III SA/Wa 2638/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-03-18
Skład orzekający: Dariusz Kurkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może zawiesić postępowanie sądowe z powodu pytania prejudycjalnego skierowanego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Naczelny Sąd Administracyjny w innej sprawie, jeśli problem prawny w obu sprawach jest identyczny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, w tym sądowego. Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zainicjowane pytaniem prejudycjalnym, mieści się w pojęciu postępowania sądowego, a jego wynik może mieć wiążącą moc w podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne.Stan faktyczny
Skarżący Z. R. zwrócił się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zwolnienia z VAT usług pomocniczych w likwidacji szkód świadczonych na rzecz towarzystw ubezpieczeń. Minister Finansów wydał interpretację, na którą skarżący wniósł skargę do WSA w Warszawie. WSA w Warszawie postanowił zawiesić postępowanie, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości UE pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów unijnych w podobnej sprawie.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2014 r. Nr IPPP2/443-117/14-2/RR w zakresie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe
Skarżący – Z. R., zwrócił się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W opisie zaistniałego stanu faktycznego wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której odpłatnie świadczy na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych (zakładów ubezpieczeń) usługi na podstawie zawieranych z nimi umów o świadczenie usług pomocniczych w zakresie likwidacji szkód.
Czynności podejmowane przez Skarżącego w stosunku do innych osób w toku likwidacji szkody wykonywane są na rzecz i w imieniu zlecających mu je towarzystw ubezpieczeń (tzw. outsourcing) w związku z realizacją świadczeń, do których są one zobowiązane na podstawie zawieranych przez nie umów ubezpieczenia. Skarżący świadczy na rzecz towarzystw ubezpieczeń wyżej wymienione usługi zasadniczo na podstawie ramowych umów o współpracę - świadczenia usług pomocniczych w procesie likwidacji szkód, w oparciu o które otrzymuje konkretne zlecenia odnoszące się do likwidacji konkretnych szkód. W niektórych przypadkach usługi pomocnicze w likwidacji szkód świadczone są na podstawie umów zawieranych w odniesieniu do konkretnych zleceń (umowy zlecenia, umowy o dzieło). Poszczególne zlecenia mogą obejmować cały wyżej opisany proces likwidacji szkody bądź wyłącznie któryś z wyżej opisanych etapów, względnie tylko niektóre spośród wyżej wymienionych czynności.
Wobec powyższego Skarżący zadał pytanie, czy usługi obejmujące wyżej opisane czynności świadczone na rzecz towarzystw ubezpieczeń na podstawie zawieranych z nimi umów, których przedmiotem jest świadczenie usług pomocniczych w zakresie likwidacji szkód objęte są zwolnieniem od opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
W ocenie Skarżącego usługi świadczone na rzecz towarzystw ubezpieczeń na podstawie zawieranych z nimi umów w przedmiocie świadczenia usług pomocniczych w zakresie likwidacji szkód objęte są zwolnieniem od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – dalej "ustawy o VAT" .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1563/13, skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następującego przepisu prawa unijnego: Czy art. 135 ust.1 lit. a dyrektywy 2006/112/WE Rady należy interpretować w ten sposób, że usługi takie jak w niniejszej sprawie, świadczone na rzecz zakładu ubezpieczeń przez podmiot trzeci, w imieniu i na rzecz ubezpieczyciela, który to podmiot nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z ubezpieczonym, objęte są zwolnieniem, o którym mowa w tym przepisie?
Sąd zauważa, iż wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości, jednakże nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie TSUE dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08).
W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na ww. pytanie prejudycjalne dotyczy kwestii prawnej stanowiącej istotę sporu w rozpoznawanej sprawie.
Uznając więc, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej na skutek pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem dotyczy ona tożsamego problemu prawnego, który jest przedmiotem ww. pytania prejudycjalnego, Sąd skorzystał z uprawnienia do zawieszenia postępowania sądowego i na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło