III SA/Wa 278/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia oraz rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji J. T. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także rozłożenia na raty pozostałej kwoty należności głównej i odsetek za zwłokę, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mechanizm ochrony tymczasowej, o który chodzi w tym przepisie, stanowi współcześnie jeden z nieodzownych elementów mogącego uchodzić za efektywny systemu sądowej kontroli administracji. Za cel tej ochrony uznaje się powszechnie odsunięcie w czasie rozmaitych skutków decyzji, czy też utrzymanie pewnego procesowego status quo, a więc działanie o charakterze konserwującym. Przejawia się to, z jednej strony, w odroczeniu skutków ingerencji w sytuację prawną skarżącego, która istniała przed wydaniem zaskarżonej decyzji, z drugiej zaś - w niedopuszczalności przyznania skarżącemu jakichkolwiek uprawnień, które mu nie przysługiwały przed wydaniem decyzji. Chodzi tu więc o ochronę przed następczymi skutkami kwestionowanego aktu. Z tego właśnie powodu nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji odmownych. Decyzje takie bowiem z reguły nie rodzą nadających się do zawieszenia skutków prawnych w tym sensie, że nie zmieniają sytuacji prawnej adresata w stosunku do chwili sprzed wydania decyzji, co stanowi niezbędny warunek udzielenia ochrony tymczasowej. Zatem brak negatywnych ich skutków następczych sprawia, że udzielenie ochrony prowizorycznej do czasu rozpatrzenia wniesionej na taką decyzję skargi należy uznać za niedopuszczalne (A. Krawczyk, Wykonalność aktu i czynności organu administracji publicznej, Warszawa 2013, rozdział 3, lex/el). Przykładem aktów, które nie wywołują podlegających wstrzymaniu skutków następczych są np. decyzje i postanowienia o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, o odmowie uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, o odmowie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, o odmowie odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki, o odmowie uchylenia decyzji określającej podatek, o odmowie ustalenia zaliczek na podatek dochodowy o osób fizycznych, o odmowie potrącenia zaległości podatkowych, o odmowie uwzględnienia zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji czy o odmowie uchylenia kary porządkowej. Dotyczy to również decyzji o odmowie udzielenia ulg w spłacie zobowiązań publicznoprawnych. Przy założeniu, że "możliwe jest wstrzymanie wykonania tych aktów administracyjnych, które dokonują zmian w zakresie praw lub obowiązków strony" w orzecznictwie trafnie przyjmuje się, że "w żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych; te akty niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony" (Wyrok NSA z dnia 28 lutego 2008 r., I FSK 431/07, CBOSA). Nie powinien zatem budzić wątpliwości pogląd o niedopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji o odmowie umorzenia zaległości podatkowych czy należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, jak również decyzji o odmowie rozłożenia na raty spłat należności publicznoprawnych, bądź też odroczenia terminu ich płatności (A. Krawczyk, op.cit. i powołane tam orzecznictwo). Wobec tego, że wniosek Skarżącego dotyczy takiej właśnie decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.