III SA/Wa 2802/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2013 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. U. na uchwałę Rady [...] W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] zmieniającą uchwalę w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynika, że pismem z dnia 8 października 2013 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 9 października 2013 r., Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady [...] W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] zmieniającą uchwałę w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności na powyższą uchwałę. Skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie ponosi winy za uchybienie terminu, gdyż pierwsza jego skarga na powyższą uchwałę, tj. skarga z dnia 12 lipca 2013r., postanowieniem z dnia 11 września 2013r., sygn. akt IV SA/Wa 2082/13 została odrzucona przez WSA w Warszawie, z rażącym naruszeniem prawa. Wyjaśnił, że o odrzuceniu skargi dowiedział się w dniu 2 października 2013r., i w tym też dniu "dowiedział się też o konieczności ponownego wniesienia skargi". Wyjaśnił, że o braku jego winy świadczy również to, iż dochował należytej staranności we wniesieniu skargi z dnia 12 lipca 2013r. i w żaden sposób nie mógł przewidzieć, że zostanie ona odrzucona. Jednocześnie Skarżący podniósł szereg zarzutów wskazujących, jego zdaniem, na wadliwość podjętego przez Sąd rozstrzygnięcie odrzucającego jego skargę z dnia 12 lipca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w przypadku zaś wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się je za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowane jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W tym miejscu należy zważyć, iż brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy jego przywrócenia. O braku winy w uchybieniu terminu można natomiast mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z akt sprawy wynika, że skarga Skarżącego z dnia 8 października 2013r. została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., który ma zastosowanie do skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W niniejszej sprawie Skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożył w dniu 11 lipca 2013r. Termin na wniesienie skargi rozpoczął zatem bieg następnego dnia i upłynął 9 września 2013 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarżący natomiast złożył skargę w dniu 9 października 2013r., a więc z uchybieniem terminu. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 8 października 2013 r. wyjaśnił, że pierwsza jego skarga na ww. uchwałę Rady [...] W. złożona w dniu 12 lipca 2013 r. była, w jego ocenie, skutecznie wniesiona do Sądu. W jego ocenie WSA w Warszawie odrzucając skargę rażąco naruszył prawo. Powyższe zaś oznacza, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu. Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu, błędne przeświadczenie Skarżącego o skuteczności wniesionej przez niego w dniu 12 lipca 2013r. skargi nie może stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 8 października 2013r. Podkreślić przy tym należy, że Sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 8 października 2013r. nie mógł oceniać zarzutów co do prawidłowości postanowienia z dnia 11 września 2013r., sygn. akt IV SA/Wa 2082/13, odrzucającego skargę z dnia 12 lipca 2013 r. Takie zarzuty mogły być bowiem rozpoznane tylko przez Naczelny Sąd Administracyjny w skutek zaskarżenia skargą kasacyjną wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia w powyższej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.