III SA/Wa 2728/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. i K. P. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia ... czerwca 2006 r., Nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych i umorzenia postępowania w sprawie postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od cofniętej skargi w kwocie 1000 zł (słownie: tysiąc złotych). Pismem z 17 lipca 2006 r. pełnomocnik K. P. i B. P. (zwanych dalej "Skarżącymi") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z ... czerwca 2006 r. w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych i umorzenia postępowania w sprawie, dokonując jednocześnie przelewu na rachunek bankowy Sądu kwoty 500 zł, tytułem wpisu sądowego. Pismem z 5 grudnia 2006 r. pełnomocnik Skarżących złożył oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik, działając w imieniu Skarżących, złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną na wstępie decyzję. Rozpoznając ten wniosek Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 ppsa. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd jest cofnięciem skargi związany. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ppsa) W ocenie Sądu, oświadczenie zawarte w piśmie z 5 grudnia 2006 r. stanowi skuteczne cofnięcie skargi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ppsa, orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ppsa.