został uznany za wniosek o zmianę postanowienia z 20 października 2017 r. Postanowieniem z 17 maja 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprzeciwu Strony, postanowieniem z 20 czerwca 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 17 lipca 2018 r. wezwano Stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 5 marca 2018 r. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej 9 sierpnia 2018 r. (z.p.o. k. 129 akt sądowych). Strona złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postaci uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z 10 października 2018 r. referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprzeciwu Strony, postanowieniem z 21 listopada 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego. Strona do 4 grudnia 2018 r. nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy informacja z 4 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, że opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W rozpoznawanej sprawie wezwano do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 10.000 zł w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej 9 sierpnia 2018 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 10 sierpnia 2018 r. i upłynął z dniem 16 sierpnia 2018 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do 4 grudnia 2018 r. nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, należy uznać, że Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. Ponadto Sąd wyjaśnia, że choć Skarżąca w zakreślonym do uiszczenia wpisu terminie wystosowała pismo, które potraktować można jako kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, to czynność ta - nawet dokonana w terminie wskazanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu - nie mogła uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostała bez wpływu na bieg przewidzianego w P.p.s.a. terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając na względzie fakt, że w badanej sprawie wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany prawomocnym postanowieniem Sądu, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg od 10 sierpnia 2018 r. tj. następnego dnia od daty doręczenia Skarżącej wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z 5 marca 2018 r., kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł mieć wpływu na bieg terminu wskazanego w wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego stwierdzić należy, że na Skarżącej ciążył - wynikający z prawomocnego postanowienia Sądu wydanego w przedmiocie prawa pomocy - obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu w niniejszej sprawie nie niweczą następcze czynności Skarżącej w postaci kolejnego lub dalszych wniosków o przyznanie prawa pomocy. Pogląd taki znajduje poparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196 ; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153, postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09 oraz postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odmienne procedowanie mogłoby natomiast doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Strony o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.