III SA/Wa 2735/13

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2014 r. po rozpoznaniu wniosku T. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi T.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić skarżącemu radcę prawnego z urzędu 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o które strona wnioskuje w tym postępowaniu, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Wyjątki od tej zasady mogą mieć charakter ustawowy albo znajdować zastosowanie w instytucji przyznania prawa pomocy, która jest uregulowana w art. 243 i n. u.p.p.s.a. (por. postanowienie z 1 kwietnia 2005 r. sygn. II OZ 209/05). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy, powinien wykazać okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. 2) T. O. , dalej jako strona lub skarżący, w formularzu PPF z 22 listopada 2013 r., wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie racy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że: - jest bezrobotny; - jest chory [...] , [...] i [...] ; - pobiera rentę inwalidzką w wysokości 750 zł netto; - opłaty za mieszkanie wynoszą 540 zł; - po zaspokojeniu podstawowych potrzeb "nie zostaje mu prawie nic" W wykonaniu wezwania z 26 listopada 2013 r. skarżący przekazał zaświadczenie o stanie zdrowia, wydruk z ZUS o waloryzacji renty, kartę informacyjną leczenia szpitalnego, zaświadczenie z [...]. 3) Referendarz sądowy daje wiarę oświadczeniom skarżącego złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej, niezależnie od tego, ze informacje podane w postępowaniu o prawo pomocy znajdują potwierdzenie w aktach administracyjnych, w szczególności w treści odwołania. Referendarz sądowy wskazuje, że opłata z tytułu wpisu od skargi, którą wniosła strona, wynosi 500,- zł Zarazem brak jest podstaw do przyjęcia poglądu, że z uzyskiwanej miesięcznie kwoty 750 zł strona jest w stanie zapewnić uiszczenie wpisu od skargi, jak też zabezpieczyć swoje podstawowe potrzeby egzystencji, nie wspominając o egzystencjalnych. Na nienajlepszą sytuację strony wskazują także wyniki postępowania przeprowadzonego przez orany podatkowe w postępowaniu o umorzenie zaległości O pełnomocniku referendarz sądowy orzekł uwzględniając wskazane przez specjalistę psychiatrę schorzenia strony, fakt hospitalizacji strony i jej prawo do profesjonalnej pomocy prawnej oraz czynnego udziału w postępowaniu, chodźmy za pośrednictwem pełnomocnika z urzędu. Stąd, wziąwszy pod uwagę zarówno sytuację majątkową oraz rodzinną skarżącego, jak tez postulat jednolitości orzecznictwa i szybkości postępowania, należy przyjąć, iż spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W szczególności skarżący nie tylko utrzymuje się jedynie z kwoty renty i nie posiada żadnych dochodów, ale jest osobą niepełnosprawną o zwiększonych potrzebach życiowych (leczenie zachowawcze przy [...] ) i zmniejszonych możliwościach zabezpieczania tych potrzeb. Referendarz sądowy nie doszukał się także możliwości zmiany możliwości finansowych strony w bliskiej przyszłości. 4) Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.