III SA/Wa 2594/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Nowecki (sprawozdawca), sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2013 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2009 r. oddala skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. wszczął z urzędu wobec I. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Spółka" lub "Skarżąca") postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług za IV kwartał 2009 r. W wyniku wcześniej przeprowadzonej kontroli podatkowej obejmującej swoim zakresem rozliczenia Spółki z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług za okres 01.10.2009 r. - 31.12.2009 r. ustalono, iż Spółka nie dokonała zmniejszenia kwoty podatku naliczonego o kwotę 237.394,79 zł za IV kwartał 2009 r. o kwotę podatku VAT wynikającą z faktury korygującej (zmniejszającej obrót) nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. wystawionej przez E. Sp. z o.o. oraz zawyżyła kwotę podatku VAT do odliczenia za IV kwartał 2009 r. z tytułu zakupu usług telekomunikacyjnych w wysokości 348,20 zł, wynikającą z faktur zakupu, których termin płatności przypadał na styczeń 2010 r. Jednocześnie Spółka w sposób nieprawidłowy dokonała zaokrąglenia podatku należnego w deklaracji VAT-7D za IV kwartał 2009 r. zaniżając tym samym wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2009 r. o 1 zł. Strona w trakcie zapoznawania się z zebranym materiałem dowodowym wniosła o jego uzupełnienie poprzez załączenie dokumentów rozliczeniowych VAT I. Sp. z o.o., za okres w którym została ujęta faktura korygująca [...] . Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. określił Spółce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2009 r. w wysokości 4.582.570 zł. W uzasadnieniu wskazał, iż w rozliczeniu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2009 r. Strona nie ujęła w rejestrach i deklaracji VAT-7D za IV kwartał 2009 r. faktury korygującej nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., wystawionej przez E. Sp. z o.o., czym naruszyła przepis art. 86 ust. 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej jako: "ustawa o VAT". Organ podkreślił, iż Skarżąca ujęła i rozliczyła w deklaracji VAT-7D za III kwartał 2009 r. podatek naliczony wynikający z faktury pierwotnej z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] , dotyczącej usługi promocji medialnej L. , wystawionej zgodnie z umową z dnia [...] maja 2009 r. Organ pierwszej instancji ustalił także, iż Spółka nie dokonała zapłaty za fakturę pierwotną z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] . Faktura korygująca została zaś wystawiona z uwagi na powstały pomiędzy stronami spór w zakresie wykonania umowy i w efekcie jej wypowiedzenie. Wystawca faktury korygującej E. Sp. z o.o., ujęła ją w rejestrze sprzedaży i deklaracji VAT-7 za grudzień 2009 r. i obniżyła podatek należny za ten okres o podatek z niej wynikający. Ponadto organ podkreślił, że w efekcie ugody w dniu [...] września 2011 r. wystawiono duplikat faktury korygującej nr [...] . Jednocześnie organ, odstępując od włączenia dokumentów rozliczeniowych Spółki, w których ujęto duplikat faktury nr [...] z dnia [...] września 2011 r. wyjaśnił, iż przedmiotowe postępowanie ograniczone jest do okresu rozliczeniowego za IV kwartał 2009 r. Jednocześnie stwierdził, iż ewentualne rozliczenie w okresie późniejszym duplikatu faktury nr [...] nie wpływa na rozliczenie podatku od towarów i usług za IV kwartał. W jego ocenie organ podatkowy nie ma zaś obowiązku korygowania rozliczeń Spółki za okresy nie objęte postępowaniem. W dalszej części organ pierwszej instancji stwierdził, iż Spółka, niezgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 3 ustawy o VAT, rozliczyła w deklaracji VAT-7D za IV kwartał 2009 r. podatek naliczony wynikający z faktur: - nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., na kwotę netto 210,92 zł, podatek VAT 46,40 zł, wystawioną przez P. S.A. za abonament oraz połączenia i SMS-y wykonane w kraju, z terminem płatności do 5 styczeń 2010 r.; - nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., na kwotę netto 116 zł, podatek VAT 25,52 zł, wystawioną przez P. Sp. z o.o. za usługi telekomunikacyjne, z terminem płatności do 8 stycznia 2010 r.; - nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., na kwotę netto 1.255,82 zł, podatek VAT 276,28 zł, wystawiona przez I. Sp. z o.o. z tytułu zapłaty za telefon, z terminem płatności określonym na fakturze: 7 dni. