III SA/Wa 2799/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-02-04

Skład orzekający: Marek Krawczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący nie wykazał groźby wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie ogólne naruszenie zasad praworządności i sprawiedliwości społecznej?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, gdy skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności uzasadniających groźbę wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie powołuje się na ogólne naruszenie zasad praworządności i sprawiedliwości społecznej. Samo egzekwowanie zaległości podatkowych, choć dolegliwe finansowo, nie jest tożsame z groźbą znacznej szkody, a w przypadku uwzględnienia skargi skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. W ramach skargi złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie naruszałoby zasady praworządności i sprawiedliwości społecznej, co mogłoby spowodować szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała tych przesłanek w sposób wystarczający.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - D. W. , dalej jako Skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. W skardze Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż z uwagi na opisane w skardze naruszenia przepisów prawa wykonywanie zaskarżonej decyzji byłoby sprzeczne z zasadami praworządności i sprawiedliwości społecznej. W ocenie Skarżącej wykonywanie decyzji naruszającej takie reguły wiąże się z powstaniem szkody i spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyty w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. W ocenie Sądu okoliczności, na które powołuje się Skarżąca, a mianowicie zagrożenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji jako naruszającej zasady praworządności i sprawiedliwości społecznej wiąże się z powstaniem szkody i spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącej nie zostały udowodnione. Skarżąca nie załączyła żadnych dokumentów, z których wynikałoby jakie osiąga przychody, a tym samym niemożliwe jest porównanie z kosztami ich uzyskania. Skarżąca nie podała popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jej sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Z treści wniosku nie wynika nawet, jakie dochody osiąga oraz jakim majątkiem dysponuje Skarżąca. W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby dla niej trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Wskazać także należy, iż egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot. (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11). Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło