III SA/Wa 2617/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w sprawie ze skargi G.P., B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy R. Skarżący – G.P., B.P., wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. , utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. z [...] września 2016 r. Nr [...] w sprawie o wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. Następnie pismem z 18 sierpnia 2017 r. zwróciła się o "wstrzymanie wykonalności "decyzji Wójta Gminy R. z [...] września 2016 r. Nr [...]". W uzasadnieniu wniosku powołała się na rozbieżność pomiędzy stanem ujawnionym w ewidencji a stanem faktycznym. Zmiana w ewidencji gruntów jest dowodem na to, że zastrzeżenia Skarżących są uzasadnione. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Wójta, jako oczywiście błędne nie mogą podlegać wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zdaniem Sądu, wniosek zgłoszony na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "P.p.s.a.") dotyczy - co do zasady - zaskarżonej decyzji, na co wskazuje treść ww. przepisu. Sąd, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu (podkreślenie Sądu) ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 (dostępne na www.nsa.gov.pl) stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pogląd ten podziela i stwierdza, że rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Zdaniem Sądu, z treści uzasadnienia wniosku wynika, że dotyczy on nie tylko decyzji Wójta, lecz również zaskarżonej decyzji SKO. Skarżąca, jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania, powołuje się na argumentację dotyczącą wadliwości postępowania podatkowego, w szczególności - zaskarżonej i poprzedzającą ją decyzji. Skarżąca nie uprawdopodobniła więc wystąpienia przesłanek zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak podania konkretnych informacji, choćby zestawień wysokości zobowiązań podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji z osiąganymi przez Skarżącą dochodami i jej sytuacją majątkową nie pozwala na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie decyzji. Należy wskazać, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. . postanowienie NSA z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego niemożliwe było wzięcie pod uwagę w sprawie o wstrzymanie wykonania - zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji obu instancji z naruszeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu, powyższe rozważania wskazują, że zasadne było nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania. Sąd uwzględniając stan faktyczny i prawny oraz działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.