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał również na zaniżenie przez Spółkę kwoty podatku należnego o 1 zł, w efekcie naruszenia art. 63 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej jako: "O.p." Zdaniem organu w rejestrze zakupów za IV kwartał 2009 r. Skarżąca wykazała bowiem podatek należny z tytułu importu usług w wysokości 2.938.654,72 zł, podczas gdy w deklaracji w wysokości 2.938.654 zł. Pismem z dnia 17 kwietnia 2012 r. pełnomocnik Spółki złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych w szczególności: 1) art. 180 § 1 i art. 187 § 1 w związku z art. 292 O.p., poprzez nieuwzględnienie rozliczenia podatku VAT za okres III kwartału 2011 r., w którym dokonano zmniejszenia podatku naliczonego przez Spółkę z tytułu otrzymania faktury wystawionej przez E. Sp. z o.o. w dniu [...] września 2011 r. nr [...] ; 2) art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. polegające na rozstrzygnięciu wątpliwości na niekorzyść Strony, nieprzeprowadzeniu dowodu z przesłuchania w charakterze świadka Strony oraz kontrahenta z E. na okoliczność zasadności wystawienia faktury korygującej nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów a także nieuwzględnieniu okoliczności istotnych dla rozpatrzenia sprawy; 3) art. 120, art. 121, art. 122, art. 187, art. 180, art. 181, art. 188, art. 191, art. 210 § 4 O.p. poprzez:: a) wybiórcze rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego; b) nieuwzględnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, min. faktu rozliczenia przez Spółkę faktury [...] w rozliczeniu za III kwartał 2011 r.; c) nieuwzględnienie postanowień ugody zawartej w dniu [...] sierpnia 2011 r. przez Spółkę i E. Sp. z o.o.; d) niezbadanie wzajemnych rozliczeń pomiędzy stronami, wynikających z umów zawartych w 2009 r., tj. umowy kooperacji z maja 2009 r. i umowy o współpracy z marca 2009 r.; e) sporządzenie błędnego uzasadnienia - wykazującego sprzeczne ustalenia faktyczne, wynikające ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego; f) prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania publicznego, tj. poprzez ustalenie w drodze telefonicznej zgody na przesłanie mailem materiałów a później wyciąganie z tego niekorzystnych dla Strony wniosków, zarzucających Stronie naruszenie terminów do wyjaśnień; g) wyznaczenie zbyt krótkich terminów na wyjaśnienia, tj. 5 dni; h) żądania od Strony wyjaśnień i materiałów pomimo, że organ posiadał je już w aktach sprawy, tj. wypowiedzenie umowy przez E. Sp. z o.o., duplikat faktury, ugoda z E. Sp. z o.o. 4) art. 200 O.p. poprzez niewyznaczenie Skarżącej 7 dniowego terminu do wypowiedzenia się co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pomimo zgłoszenia przez nią w dniu 30 marca 2012 r. wniosku dowodowego; 5) brak zbadania przesłanek co do zasadności wystawienia przez E. Sp. z o.o. faktury korygującej z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] ; 6) art. 122 O.p., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, ograniczając inicjatywę dowodową Strony i niewyjaśnienie, czy usługi świadczone przez Spółkę i E. Sp. z o.o. zostały faktycznie wykonane na podstawie umów zawartych w 2009 r.; 7) art. 187 w związku z art. 180 § 1 O.p. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i potraktowanie istniejących wątpliwości na niekorzyść Strony, w aktach sprawy są sprzeczne ze sobą oświadczenia w tym względzie, które zostały zinterpretowane na niekorzyść Strony; 8) art. 191 O.p. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, co wyraziło się w oparciu rozstrzygnięcia bez podstawy prawnej, tj. uznania, że Spółka powinna uwzględnić w swych rozliczeniach fakturę korygującą wystawioną przez E. Sp. z o.o. w dniu 27 listopada 2009 r., nr [...] , pomimo że została ona wystawiona bez podstawy prawnej; 9) naruszenie praworządności i zasady zaufania podatnika do organów podatkowych poprzez zdyskredytowanie skutków prawnych wynikających z ugody zawartej przez Spółkę z E. Sp. z o.o. w dniu [...] sierpnia 2011 r.; 10) wydanie decyzji po upływie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania poprzez kilkukrotne żądanie od Strony tych samych materiałów, żądanie specjalnych zestawień, raportów, których Strona nie ma obowiązku sporządzać. Jednocześnie pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 86 ustawy o VAT poprzez odmówienie Stronie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez E. Sp. z o.o. w dniu [...] lipca 2009 r., nr [...] i twierdzenie, że Spółka była zobowiązana do korekty podatku naliczonego na podstawie bezpodstawnie wystawionej w dniu [...] listopada 2009 r. przez E. Sp. z o.o. faktury korygującej nr [...] . W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, iż organ pierwszej instancji, wydając zaskarżoną decyzję, poprzez nieuwzględnienie zmniejszenia podatku naliczonego dokonanego przez Spółkę w rozliczeniu za III kwartał 2011 r., naruszył art. 180 § 1 i art. 187 § 1 w związku z art. 292 O.p. Jego zdaniem, E. Sp. z o.o. bezpodstawnie wystawiła fakturę korygującą nr [...] z [...] listopada 2009 r., dlatego też Spółka nie ujęła jej w swoich rozliczeniach. Podstawy do wystawienia faktury korygującej zaistniały dopiero po podpisaniu w dniu [...] sierpnia 2011 r. ugody pozasądowej. Pełnomocnik podniósł, że z jej postanowień wynika, iż E. Sp. z o.o. wystawi duplikat faktury. W jego ocenie, rezygnacja przez organy podatkowe z określenia wysokości zobowiązania w prawidłowej wysokości przy uwzględnieniu dowodów księgowych rozliczonych niezasadnie wcześniej jest