III SA/Wa 2591/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi W. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący – W. B. , w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] ustalającej zobowiązanie za rok 2008 w wysokości 108 400 zł z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "ppsa", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W cytowanym przepisie mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej, z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one w granicach tej samej sprawy. W literaturze przyjmuje się, że w zwrocie "w granicach danej sprawy" chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym (por. J. P. Tarno, Naczelny Sąd Administracyjny a wykładnia prawa administracyjnego..., s. 83). Należy w związku z tym wskazać, że zgodnie z ustaleniami doktryny – (por. np. B. Adamiak, Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 1998 r., I SA/Gd 654/96, LexPolonica nr 332695, OSP 1999, nr 1, poz. 20, s. 53) - na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości tej sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Natomiast tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej - uchwała NSA z 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99, LexPolonica nr 346982 (ONSA 2001, nr 1, poz. 7). W kontekście powyższego wskazać należy, że skoro przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, to w granicach tej sprawy nie mieści się decyzja Organu I instancji, dotycząca ustalenia zobowiązania za rok 2008 w wysokości 108 400 zł z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego, a której dotyczy wniosek Skarżącego, gdyż kwestia będąca przedmiotem analizy w zakresie zaskarżonego postanowienia pozwala jedynie na ustalenie możliwości dalszego procedowania (lub nie) odnośnie decyzji pierwszoinstancyjnej. Zdaniem Sądu, pomiędzy postępowaniem dotyczącym odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a postępowaniem w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym za rok 2008, nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Zakres przedmiotowy sprawy toczącej się przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego W. obejmował kwestię ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym za rok 2008, zaś zakres przedmiotowy sprawy, w której zapadło zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., obejmował kwestię odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. A zatem nie budzi wątpliwości, że wskazane sprawy są ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W..