III SA/Wa 2653/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od zażalenia i innych opłat w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. postanawia - umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy W zażaleniu na postanowienie Sądu z 17 grudnia 2015 r. odrzucające skargę, z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego, skarżąca – M. M. zawarła wniosek o zwolnienie od wpisu od zażalenia i innych opłat. Powyższe zażalenie, jako wolne od wpisu zgodnie z art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), zostało przekazane do NSA. Postanowieniem z 5 kwietnia 2016 r., I FZ 74/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie wniesione przez skarżącą. Zauważyć należy, że w rozpoznawanie sprawie skarżąca nie była obowiązana do uiszczenia wpisu od zażalenia. Nie ciąży na niej również obowiązek uiszczenia jakiejkolwiek innej opłaty. W konsekwencji nie ma podstaw do merytorycznego rozpoznawania wniosku. W sprawie znajdzie zastosowanie art. 249a P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.