przejawem nadmiernego fiskalizmu. W związku z czym w jego opinii, przy określaniu prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług organ podatkowy z urzędu winien dokonać odliczeń za podatnika. Pełnomocnik podniósł, iż Spółka wywiązała się z obowiązku złożenia deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług, tj. z obowiązku samoobliczenia podatku we właściwy sposób i we właściwym terminie, aczkolwiek wadliwie (przedwcześnie) zadeklarowała swą wolę skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o określoną kwotę podatku naliczonego, tj. wynikającą z faktur wystawionych przez E. Sp. z o.o. W dalszej części pełnomocnik wskazał, iż nieuwzględnienie wniosku dowodowego Strony co do zbadania rozliczeń podatkowych podatku VAT za III kwartał 2011 r. stanowi naruszenie art. 181 O.p. Podkreślił również, iż w obowiązującym stanie prawnym nie ma żadnego uregulowania, które uprawniałoby E. Sp. z o.o. bądź przynajmniej umożliwiałoby wyeliminowanie z obrotu faktury VAT wystawionej na rzecz Spółki w dniu [...] lipca 2009 r., nr [...] . Zdaniem Pełnomocnika, organ pierwszej instancji dokonując zaskarżonego rozstrzygnięcia w ogóle nie wziął pod uwagę treści ugody. Ponadto pominął fakt, iż na mocy ugody Spółka udzieliła E. Sp. z o.o. rabatu w wysokości 5.400.000 zł i tym samym E. Sp. z o.o. był zobowiązany do zmniejszenia swego podatku naliczonego, czego nie wyjaśniono. W jego ocenie w sytuacji, gdy E. Sp. z o.o. nie była uprawniona do wypowiedzenia umowy i wystawienia faktury korygującej w dniu [...] listopada 2009 r., Spółka nie była zobowiązana do uwzględnienia tej faktury w 2009 r. W dalszej części pełnomocnik nie zgodził się ze stwierdzeniem organu pierwszej instancji, iż w toku postępowania nie przedłożono żadnych dowodów świadczących o uregulowaniu faktury VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sposób bezpośredni lub pośredni w drodze kompensaty. Jego zdaniem, nie ma bowiem żadnego przepisu prawnego, nakazującego tworzyć dokumenty na fakt dokonania kompensaty. Ponadto w ocenie pełnomocnika organ pominął kwestię istnienia podstawy do wystawienia przez E. Sp. z o.o. faktury korygującej. Wskazał, iż E. Sp. z o.o. nie kwestionowała faktu wywiązywania się przez Spółkę z zawartych umów, przyznając w konsekwencji, że faktura z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] dokumentowała faktycznie wykonane usługi. Fakt wypowiedzenia umowy kooperacji wywierał skutek dopiero od momentu wypowiedzenia na przyszłość, nie niwelował czynności przeszłych. Zatem E. Sp. z o.o. nie była uprawniona do modyfikowania i kwestionowania czynności prawnych dokonanych przed dniem wypowiedzenia umowy. Wskazał także, iż nie zbadano co było przedmiotem przesyłki poleconej [...] , przyjmując automatycznie, iż była to faktura korygująca [...] . Reasumując uznał, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził kompleksowej oceny dowodów, nie uwzględnił wniosków dowodowych istotnych w sprawie, oparł swoją ocenę na niepełnym materiale dowodowym ignorując część dowodów a wątpliwości rozstrzygając na niekorzyść Strony. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. . W ocenie organu w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów o postępowaniu podatkowym, tj. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181 art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 200 O.p. a także przepisów prawa materialnego, tj. art. 86 ustawy o VAT. Jednocześnie wskazał, iż przedmiotowa sprawa dotyczy kwestii rozliczenia w podatku od towarów i usług przez Spółkę faktury korygującej VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. wystawionej przez E. Sp. z o.o. do faktury nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. oraz duplikatu tej faktury korygującej z dnia [...] września 2011 r. Organ odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia przepisów postępowania, wskazał że dokumenty rozliczeniowe Spółki dotyczące podatku od towarów i usług za III kwartał 2011 r. nie mają znaczenia dla poprawności rozstrzygnięcia dokonanego przez organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji. Organ podniósł, że w rozliczeniu za III kwartał 2011 r. Spółka dokonała rozliczenia duplikatu z dnia [...] września 2011 r. faktury korygującej nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., jednakże nie zmienia to faktu, iż prawidłowo faktura korygująca nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. winna zostać rozliczona przez Spółkę w deklaracji VAT-7D za IV kwartał 2009 r. Jego zdaniem niezaakceptowanie przyczyn wystawienia faktury korygującej i późniejsze jej odesłanie wystawcy nie zmieniają faktu odebrania tego dokumentu. Organ podniósł, iż kwestię odbioru faktury korygującej potwierdziła sama Strona w piśmie z dnia 23 września 2011 r., dlatego zgodnie bowiem z zasadami logiki Spółka najpierw musiała fakturę korygującą otrzymać, żeby móc ją później odesłać kurierem wystawcy. W ocenie organu wobec powyższych faktów, niezasadne było badanie co było przedmiotem przesyłki poleconej. Ponadto organ stoi na stanowisku, że niezaakceptowanie dokonanego przez E. Sp. z o.o. zmniejszenia wartości świadczenia nie zwalnia jednak Stronę z obowiązku zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymała, zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o podatku VAT. Jego zdaniem wskazania wymaga również fakt, iż rozliczenie duplikatu faktury korygującej w III kwartale 2011 r. również nie zwalnia Spółki z dokonania prawidłowego rozliczenia faktury korygującej. