III SA/Wa 2721/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące wrzesień, październik, listopad, grudzień 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – M. W., pismem z dnia 8 sierpnia 2012 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące wrzesień, październik, listopad, grudzień 2007 r. Odrębnym pismem z 8 sierpnia 2012 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r., którą orzeczono o jej solidarnej odpowiedzialności podatkowej wraz ze spółką z o.o. N. za zaległości podatkowe tej spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od września do grudnia 2007 r. w łącznej kwocie 66.520,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 33.160,00 zł oraz kosztami egzekucyjnymi w łącznej wysokości 842,80 zł. Skarżąca wskazała, że powyższa kwota znacznie przewyższa jej możliwości majątkowe. Dodała, że jedynym jej przychodem jest wynagrodzenie z tytułu mowy o pracę w wysokości ok. 2200 złotych netto. Poza tym, oprócz nieruchomości zabezpieczonej hipoteką, w której Skarżąca mieszka, nie posiada żadnego majątku trwałego. Skarżąca wskazała, że z tytułu spłaty kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości rata miesięczna wynosi około 4200 zł. Skarżąca wyjaśniła, że w związku z bardzo trudną sytuacją materialną wystąpiła o czasowe zawieszenie spłaty kredytu do końca lipca 2012 r. a aktualnie oczekuje decyzji banku w sprawie zawieszenia spłaty kredytu na kolejny okres, natomiast w przyszłości zamierza podjąć działania mające na celu restrukturyzację tego długu. Ponadto dodała, że ciążą na niej również zobowiązania z tytułu czynszu w wysokości 800 złotych miesięcznie oraz potrzeba zapewnienia podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca wskazała, że jej obecna sytuacja finansowa jest bardzo trudna a wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki oraz grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody, w szczególności utraty środków do życia oraz utraty miejsca zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu Sądowi skargi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżąca jedynie zadeklarowała wysokość swoich dochodów oraz określiła wysokość zobowiązań wynikających z zaciągniętego kredytu. Skarżąca powołała się na swoją trudną sytuację majątkową wskazując, że ciążą na niej zobowiązania z tytułu czynszu w wysokości 800 zł miesięcznie a także potrzeba zapewnienia podstawowych potrzeb życiowych, jednak nie poparła swoich oświadczeń żadnymi dokumentami, które mogłyby je potwierdzać. Skarżąca nie podała żadnych informacji na temat ewentualnych rachunków i lokat bankowych lub innych instrumentów finansowych służących do gromadzenia oszczędności i nie przedstawiła żadnych dowodów wskazujących na wysokość zobowiązań kredytowych, kosztów utrzymania nieruchomości a także potrzeb bytowych Skarżącej a ponadto nie przedstawiła dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez nią dochodów. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie pełnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. W ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Za taką przesłankę nie może być uznane samo stwierdzenie, że wykonanie decyzji może spowodować trudnych do odwrócenia skutków oraz grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody. Zagrożenie to wiąże się bowiem, z każdą decyzją ostateczną nakładającą obowiązek uiszczenia podatku. Tymczasem, ustawodawca nie uznał za stosowne ustanowienie regulacji wstrzymującej wykonanie każdej zaskarżonej decyzji. Przeciwnie – wskazał przesłanki, których wystąpienie warunkuje wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego. Bez przedstawienia stosownych dokumentów, które potwierdzałyby wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Skoro zatem Skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.