III SA/Wa 2779/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA 897/02 ze skargi A. A. na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w R. z dnia [...] lutego 2002 r. Nr[...] w przedmiocie - podatku od towarów i usług postanawia - odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego- Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2004 r., sygn. akt III SA 897/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. A. na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w R. z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 15 sierpnia 2006 r. A. A. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie na podstawie art. 58 i 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368) oraz art. 399 § 1, art. 401 ust. 2, art. 403 § 2, art. 405, art. 407 i art. 407 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43 poz. 296 ze zm.) - powoływanej dalej jako "k.p.c.". W uzasadnieniu pisma wskazano, że podatek VAT na usługi związane z prowadzeniem gier losowych i zakładów wzajemnych został wprowadzony w lipcu 2005 r. poprzez zmianę ustawy o VAT. W chwili wydania wyroku w sprawie niniejszej zatem podatek ten nie obowiązywał w grach liczbowych prowadzonych przez "Totalizator sportowy" jak również w zakładach wzajemnych prowadzonych przez "Totolotek" S. A. Powyższy stan faktyczny jako środek dowodowy ma, zdaniem skarżącego, istotny wpływ na wydany wyrok, gdyż "precyzuje płatności VAT od wyżej wymienionych usług, co przedtem było dowolną interpretacją przepisów przez urzędników Urzędu Skarbowego i Izby Skarbowej". A. A. przywołał jako podstawę wznowienia art. 403 § 2 k.p.c. i art. 14 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) powoływanej dalej jako "ord. pod.". Nadto A. A. wskazując na treść art. 401 pkt 2 k.p.c., podniósł, że w czasie procesu nie był należycie reprezentowany przez prawnika, gdyż Sąd zwolnił go jedynie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a nie przyznał pełnomocnika z urzędu. Tym samym skarżący "nie miał zdolności sądowej lub procesowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a." - w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Właściwym do rozpoznania niniejszego wniosku jest - stosownie do brzmienia art. 275 u.p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Do rozpoznania żądania strony stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji (art. 276 u.p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać warunkom formalnym określonym w art. 46 u.p.p.s.a. oraz zawierać dodatkowe elementy wymienione w art. 279 u.p.p.s.a., tj. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia - wskazanie jednej z podstaw wznowienia z art. 271 u.p.p.s.a. - uzasadnienie podstawy wznowienia, a także okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Niezbędnym elementem skargi o wznowienie postępowania jest żądanie (o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia), przy czym treść tego żądania zależy od przyjętej podstawy wznowienia. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący wskazuje podstawy wznowienia, jakie obowiązują w przepisach procedury cywilnej, a nadto przytacza przepisy nieobowiązującej już ustawy o Naczelnym Sadzie Administracyjnym. W takim stanie rzeczy uznać należało, że A. A. nie wskazał żadnych podstaw wznowienia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Nadto Sąd wskazuje, że stosownie do przepisu art. 277 u.p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Wprawdzie skarżący nie wskazał podstaw wznowienia postępowania, jakie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale z treści skargi wynika, że powoływał się on na brak należytej reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący nie wskazał daty, w której dowiedział się o przyczynach wznowienia postępowania. W tym stanie rzeczy, przyjąć należy datę - najkorzystniejszą dla strony - dzień doręczenia odpisu wyroku zapadłego w sprawie wraz z uzasadnieniem, to jest 12 maja 2004 r. Termin trzymiesięczny do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, obliczony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 83 § 1 u.p.p.s.a. w zw. z art. 112 Kodeksu cywilnego, upływał zatem 12 sierpnia 2004 r. A. A. skargę wniósł w dniu 17 sierpnia 2006 r. Sąd z urzędu bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, w trybie art. 280 u.p.p.s.a. Celem tego badania jest ustalenie czy zostały spełnione warunki jakim powinna odpowiadać skarga. Ponieważ została ona złożona po upływie ustawowego terminu oraz nie oparto jej na ustawowych przesłankach wznowienia postępowania zgodnie z u.p.p.s.a. - jest niedopuszczalna. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 280 § 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.