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie przesłanka ponownego wystawienia duplikatu faktury korygującej nie zaistniała, gdyż oryginał faktury korygującej nr [...] nie uległ ani zniszczeniu ani nie zaginął, lecz został odesłany do wystawcy. Wystawienie zaś duplikatu faktury korygującej nie powoduje zaś powstania nowej faktury korygującej w dacie wystawienia tego duplikatu. W związku z powyższym organ uznał, iż wobec obowiązku rozliczenia faktury korygującej [...] z [...] listopada 2009 r. w deklaracji VAT-7D za IV kwartał 2009 r. fakt rozliczenia tej faktury w III kwartale 2011 r. nie stanowi istotnej dla sprawy okoliczności. Jednocześnie organ nie zgodził się z zarzutem, iż organ pierwszej instancji nie rozpatrzył zasadności wystawienia przedmiotowej faktury korygującej, wzajemnych rozliczeń pomiędzy stronami wynikających z umów z marca i maja 2009 r., naruszając tym samym art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 O.p. Zdaniem organu ze względu na zmniejszenie wartości świadczenia o kwotę, której Strona nie zapłaciła za świadczoną usługę w promocji medialnej, E. Sp. z o.o. była uprawniona do wystawienia faktury korygującej zmniejszającej obrót. W ocenie organu niezasadnie było przeprowadzanie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka Strony i kontrahenta z E. , gdyż okoliczność wystawienia faktury korygującej i wzajemnych rozliczeń była bowiem przedmiotem wielu wezwań organu pierwszej instancji i pism Spółki i E. Sp. z o.o. Zarówno zatem Strona jak i jej kontrahent mieli możliwość wypowiedzenia się i przedstawienia przebiegu zdarzeń. Zdaniem organu Spółka ograniczała sobie samodzielnie udział w wyjaśnieniu sprawy, składając lakoniczne informacje, często stosując tą samą odpowiedź na różne pytania. Organ odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia przez organ pierwszej instancji postanowień Ugody pozasądowej zawartej w dniu [...] sierpnia 2011 r. przez Spółkę i E. stwierdził, że Ugoda pozasądowa znajduje się w aktach sprawy jako materiał dowodowy, na podstawie którego wydano zaskarżoną decyzję. Jego zdaniem w rozstrzygnięciu Naczelnika Urzędu nie można upatrywać naruszenia zasady praworządności i zasady zaufania podatnika do organów podatkowych poprzez zdyskredytowanie skutków prawnych wynikających z Ugody. Naruszeniem zasady zaufania podatnika do organów podatkowych byłoby niezastosowanie tych przepisów, tylko przyjęcie za prawidłowe postanowień Ugody, bowiem oznaczałoby to, iż w przedmiotowej sprawie Spółka została potraktowana odmiennie niż pozostali podatnicy. Odnosząc się do zarzutu błędnego sporządzenia uzasadnienia organ odwoławczy stwierdził, że uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji odpowiada wymaganiom określonym w art. 210 § 4 O.p., poprzez wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Jednocześnie organ podkreślił, iż nie dopatrzył się naruszenia art. 187 w związku z art. 180 § 1 O.p. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i potraktowanie istniejących wątpliwości na niekorzyść Strony, gdyż wszelkie wątpliwości były bowiem wyjaśniane przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. , co obrazują liczne wezwania, na które Strona odpowiadała w sposób przez siebie wybrany. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 191 O.p. wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o przepisy szczegółowo wymienione w jej sentencji, a ponadto uzasadnienie przedstawione w decyzji jest logiczne i spójne, a użyte argumenty prowadzą do dokonanego rozstrzygnięcia. Jego zdaniem organ pierwszej instancji szczegółowo przedstawił fakty, które uznał za udowodnione, dowody którym dał wiarę, uzasadnienie prawne zawiera zaś wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. W dalszej części organ odnosząc się do zarzutu wydania decyzji po upływie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania poprzez kilkakrotne żądanie od Strony tych samych materiałów, specjalnych zestawień i raportów wskazał, iż udział Spółki w ustalaniu stanu sprawy jest niezbędny, gdyż w przeciwnym razie mogłoby dojść do niewłaściwych konkluzji. W jego ocenie podatnik nie może czuć się zwolnionym od współdziałania z organem podatkowym w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, zwłaszcza, jeśli nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony. Jednocześnie organ za niesłuszne uznał zarzucanie organowi pierwszej instancji prowadzenia postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania do działań organu, poprzez wyrażenie w drodze telefonicznej zgody na przesłanie mailem materiałów, a później wyciąganie z tego niekorzystnych dla Strony wniosków, zarzucając jej naruszenie terminów do złożenia wyjaśnień. Jego zdaniem nie stwierdzono, żeby organ pierwszej instancji wzywał Stronę do złożenia wyjaśnień czy dokumentów, które znajdowały się już w aktach sprawy. Ponadto za bezprzedmiotowy organ uznał zarzut naruszenia art. 200 O.p., poprzez niewyznaczenie Stronie 7 dniowego terminu do wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego, mimo zgłoszenia przez Stronę w dniu 30 marca 2012 r. wniosku dowodowego. Zdaniem organu wyznaczony został Stronie 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego, przed wydaniem decyzji. Jednocześnie organ podkreślił, iż wnioskowany przez Spółkę dowód nie miał wpływu na dokonane rozstrzygnięcie. Reasumując organ odwoławczy uznał, iż rozstrzygnięcie organu oparto na ustaleniach faktycznych, które mają potwierdzenie w zebranym i kompletnym materiale dowodowym. Ocena zaś zgromadzonych dowodów jest obiektywna, logiczna i spójna. Organ przechodząc do zarzutu naruszenia art. 86 ustawy o VAT stwierdził, iż jest on bezpodstawny w związku z faktem, iż w zaskarżonej decyzji nie było kwestionowane prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury [...]. Wskazał, iż kwestią sporną był natomiast okres w jakim Spółka winna dokonać zmniejszenia podatku naliczonego wynikającego z faktury korygującej [...] , zmniejszającej obrót. Zawarta pomiędzy Stroną a E. Sp. z o.o. ugoda pozasądowa wskazuje, iż Spółka uznała zmniejszenie obrotu, co potwierdza zgoda na wystawienie duplikatu faktury korygującej. W ocenie organu Spółka otrzymując tę fakturę korygującą winna ją rozliczyć, zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, z datą otrzymania, bez względu na późniejsze jej odesłanie wystawcy. Ponadto zdaniem organu niestosowny jest również zarzut pełnomocnika nieprzeanalizowania przez organ pierwszej instancji postanowień Ugody. W ocenie organu dokonane przez Spółkę rozliczenie duplikatu faktury korygującej w deklaracji VAT-7D za III kwartał 2011 r. pozostaje bez wpływu na obowiązek wcześniejszego pomniejszenia podatku naliczonego. Zaś ewentualna korekta rozliczenia podatku od towarów i usług za III kwartał 2011 r. jest uprawnieniem podatnika, gdyż ten okres nie był objęty niniejszym postępowaniem. Jednocześnie organ za bezzasadny uznał wywód pełnomocnika dotyczący zasad wystawiania faktur nazwanych notą korygującą bowiem obowiązujące przepisy nie regulują zasad wystawiania takiego dokumentu. Za nieistotną organ uznał kwestię rabatu udzielonego przez Spółkę na mocy Ugody E. Sp. z o.o. w wysokości 5.400.000 zł i zmniejszenia podatku naliczonego przez E. sp. z o.o., gdyż w jego ocenie nie ma związku pomiędzy rozliczeniem przez Spółkę faktury korygującej [...] a zmniejszeniem podatku naliczonego w rozliczeniach E. Sp. z o.o. Strona niezgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skargą z dnia 21 lipca 2012 r. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) zasady pewności prawa i równości wobec prawa, określonych w art. 2 i art. 32 Konstytucji R.P; 2) przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik postępowania: a) art. 86 ust. 10 ustawy o VAT poprzez odmówienie Stronie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez E. Sp. z o.o. w dniu [...] lipca 2009 r. o nr [...] i twierdzenie, że Spółka była zobowiązana do korekty podatku naliczonego na podstawie niezaakceptowanej bezpodstawnie wystawionej faktury korygującej w dniu [...] listopada 2009 r. przez E. Sp. z o.o.; b) art. 76 O.p. poprzez niezaliczenie nienależnie zapłaconego podatku VAT za III kwartał 2011 r. na poczet zobowiązania w tym podatku za okres IV 2009; c) art. 76a poprzez niewydanie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty za okres III kwartał 2011 r. 3) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania: a) art. 180 § 1 i art. 187 § 1 w związku z art. 292 O.p., poprzez nieuwzględnienie rozliczenia podatku VAT za okres III kwartału 2011 r., w którym dokonano zmniejszenia podatku naliczonego przez Spółkę z tytułu otrzymania faktury wystawionej przez E. Sp. z o.o. w dniu [...] września 2011 r., nr [...] ; b) niewyjaśnienie, czy faktura korygująca z dnia [...] listopada 2009 r. wystawiona przez E. może być uznana za "wprowadzoną do obrotu gospodarczego"; c) art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. polegające na rozstrzygnięciu wątpliwości na niekorzyść Strony, nieprzeprowadzeniu dowodu z przesłuchania w charakterze świadka Strony oraz kontrahenta z E. na okoliczność zasadności wystawienia faktury korygującej nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów a także nieuwzględnieniu okoliczności istotnych dla rozpatrzenia sprawy; d) art. 120, art. 121, art. 122, art. 187, art. 180, art. 181, art. 188, art. 191, art. 210 § 4 O.p. poprzez: wybiórcze rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego; nieuwzględnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, m.in. faktu rozliczenia przez Spółkę faktury [...] w rozliczeniu za III kwartał 2011 r.; nieuwzględnienie postanowień ugody zawartej w dniu [...] sierpnia 2011 r. przez Spółkę i E. Sp. z o.o.; niezbadanie wzajemnych rozliczeń pomiędzy stronami, wynikających z umów zawartych w 2009 r., tj. umowy kooperacji z maja 2009 r. i umowy o współpracy z marca 2009 r.; sporządzenie błędnego uzasadnienia - wykazującego sprzeczne ustalenia faktyczne, wynikające ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego; prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania do działań organów, tj. poprzez wyrażenie w drodze telefonicznej zgody na przesłanie mailem materiałów a później wyciąganie z tego niekorzystnych dla Strony wniosków, zarzucających Stronie naruszenie terminów do złożenia wyjaśnień; wyznaczenie zbyt krótkich terminów na wyjaśnienia, tj. 5 dni; żądania od Strony wyjaśnień i materiałów pomimo, że organ posiadał je już w aktach sprawy, tj. wypowiedzenie umowy przez E. Sp. z o.o., duplikat faktury, ugoda z E. Sp. z o.o.; e) art. 200 O.p. poprzez niewyznaczenie Stronie 7 dniowego terminu do wypowiedzenia się co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pomimo zgłoszenia przez Stronę w dniu 30 marca 2012 r. wniosku dowodowego; f) brak zbadania przesłanek co do zasadności wystawienia przez E. Sp. z o.o. faktury korygującej z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] ; g) art. 122 O.p., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, ograniczając inicjatywę dowodową Strony i niewyjaśnienie, czy usługi świadczone przez Spółkę i E. Sp. z o.o. zostały faktycznie wykonane na podstawie umów zawartych w 2009 r.; h) art. 187 w związku z art. 180 § 1 O.p. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i potraktowanie istniejących wątpliwości na niekorzyść Strony, w aktach sprawy są sprzeczne ze sobą oświadczenia w tym względzie, które zostały zinterpretowane na niekorzyść Strony; i) art. 191 O.p. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, co wyraziło się w dokonaniu rozstrzygnięcia bez podstawy prawnej, tj. uznania, że Spółka powinna uwzględnić w swych rozliczeniach fakturę korygującą wystawioną przez E. Sp. z o.o. w dniu [...] listopada 2009 r., nr [...] , pomimo że została ona wystawiona bez podstawy prawnej; j) naruszenie praworządności i zasady zaufania podatnika do organów podatkowych poprzez zdyskredytowanie skutków prawnych wynikających z ugody zawartej przez Spółkę z E. Sp. z o.o. w dniu [...] sierpnia 2011 r.; k) wydanie decyzji po upływie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania poprzez kilkukrotne żądanie od Skarżącej tych samych materiałów, żądanie specjalnych zestawień, raportów, których Spółka nie ma obowiązku sporządzać. W uzasadnieniu Skarżąca wykazała, iż nie było podstaw prawnych i faktycznych do wystawienia faktury korygującej nr [...] . Jej zdaniem zdarzenie gospodarcze, udokumentowane fakturą VAT wystawioną przez E. w dniu [...] lipca 2009 r. (do której odnosiła się faktura korygująca) zaistniało i miało faktycznie miejsce. W związku z czym nie było zatem żadnych podstaw do zmniejszania wynagrodzenia Spółki, a w konsekwencji do wystawienia faktury korygującej. Podniosła, iż potwierdza to Ugoda, w której E. przyznała, że Skarżąca była uprawniona do kwoty wynikającej z faktury wystawionej w dniu [...] lipca 2009 r. i faktu tego nie zmienia sposób wzajemnych ustępstw przyjętych w Ugodzie. Ponadto Skarżąca podniosła, iż jej wynagrodzenie wynikające z Umowy Kooperacji z dnia [...] maja 2009 r., było niezależne od jakichkolwiek czynników obiektywnych i było wypłacane wyłącznie na podstawie harmonogramu przewidzianego w umowie. Skarżąca nie miała wpływu na wysokość kwot widniejących na refakturach wystawianych przez E. z tytułu rozliczenia zakupu mediów. Płatności z Umowy Kooperacji z dnia [...] maja 2009 r. były rozliczane w drodze kompensaty na podstawie refaktur wystawianych przez E. Sp. z o.o. Tym samym Skarżąca zobowiązana była do partycypowania w kosztach zakupu mediów nie mając realnego wpływu na ich wysokość. W opinii Skarżącej faktura korygująca została zatem, wystawiona bezpodstawnie i z tego powodu zawarto ugodę pozasądową. Skarżąca w dalszej kolejności wskazała, że organy podatkowe niezasadnie pominęły wniosek o uwzględnienie rozliczenia VAT za okres III kwartału 2011 r. Uwzględnienie tego wniosku spowodowałoby, w opinii Skarżącej, bezprzedmiotowość niniejszego postępowania. Jednocześnie Skarżąca wskazała, że dopiero zawarcie Ugody było nową okolicznością warunkującą możliwość wystawienia faktury korygującej, która to okoliczność nie była znana w chwili wystawienia faktury pierwotnej, tj. w dniu [...] lipca 2009 r. Jej zdaniem nazwanie tej faktury duplikatem było zaś jedynie nieświadomym błędem semantycznym. W związku czym Strona uznała, iż korekta wystawiona przez E. powinna zostać ujęta dopiero po zawarciu ugody, bowiem dopiero wtedy powstała podstawa do jej wystawienia. Skarżąca jako decydujący argument za uchyleniem zaskarżonej decyzji podała nieustalenie przez organ podatkowy, czy fakturę korygującą z dnia [...] listopada 2009 r., wystawioną przez E. , można uznać za "wprowadzoną do obrotu gospodarczego". Jej zdaniem organ nie wyjaśnił tego, co uniemożliwia podjęcie rozstrzygnięcia co do prawidłowości rozliczenia podatku VAT za badany okres. Spółka uzupełniając skargę pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. podniosła zarzut naruszenia art. 76 § 1, art. 76a oraz art. 53 § 1 i art. 51 § 1 w związku z art. 76b O.p. poprzez niezaliczenie podatku VAT za okres II kwartału 2011 r. na poczet zaległości podatkowych za okres IV kwartału 2009 r., a także naruszenie art. 76 § 1 O.p. (w części dotyczącej zaliczenia zwrotu podatku na poczet bieżących zobowiązań podatkowych) w związku z art. 76b O.p. poprzez jego niezastosowanie, mimo że powinien mieć zastosowanie w sprawie oraz naruszenie art. 76b O.p. poprzez jego błędną wykładnię. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że organy podatkowe winny uwzględnić jej rozliczenie w podatku od towarów i usług za III kwartał 2011 r. W jej opinii prawidłowo rozliczyła sporną kwotę podatku za III kwartał 2011 r., z czym nie zgadzają się organy podatkowe. Ponadto zdaniem Skarżącej w trakcie trwania postępowania podatkowego i kontroli Skarb Państwa dysponował sporną kwotą VAT. Tym samym od dnia rozliczenia przez Spółkę za III kwartał 2011 r. spornego podatku nie powinny być naliczane odsetki od zaległości podatkowych. W jej ocenie ewentualne odsetki, mogłyby być naliczane wyłącznie za okres 26 stycznia 2010 r. - 25 lipca 2011 r. Zdaniem Skarżącej w przedmiotowej sprawie organy podatkowe pominęły okoliczność, że już we wrześniu 2011 r. Skarb Państwa dysponował kwotą podatku, która powinna być zaliczona na poczet zobowiązania za IV kwartał 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Na wstępie wskazać należy, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ) – dalej w skrócie p.p.s.a. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez Sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżony akt, jeśli stwierdzi, że wydano go z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c. p.p.s.a. Istotę sporu w niniejszej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług stanowi kwestia okresu dokonania rozliczenia podatku wykazanego w fakturze korygującej. Zdaniem Skarżącej w stanie faktycznym sprawy zakwestionowanie przez nią takiej faktury w formie zwrotu wystawcy nie wywołuje skutków prawnopodatkowych (faktura nie wchodzi do obrotu prawnego) do czasu jej uznania, w związku z czym rozliczenie wykazanego w niej podatku winno nastąpić w okresie właściwym dla daty ostatecznej akceptacji faktury korygującej. Przeciwnego zdania jest organ podatkowy wskazując, iż wystawienie faktury korygującej należy bezpośrednio łączyć z okresem którego dotyczy i uwzględnić w dokonywanym za ten okres rozliczeniu podatkowym. W oparciu o przedstawiony stan faktyczny rozstrzygnięcia wymaga kwestia ustalenia, w rozliczeniu za który faktycznie okres Skarżąca miała obowiązek dokonać zmiany podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w związku z wystawioną przez kontrahenta fakturą korygującą in minus ? Rozpatrując przedmiotową sprawę na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zawsze faktura pierwotna, zatem co do zasady powinna zostać uwzględniona w okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług. Należy podkreślić, że ustawodawca uregulował w sposób wyraźny sytuację zmniejszenia podstawy opodatkowania określonej w pierwotnie wystawionej fakturze. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, dodany przez art. 1 pkt 21 lit. b) ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. (Dz.U. Nr 209 poz. 1320) zmieniającej ustawę o VAT z dniem 1 grudnia 2008r, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Zatem w tym unormowaniu przyjęto rozwiązanie zgodnie z którym w przypadku, gdy nastąpi zmiana podstawy opodatkowania, podatnik nie koryguje "wstecz" rozliczenia podatku lecz czyni to w rozliczeniu za okres, w którym uzyskał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi. Jednocześnie, w art. 86 ust. 10a ustawy o VAT przyjęto zasadę, że w przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, o której mowa w art. 29 ust. 4a, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymał. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia. W niniejszej sprawie nie stanowi kwestii spornej potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez Skarżącą, która mimo dokonania jej zwrotu miała świadomość faktu dokonania przez kontrahenta korekty podatku od towarów i usług in minus. W postępowaniu przeprowadzonym w tej sprawie zostało także ustalone, iż wystawca faktury korygującej E. Sp. z o.o., ujęła ją w rejestrze sprzedaży i deklaracji VAT-7 za grudzień 2009 r. i obniżyła podatek należny za ten okres o podatek z niej wynikający. W przypadku, gdy wystawienie faktury korygującej podatek należny jest efektem zdarzenia, które wystąpiło po upływie danego okresu rozliczeniowego, jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie z uwagi na powstały pomiędzy stronami spór w zakresie wykonania umowy i w efekcie jej wypowiedzenie, należało przyjąć, korekta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za miesiąc, w którym to zdarzenie nastąpiło. Pierwotne bowiem zobowiązanie podatkowe, w momencie powstania obowiązku podatkowego, ukonstytuowało się w prawidłowej wielkości (Skarżąca ujęła i rozliczyła w deklaracji VAT-7D za III kwartał 2009 r. podatek naliczony wynikający z faktury pierwotnej z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] , dotyczącej usługi promocji medialnej L. , wystawionej zgodnie z umową z dnia [...] maja 2009 r.). Jego zwiększenie nastąpiło w następstwie zdarzenia zaistniałego już po powstaniu obowiązku podatkowego, modyfikującego wielkość tegoż zobowiązania w momencie jego zaistnienia. Skoro zatem zdarzenie to miało miejsce po powstaniu już obowiązku podatkowego, nie ma podstaw do wykazywania jego skutków w okresie powstania tego obowiązku, lecz w okresie, w którym zdarzenie to zaistniało, kształtując wielkość zobowiązania podatkowego w nowej wysokości. Tym samym należy stwierdzić, że korektę podatku od towarów i usług spowodowaną zdarzeniem zaistniałym po powstaniu obowiązku podatkowego należało wykazać w deklaracji za okres, w którym zaistniało zdarzenie skutkujące zmniejszeniem podstawy opodatkowania, co w tym takim przypadku (w odróżnieniu od zwiększenia podstawy) wynika wprost z przepisów ustawy o VAT. Wystawienie na podstawie art. 29 ust. 4a tej ustawy korekty faktury, w której wykazano kwotę podatku jaka stała się nienależna, powoduje po stronie nabywcy towaru otrzymującego fakturę korygującą, obowiązek wynikający z art. 86 ust. 10a ustawy o VAT zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymał. Zasad ta winna mieć zastosowanie zawsze wtedy, kiedy wystawca faktury korygującej obniżył kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy i kiedy prawo do takiego obniżenia mu przysługiwało. Mając na uwadze wspomniane regulacje, w ocenie Sądu Spółka otrzymując fakturę korygującą winna ją rozliczyć, zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, z datą otrzymania, bez względu na późniejsze jej odesłanie wystawcy. Podniesiony w tym kontekście zarzut naruszenia powyższego przepisu przez pozbawienie podatnika prawa do odliczenia podatku, a tym samym naruszenia zasady neutralności systemu podatku VAT, należało uznać za bezpodstawny, gdyż w zaskarżonej decyzji nie zostało zakwestionowane prawo do odliczenia podatku naliczonego z pierwotnej faktury nr [...] , lecz okres w którym Spółka winna dokonać zmniejszenia podatku naliczonego wynikającego z faktury korygującej [...] , zmniejszającej podstawę opodatkowania (obrót). Zawarta pomiędzy Stroną a E. Sp. z o.o. ugoda pozasądowa, a w jej efekcie ostateczne uznanie zmniejszenie obrotu i dokonanie przez Spółkę rozliczenia (korekty) na podstawie duplikatu faktury korygującej z dnia [...] września 2011 r. w deklaracji VAT-7D za III kwartał 2011 r. nie ma wpływu na obowiązek wcześniejszego pomniejszenia podatku naliczonego za IV kwartał 2009 r. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko organu, iż korekta rozliczenia podatku od towarów i usług za III kwartał 2011 r. należy do sfery uprawnień podatnika podatku od towarów i usług, i nie jest okolicznością, którą organ ma obowiązek uwzględnić (z urzędu lub na wniosek podatnika) określając wysokość należnego podatku za inny (wcześniejszy) okres podatkowy, zwłaszcza w sytuacji, gdy okres ten nie był objęty postępowaniem podatkowym wszczętym w niniejszej sprawie. Stąd też za nieuzasadnione Sąd uznał zarzuty naruszenia art. 76 § 1, art. 76a oraz art. 53 § 1 i art. 51 § 1 w związku z art. 76b O.p. Z tych też względów należało uznać zarzut błędnej wykładni przepisów materialnego prawa podatkowego, naruszającego zdaniem Skarżącej chronione prawa i wartości, o których mowa w art. 2 oraz art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, za niezasadny. Odnosząc się na koniec do zarzutów naruszenia przepisów postępowania Sąd zauważa, iż w rozpoznawanej sprawie organy podatkowe dokonały ustaleń stanu faktycznego i oceniły zebrane dowody stosując właściwe przepisy O.p. W szczególności w ocenie Sądu z dowodów zgromadzonych w toku postępowania nie wynikały istotne wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, gdyż stanowiąca istotę sporu faktura korygująca nr [...] , z chwilą potierdzenia jej odbioru przez Skarżącą weszła do obrotu prawnego, wywołując wyżej wspomniane skutki w sferze prawa podatkowego. Organ podatkowy nie miał też w tym przypadku obowiązku występowania do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia określonego stosunku prawnego lub prawa, w trybie art. 199a § 3 O.p. Sąd nie stwierdził ponadto naruszenia przez organy podatkowe innych przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.